e-పుస్తకాలు-ఒక్కోసారి తప్పని అవసరం!

మామూలుగా నాకు కంప్యూటర్ లో చదవటం అంత ఇష్టం ఉండదు...వెబ్ మాగజైనులు కూడా నేను అంతగా చదవను.  చాలా బాగున్నాయి చదివి తీరాల్సిందే అనుకుంటేనే చదువుతాను.   కానీ ఒక్కోసారి మనకు ఎంత ఇష్టం లేని పనులైనా పరిస్థితుల ప్రభావం వల్ల చెయ్యక తప్పదు.  అలాంటి పరిస్థితుల ప్రభావం వల్లే నాకు e-పుస్తకాలు చదవటం తప్పనిసరి అయి ఇప్పుడు అవే ముద్దయిపోయాయి.

దాదాపు సంవత్సరంన్నర క్రితం మొదటగా కిండిల్ లో (కిండిల్ టచ్ మా పిల్లలకని తెప్పిస్తే వాళ్ళు పుస్తకమే మాకూ ఇష్టం అని దాన్ని పక్కన పడేసారు..అది అలా ఊరికే పడి ఉండటం చూసి బాధేసి నేను వాడదామని ప్రయత్నించాను) కొన్ని తెలుగు పుస్తకాలు చదువుదామని ప్రయత్నిస్తే అసలు చదవటానికి వీలుగా లేదు.  చీమతలకాయలంత అక్షరాలు చదవటం చాలా కష్టమయ్యేది.  ఫాంట్ సైజు పెంచామంటే తర్వాతి పేజీకి వెళ్ళాలంటే మళ్లీ ఫాంట్ సైజు తగ్గించుకుని కాని వెళ్ళలేకపోయేవాళ్ళం.

నెట్ లో వెతికాను కానీ ఈ సమస్యకి సరైన పరిష్కారం కనిపించలేదు.  ఏదో mobi format అన్నారు..అలా చేసినా చదవటానికి తల ప్రాణం తోకకొచ్చేది.  ఇక నా వల్ల కాదని పక్కన పడేసాను.

అప్పుడే మాలతి గారు కూడా ఇదే విషయం పై ఓ టపా వ్రాసారు.  అమ్మయ్య నాకు  ఇంకా తోడున్నారన్నమాట అని ఊపిరి పీల్చుకున్నాను!

అసలు విషయం ఏంటంటే e-రీడర్సు లో చదవటానికి వీలయ్యేటట్టు మన తెలుగు పుస్తకాలు రావటం లేదు.  మనకి  నెట్టులో దొరికే తెలుగు పుస్తకాలు..వ్యాసాలు ఎక్కువగా PDF రూపంలో ఉంటాయి.  ఇవి కిండిల్ లో చదవటం (మిగతా e-రీడర్సు గురించి నాకు తెలియదు) చాలా ఇబ్బందికరం.

అలా కిండిల్ ని మూలన పడేసాను. హైదరాబాదులో ఉన్నంత కాలం మళ్ళీ e-పుస్తకాల మీదకి దృష్టి పోలేదు..అంత అవసరమూ రాలేదు.

తర్వాత డిసెంబరు-2012 లో గూగుల్ నెక్సస్-7 వచ్చింది.  దాంట్లో కూడా మొన్నమొన్నటి వరకు మెయిలు చూసుకోవటం..నెట్ సర్ఫింగ్..ఆటలకి తప్పితే పుస్తకాలు చదువుదామని ప్రయత్నించలేదు.  పది నెలలబట్టి ఆంధ్రదేశానికి దూరంగా ఉన్నా హైదరాబాదు వెళ్ళినప్పుడల్లా పుస్తకాలు తెచ్చుకుంటూ చదువుకుంటూ గడిపేస్తున్నాను.  ఎన్ని పుస్తకాలని తెచ్చుకోగలను! తెచ్చుకున్న పుస్తకాలు అయిపోయాయి.

ఆ మధ్య ఒక రోజు నెక్సస్ లో తెలుగు e-పుస్తకాలు చదవగలమేమో చూద్దాం అని పురుగు కుట్టింది.  సరే మన కినిగె వాళ్ళున్నారుగా వాళ్లని సంప్రదించాను..మీ e-పుస్తకాలు నెక్సస్ లో చదవగలమా అని? వచ్చు..వచ్చు Bluefire లేదా Aldiko రీడర్ల ద్వారా ఎంచక్కా చదువుకోవచ్చు అని చెప్పారు.

