మా ముగ్గురు రామూలు-1

మా చిన్నప్పుడు మా అమ్మమ్మ వాళ్లింట్లో ఓ పెద్ద కుక్క ఉండేది.  అది మామూలు కుక్కే కాని ఎత్తుగా భీకరంగా ఓ చిన్న సైజు సింహంలా చూట్టానికే భయం వేసేది.  వీధి వాకిట్లో పడుకుని ఎవర్నీ వాళ్లింటి వైపు కన్నెత్తి కూడా చూడనిచ్చేది కాదు.  దానికి పేరేం ఉండేది కాదు...పిలవాలంటే చాయ్, ఇజ్జూ అంతే :). నాకు దాన్ని చూసినప్పుడల్లా ఇంట్లో పెంచుకునే కుక్కలంటే బుల్లిగా ముద్దుగా అందంగా ఉండాలి కాని ఇదేం కుక్క దెయ్యంలా అనుకునేదాన్ని. పెంచుకుంటే అసలు బొచ్చు కుక్కల్నే పెంచుకోవాలి అనుకునేదాన్ని.

మా ఒకటో రాము
నేను ఏడో తరగతిలో ఉన్నప్పుడు అనుకుంటాను మా చుట్టాల బొచ్చు కుక్కకి (పమేరియన్) పిల్లలు పుడితే ఒకదాన్ని తెచ్చుకున్నాం. అది తెల్లటి తెలుపులో ముద్దుగా బొద్దుగా ఉండేది. దానికి మా నాయనమ్మ రాము అని పేరు పెట్టేసింది.  అప్పట్లో పొట్టేలు పున్నమ్మ సినిమాలో శ్రీప్రియ ఎంత ఫేమస్సో అందులో పొట్టేలు కూడా అంతే ఫేమస్సు.  మా నాయనమ్మ ఆ సినిమాకి... ఆ పొట్టేలుకి వీరాభిమాని .....అందుకే ఆ పేరన్నమాట! మా ఊరిలో మొదటి బొచ్చు కుక్క పిల్ల మాకే అన్న గర్వం కూడా ఉండేది మాకు!!ఇలాంటి మొదట్లు మాకు చాలానే ఉన్నాయి మరి!!!

మా ముగ్గురితో పాటు అది కూడా ఒక పిల్లలానే ఉండేది.  మాతో పాటు ఇల్లంతా పరుగులు పెట్టేది.  మా మంచాల మీదే పడుకునేది. మేము పక్కనుంటే బయటి కుక్కల మీదకి వీరావేశంతో వెళ్లేది....కయ్యానికి కాలు దువ్వేది.....మేము లేకపోతే పిల్లిలా తోక ముడుచుకుని వెనక్కి వచ్చేసేది. మా అక్కాయితో మరీ అనుబంధం ఎక్కువ దానికి. తను కాలేజినుండి వచ్చే టైముకి గేటులో కాపలా కాసేది. తరువాత తనకి పెళ్లయి బాబు పుట్టాక వాడిని ఎవరినీ అంటుకోనిచ్చేది కాదు....... మా బావ గారిని కూడా!! ఒక్క మా నాన్నంటేనే కాస్త భయపడేది. అప్పట్లో మా నాన్నకి బైకు ఉండేది.  ఊరి పొలిమేరలో  బైకు మోత వినగానె  గప్‌చుప్‌గా తన గొలుసు దగ్గరకి వెళ్లిపోయి పడుకునేది. దానికి లైఫ్‌బాయ్ సబ్బుతో స్నానం చేయించి చక్కగా దువ్వేవాళ్లం.  ఆ స్నానం చేయించిన రోజు మా ఇల్లు వళ్లు అంతా దాని జుట్టు మయంగా ఉండేది. మేము గోరింటాకు పెట్టుకుంటే దానికి కూడా నుదిటి మీద బొట్టులా పెట్టేవాళ్లం, తెల్లటి తెలుపు మీద ఆ గోరింటాకు భలే ఉండేది.  చెప్పాలంటే దాని కబుర్లు చాలానే ఉన్నాయి!

అలా దాంతో మా సహవాసం 11 సంవత్సరాలు సాగింది.  వయస్సు మీద పడి ఓ రోజు నేను లేకుండా చూసి మరీ కన్ను మూసింది.  మా నాన్న  మా అక్కాయి ఎన్ని రోజులు దాని మీద బెంగెట్టేసుకున్నారో! దాంతో ఓ నాలుగయిదు సంవత్సరాలు మళ్లా ఎవరం కుక్కను పెంచే  ఊసెత్తలేదు.  కుక్కలని పెంచటం అలవాటయ్యాక మనస్సు ఊరుకోదనుకుంటాను....