అహా ఏమి హాయిలే హలా అనుకుంటూ అప్పటికే మా నెక్సస్ లో Aldiko ఉంది, Bluefire కూడా దింపుకుని టపటపా ఓ ఎనిమిది పుస్తకాలు దింపేసుకున్నాను కినిగె నుండి.

హాయిగా ఉంది చదువుకోవటానికి.  Bluefire..Aldiko..ఈ రెండిటిల్లో నాకు Bluefire వీలుగా బాగుంది.  Aldiko కూడా బాగుంది కానీ అందులో ముందు Aldiko కి వెళ్ళి దాని ద్వారా కినిగె కి వెళ్ళి పుస్తకాలు దించుకోవాలి.  Bluefire అయితే డైరెక్టుగా కినిగె నుండే దింపుకోవచ్చు.

నా ఓటు ఎప్పుడైనా అచ్చు పుస్తకానికే కానీ e-పుస్తకంతో కూడా కొన్ని అనుకూలతలు ఉన్నాయి.

ఆంధ్ర వెలుపల ఉన్నవాళ్లకి చాలా ఉపయోగం.  కొరియరో..పోస్టో..షిప్మెంటో ఇలాంటి వాటి కోసం వెతుక్కోనక్కరలేదు.  మరీ ముఖ్యంగా మాలాగా ఇంటర్ నెట్ తప్ప ఎలాంటి సమాచార సదుపాయాలు లేని  అడవుల్లో ఉండేవాళ్ళకి ఎడారిలో ఒయాసిస్సు లాంటివి ఈ e-పుస్తకాలు.

చదువుకోవటానికి బాగానే ఉన్నాయి కానీ వీటి పట్ల నాకు ఇంకా కొంత అసంతృప్తి ఉంది.

1. తెలుగు e-పుస్తకాలంటే స్కాన్ చేసి పెట్టేస్తున్నారు.  అలా కాకుండా e-రీడర్సుకి..టాబ్లెట్స్ కి అనువైన ఫార్మాట్ లో తేగలిగితే బాగుంటుంది.

2.  అక్షరాల సైజు పెంచుకోవాలంటే మనం ప్రతి పేజీకి పెంచుకోవాలి..అలా కాకుండా ఇంగ్లీషు పుస్తకాలకి పెంచుకున్నట్టు పుస్తకం మొత్తానికి ఒకేసారి పెంచుకునేట్లు ఉండాలి.

3. పేజీకి రెండు కాలమ్సు ఉండే కొన్ని పుస్తకాలు చదవటం చాలా ఇబ్బందిగా ఉంటుంది.  ఉదాహరణకి  జమీల్యా...ఈ పుస్తకం ఫాంట్ చాలా చిన్నదిగా ఉంది..పేజీకి రెండు కాలమ్సు ఉంటాయి.  ప్రతి పేజీ ఫాంట్ పెద్దది చేసుకు చదవాలి..ఇలా ఫాంట్ పెద్దది చేసినప్పుడు రెండో కాలం కనపడదు..మొదటి కాలం చదివాక రెండో కాలం కి స్క్రీన్ జరుపుకోవాలి..దాంతో పుస్తకం చదివే వేగం కుంటుపడుతుంది...చదవాలన్న ఇష్టమూ పోతుంది.

ఈ సమస్య మళ్ళీ కథాకేళి లాంటి మాసపత్రికల్లో లేదు.

తెలుగులో e-పుస్తకాలు రావటం ఇప్పుడిప్పుడే మొదలయింది కాబట్టి త్వరలోనే పై సమస్యలకి పరిష్కారం దొరుకుతుందని ఆశిద్దాం.  ఫార్మాట్ సమస్య తీరితే సమస్యలన్నీ దానికి రిలేటడ్ కాబట్టి అన్నిటికీ పరిష్కారం దొరుకుతుంది.

కినిగె వాళ్ళు ఆ దిశగా ప్రయత్నాలు చేస్తారని ఆశిద్దాం.