మా రెండో రాము
మా మొదటి రాము పోయిన ఓ నాలుగయిదేళ్లకి రెండో రాము వచ్చింది మా ఇంటికి. ఇది కూడా మా మొదటి రామూ వాళ్లింటినుండే వచ్చింది ..అంటే ఇది దానికి మనవడో ముదిమనవడో అన్నమాట!! అప్పుడు మా పాప పొట్టలో ఉంది. ఈ రెండో రాము బుల్లిగా భలే ముద్దుగా ఉండేది.....నాకు బాగా కాలక్షేపంగా ఉండేది దానితో.  మాకు ఇల్లు చావిడి అన్నీ కలిసే ఉంటాయి.  అప్పట్లో చావిడి నిండా గొడ్లు, వాములు, పెంట పోగు....... ఆ వాములు... పెంట పోగు నిండా ఎలుకలు, ఆ ఎలుకలు అక్కడనుండి ఇంట్లోకి వచ్చి మా అమ్మని నిద్రపోనిచ్చేవి కావు.  వాటిని నిర్మూలించటానికని మా అమ్మ ఏవేవో చేసేది. ఇంట్లో ఎలుకల బోనులు, కొన్నాళ్లకి ఎలుకలు తెలివి మీరి ఆ బోనుల్లో పడటం లేదని ఎలుకలాళ్లతో బోనులు పెట్టించేది......అవి కాక రాత్రిపూట వాముల్లో అక్కడక్కడా ఎలుకల మందు పెట్టించేది.

అప్పటికి మా రెండో  రాముకి రెండు మూడు నెలల కన్నా వయస్సు ఉండి ఉండదు.  రోజూ రాత్రి పూట పాలు తాగాక దొడ్ది మీద కాసేపు తిరిగి వచ్చేది.  ఆ రోజు కూడా అలానే తిరిగి వచ్చి నా మంచం పక్కన పడుకున్నది ఇక లేవలేదు.  మాకేం అర్థం కాలేదు అలా అకస్మాత్తుగా ఎలా చనిపోయిందా అని! ఆ రోజు సాయంత్రం పనబ్బాయి మా అమ్మ దగ్గరకి వచ్చి అక్కాయ్ వామిలో రెండు ఎలుకలు చచ్చిపోయి ఉన్నాయి అనగానే మా అమ్మకి అప్పుడు తట్టింది రాత్రి మా రామూ తిరుగుతూ వెళ్లి వామిలో పెట్టిన ఎలుకల మందు తిని ఉంటుంది అని.......ఇక మా అమ్మకి కాసేపు నోట మాట రాలేదు.  నాకయితే కొన్నాళ్లు రాత్రి పూట నిద్ర పట్టేది కాదు...... నా మంచం పక్కన అమాయకంగా నిద్రపోతున్న మా రామూనే కళ్ల ముందు మెదిలేది. దానితో ఎక్కువ రోజులు అనుబంధం లేకపోయినా మా మొదటి రాము చనిపోయినప్పటికన్నా ఇది చనిపోయినప్పుడు ఎక్కువ బాధేసింది.

రానారె గారి టపా చదివాక మా రెండో రాము గుర్తుకొచ్చి ఎక్కడో మనస్సు పొరల్లోని గాయం  రేగింది......

మా మూడో రాము గురించి మరెప్పుడైనా............

Read more...

పుస్తక ప్రచురణ

వెబ్‌లో పుస్తక ప్రచురణ గురించి పుస్తకంలో నా వ్యాసం.

Read more...

నా ఉపవాస దీక్ష

మన తెలుగు వారికి చాలా మందికి రెండు పూటలా సుష్టుగా భోజనం చేయకపోతే ఏదో వెలితిగా వుంటుంది, అందులో నేను కూడా ఒకదాన్ని (ఇంతకు ముందు ముచ్చటగా మూడుపూటలా భోంచేసేవాళ్లం  లేండి, అది వేరే విషయం). ఈ మధ్య కొంతమంది డైటింగు పేరుతో రాత్రి పూట తినకపోవటమో లేకపోతే ఓ రెండు పుల్కా ముక్కలు తినో లేదా ఓ గ్లాసుడు మజ్జిగ తాగో పడుకోవటం చేస్తున్నారు. కొంతమందికి రాత్రి పూట పుల్కాలు తిన్నా ఓ గుప్పెడన్నా పెరుగన్నం తినకపోతే నిద్ర పట్టదు, అంతగా మన పొట్ట అలవాటు పడిపోయింది అన్నానికి. నాలాంటి కొంతమందికయితే ఎప్పుడైనా ఓ పూట ఏదైనా కారణం చేత అన్నం తినకపోతే ఎంత దిగులుగా ఉంటుందో!