అలాగే తెలుగులో విడుదలైన ప్రతి పుస్తకం e-పుస్తకంగా తేవాలని ఈ సందర్భంగా కినిగె వాళ్ళని కోరుతున్నాను.

మిగతా టాబ్లెట్సులో, e-రీడర్సు లో ఎలాంటి సమస్యలున్నాయో నాకు తెలియదు.  అవి ఉపయోగించుతున్న వాళ్ళు తెలియచేయాలి.

e-రీడర్  ఉంటే అరచేతిలో ఓ పేద్ద గ్రంధాలయం ఉన్నట్టే కానీ పుస్తకం చేతిలో పట్టుకుని చదివితే ఆ అనుభూతే వేరు.

కొంతమంది పర్యావణ ప్రేమికులు  పుస్తకాల కోసం ఎన్ని చెట్ట్లు కొట్టేయ్యాల్సొస్తుందో ..ఎన్ని అడవులు నాశనం అవుతున్నాయో అని e-పుస్తకాలనే వాడండి అని సందేశాలు ఇస్తున్నారు ఈ మధ్య.  అది కూడా నిజమే కానీ అడవుల సంరక్షణకు వేరే పర్యావరణ పరిరక్షణ పద్దతులు పాటిస్తే మేలు కదా అనిపిస్తుంటుంది నాకు.  పుస్తకాలు చదవటం మానేసి e-పుస్తకాలు చదివినంత మాత్రాన అడవులు రక్షింపబడతాయి అని నేననుకోను.

రాబోయే రోజుల్లో తెలుగు e-పుస్తకాలకి మరింత ఆదరణ పెరిగే అవకాశం ఉంది.

నవీన్ గారు వ్రాసిన ఈ టపా కూడా కొత్తగా e-రీడర్ కొనుక్కుందాం అనుకునేవాళ్లకి ఉపయోగంగా ఉంటుంది.

Read more...

అచ్చు పుస్తకం VS e-పుస్తకం

హైస్కూలులో ఉండగా పక్క ఊరి లైబ్రరీ నుండి మా అమ్మకి..అక్కకి నవల్సు తెచ్చిపెట్టేవాళ్ళం.  కొత్త నవలలు, కొన్ని ప్రసిద్ద నవలలు అంత తొందరగా దొరికేవి కావు.  ఎప్పుడు వచ్చేవో..ఎవరు తీసుకెళ్ళేవాళ్లో అసలు లైబ్రరీ లో కనపడేవి కావు.  మొత్తానికి ఎప్పటికో దొరికేవి. మా నాన్న వారపత్రికల్లో..మాసపత్రికల్లో వచ్చిన సీరియల్సు అన్నీ తీసి బైండ్ చేసేవాళ్ళు.  ఇప్పటికీ బోలెడున్నాయి అలా బైండ్ చేసిన అనాటి సీరియల్సు.

హాస్టల్ లో ఉండగా ఎవరైనా కొత్త నవల తెస్తే వాళ్ళు చదవటం అయ్యాక నాకంటే నాకు అని వంతులు వేసుకునే వాళ్ళం. అది చదివే దాకా నిద్ర పట్టేది కాదు.  క్లాసులో డెస్కు కింద పుస్తకం పెట్టుకుని తలవంచుకుని ఏదో సీరియస్సుగా చదువుతున్నట్లు నవల్సు చదివిన రోజులు కూడా ఉన్నాయి.

మా కజిన్ వాళ్ళకి పుస్తకాలు అద్దెకిచ్చే షాపు ఉండేది.  ఆ షాపు పుణ్యమా అని వచ్చిన పుస్తకం వచ్చినట్లు చదివే వాళ్ళం. విశాలాంధ్రలు..నవోదయల గురించి మాకసలు చాలా రోజులు తెలియనే తెలియదు.

ఏమైపోయాయో ఆ లైబ్రరీలు.. ఆ పుస్తకాల షాపులు..ఆ సీరియల్సు బైండింగులు!

కాలంతో పాటు మనమూ మారటంలేదూ..అలాగే పుస్తకాల లభ్యత కూడా  మారిపోతుంది.