లంఖణం పరమౌషధం అంటారు. ఏదో రోగం వచ్చినప్పుడే కాకుండా మామూలుగా కూడా అప్పుడప్పుడు పొట్టను మాడ్చుకునే వాళ్లు ఉంటారు, దాన్నే ఉపవాసం అంటారు. ఈ ఉపవాసం కొంతమంది దేవుడి పేరుతో చేస్తే మరికొంతమంది డైటింగు పేరుతో చేస్తుంటారు. ఈ డైటింగుల్లో మరలా చాలా రకాలు-అందులో రకరకాల డైటులు, వాటి గురించి ఇంకోసారి చూద్దాం.

నేనయితే ఇప్పటివరకు ఎప్పుడూ దేవుడి పేరుతో కాని డైటింగు పేరుతో కాని ఉపవాసం ఉండలేదు. ఎప్పుడైనా ఆకలి అనిపించకపోతే ఓ పూట తినకుండా వుండటమే తెలుసు. అలాంటిది ఈ మధ్య ఊరికినే కూర్చుంటే ఓ మహత్తరమైన ఆలోచన వచ్చింది. వారంలో ఓ రోజు కఠిక ఉపవాసం చేసి పొట్టకి కాస్తంత విశ్రాంతి ఇద్దామని. కఠిక ఉపవాసం అంటే మరీ పచ్చి మంచినీళ్లు కూడా తాగకుండా అని కాదు కాని రోజంతా ఒట్టి మంచినీళ్లు తాగి ఉందాం అనుకున్నా. ఈ ఉపవాసం ఒంట్లో కొవ్వు తగ్గించుకోవటానికో ఒంటి బరువు తగ్గించుకోవటానికో కాదు ఏదో కాస్త ఆరోగ్యం కోసమే సుమీ!

సరే ఆలోచన వచ్చిందే తడవు ఇక ఆలస్యం ఎందుకని మొన్నో శనివారం ఉపవాసం ఉండాలని నిశ్చయించుకున్నా! శుక్రవారం పడుకునే ముందు ఘాట్టిగా నిర్ణయించుకున్నా రేపు మంచినీళ్లు తప్పితే ఏమీ తాగకూడదు తినకూడదు అని.  శనివారం పొద్దున్నే యధావిధిగా లేచి నా నిర్ణయాన్ని ఒకసారి సమీక్షించుకున్నా. మరీ ఒట్టి మంచినీళ్లు కాదులే మంచినీళ్లతో పాటు పళ్ల రసాలు, మజ్జిగ  (ద్రవపదార్థాలు) తీసుకోవచ్చు అని నా నిర్ణయానికి కాస్తంత వెసులుబాటు ఇచ్చుకున్నా.

లేవగానే కాస్తంత తేనె నిమ్మకాయ నీళ్లు తాగా, ఏడు గంటలకి కూరగాయల రసం తాగా.  ఎనిమిది అయ్యేటప్పటికి ఠంఘున గడియారం గంట కొట్టినట్టు పొట్టలో ఉపాహార గంట మొదలయ్యింది.  అందులోనూ ఆ రోజు ఉపాహారం పావ్ భాజి.  ఇవ్వళ్టికి ఉపవాస దీక్ష విరమించుకుని ఇంకో రోజు ఎప్పుడైనా పెట్టుకుందామా అని ఓ నిమిషం ఊగిసలాడా.  చ ఒక్క రోజు ఆకలికి ఆగలేనా అని మనసుని ఘాట్టిగా రాయి చేసుకుని తొమ్మిందింటి దాకా ఉపాహార గంట వినపడనట్టే ఉన్నా, ఇక ఆ తరువాత నా వల్ల కాలేదు, ఓ అరడజను కమలాలు గబాగబా రసం తీసుకుని తాగేసా!

పనిలో పడితే ఆకలి తెలియదంటారు కాని అంతా ఒట్టిదే-దేని దారి దానిదే. పదకొండింటికి మరలా పొట్టలో పేగుల అలజడి మొదలయ్యింది. ఒక్క రోజుకి మీరింత హడావిడీ చేయాలా అని వాటిని కాస్త కసిరా, అబ్బే నా మాట వింటేగా వాటి గొడవ వాటిదే! నేనేదో వాటికి రోజుల తరబడి తిండి పెట్టకుండా మాడ్చేస్తున్నట్టు ఒకటే గొడవ గొడవ! పొట్టలో ఎలుకలు పరిగెత్తటం అంటే ఏంటో తెలిసివచ్చింది. 12:30 కి కాస్తంత మజ్జిగతో వాటిని శాంతపరిచా. రెండయింది-నా ఆకలి రెట్టింపయ్యింది-మరోసారి నా నిర్ణయాన్ని పునఃసమీక్షించుకోవాల్సి వచ్చింది. మంచి నీళ్లు ద్రవ పదార్థాలతో పాటు కాసిన్ని పళ్లు కూడా తీసుకోవచ్చు అని నా కఠోర నిర్ణయానికి ఇంకో సవరణ ఇచ్చుకుని ఓ పెద్ద అరటిపండు లాగించా!

ఇలా లాభం లేదని ఓ పుస్తకం పట్టుకుని కూర్చున్నా అలా అన్నా ఆకలి తెలియకుండా వుంటుందని (పుస్తకం పట్టుకు కూర్చుంటే నీకు నిద్రాహారాలు గుర్తు రావని ఎప్పుడో కాలం నాడు మా అమ్మ అన్న గుర్తు :). ఆ పుస్తకం వట్టికోట ఆళ్వారు స్వామి వ్రాసిన 'ప్రజల మనిషి'.  ఓ ఇరవై పేజీలు చదివా కానీ ఏం చదువుతున్నానో బుర్రకి ఎక్కడంల, అసలు పుస్తకం పేరే మర్చిపోయా!. సరే నిద్ర అన్నా పోదామని ప్రయత్నించా---ఆ నిద్రా రాదే. రోజూ అయితే హాయిగా అన్నం తినగానే ఓ పుస్తకం పట్టుకుని మంచం ఎక్కితే నా ప్రయత్నం లేకుండానే కనురెప్పలు మూతలు పడిపోతాయి, అలాంటిది ఆ రోజు మాత్రం ఎంతకీ మూతపడనన్నాయి. సరే అని లేచి కాసేపు టి.వి. ముందు కూర్చున్నా అలా అన్నా నిద్రపోవచ్చని (మామూలుగా నేను టి.వి. ముందు కూర్చుంటే కూర్చున్నపళంగా నిద్రపోతా అది ఏ సమయం అయినా సరే, అప్పుడే నిద్ర లేచినా సరే!), ఊహు నిద్ర రానంటే రానంది. పొట్ట నిండుగా ఉంటే మత్తుగా నిద్రొస్తుంది కాని ఖాళీగా వుంటే ఆవలింతలు కూడా రావన్నమాట అనుకున్నా!

ఈ లోగా టైం నాలుగయింది. ఆకలి కేకలు వేస్తుంది. సరే ఎటూ పళ్లు తినొచ్చు కదా అని ఓ నాలుగంటే నాలుగు పెద్ద పెద్ద బొప్పాయి ముక్కలు తిన్నా. హమ్మయ్య కాస్త పొట్ట శాంతించింది. ఇక ఇలా అయితే రాత్రికి కూడ  నిద్ర రాదు నిద్ర పోను అనుకుని నా ఉపవాస నిర్ణయాన్ని మరోసారి పునః పునః సమీక్షించుకుని రోజంతా ఉపవాసం కాదు ఒక్క పొద్దు ఉపవాసం ఉంటే చాలు అని గడియారం ఏడు గంటలు కొట్టగానే నాలుగు పుల్కాలు చేసుకుని వేడి వేడిగా తినేసి నా ఉపవాస దీక్షని విజయవంతంగా ముగించా.

ఇదేంటబ్బా ఎప్పుడన్నా శనివారం రాత్రిపూట పుల్కాలు చేయమంటే ఆరు శనివారాలు అడిగించుకుని ఏడో శనివారం కాని చేయని అమ్మ ఇవాళ అడగకుండానే పుల్కాలు చేసింది అని మా పిల్లలు ముక్కు మీద వేలేసుకున్నారులేండి అది వేరే విషయం.

Read more...