ఎక్కడో అదృశ్యంగా ఉండి పుస్తకాలు అమ్మే అంగళ్ళు వచ్చేసాయి. ఇలా ఓ క్లిక్ కిక్కి కొనుక్కోవటం..అలా  ఓ నాలుగు రోజుల్లో మన చేతిలో పుస్తకం వాలిపోవటం.

ఇప్పుడయితే ఆ నాలుగు రోజులు కూడా అక్కర్లేదు.  ఓ క్లిక్ తో క్షణాల్లో మన కళ్లముందుకి సరికొత్త పుస్తకం వచ్చేస్తుంది. అప్పటికప్పుడే చదివేసుకోవచ్చు.  వేలి కొనతో అక్షరాలని మనకు కావల్సిన సైజులోకి మార్చుకోవచ్చు. షాపుల్లోకన్నా ముందు మన దగ్గరికి వచ్చేస్తున్నాయి పుస్తకాలు.

ఈ మధ్య ఫేస్ బుక్ లో కథావార్షిక-12 విశాలాంధ్రలో దొరకటం లేదని కొంతమంది మితృలు విచారం వెళ్ళబుచ్చారు. e-పుస్తకంగా మాత్రం అప్పటికే చాలా మంది చదివారు.

ఏనాడైనా కలగన్నామా ఇలా e-పుస్తకాలు వస్తాయి అని?
ఎవరినీ ఏ పుస్తకమూ అడగక్కర్లేదని
వాటి కోసం ఏ లైబ్రరీకీ వెళ్ళక్కర్లేదని
ఏ పుస్తకాల షాపు వాడినీ బ్రతిమాలుకోవక్కర్లేదని
కావల్సిన పుస్తకం కోసం ఎక్కడో మూల మూలల దుమ్ములో వెతుక్కోవక్కర్లేదు అని
ఎవరో చదివి ఇచ్చేదాకా వేచి ఉండక్కర్లేదు అని
వందల పుస్తకాలు ఓ బుల్లి టాబ్లెట్ లో దాచేసుకోవచ్చని
అసలేనాడైనా కలగన్నామా!
పుస్తకాలు పాడవుతాయన్న భీతి లేదు
ఎవరన్నా తీసికెళతారన్న  భయం లేదు
తీసుకెళ్ళిన వాళ్ళు తిరిగి ఇవ్వరేమో అన్న సంకోచమూ లేదు
అడిగిన వారికి ఇద్దామా వద్దా అన్న సందిగ్థత అసలే లేదు!
మన తర్వాత వీటన్నిటినీ ఏం చెయ్యాలా అన్న బెంగా లేదు!
ఓ క్లిక్కుతో కొనుక్కున్నట్టే ఓ క్లిక్కుతో తీసిపడేయావచ్చు!!
ఎక్కడికంటే అక్కడికి ఎన్నంటే అన్ని పుస్తకాలు మోసుకెళ్ళవచ్చు!

అంతా డిజిటల్ మయం అవుతున్న ఈ కాలంలో పుస్తకాలు మాత్రం ఎందుకు కాకూడదు!!

నిజమే..అన్నీ బాగానే ఉన్నాయి...కానీ..
అచ్చు పుస్తకం చదివితే వచ్చే తృప్తి ఓ e-పుస్తకం చదివితే వస్తుందా?
కొత్త పుస్తకం వాసన కానీ
అందరి చేతుల్లో పడి నలిగిన పాత వాసన కానీ
మొదటి పేజీలోనో..రెండో పేజీలోనే ఉండే నానా విధాల హస్తాక్షరాలు
మనకు పుస్తకం ఇచ్చినవాళ్లవో..రచయితవో ఆత్మీయ అక్షరాలూ
నలిగిన పేజీలు..మాయమైన పేజీలు
మడతలు పడిన మూలలు..అండర్ లైన్ చేసిన వాక్యాలు
వీటన్నిటినీ మిస్ అవటం లేదూ!

ఓ వర్షాకాలం సాయంత్రం
వర్షం వెలిసాక
అప్పుడప్పుడే చెల్లా చెదురవుతున్న మబ్బుల సాక్షిగా
ఎవరూ లేని ఏకాంతంలో
ఆరుబయట
ఓ వాలు కుర్చీలో కూర్చుని
ఏ వెన్నెల్లో ఆడపిల్లో..ఏ ప్రళయ కావేరి కథలో
చదువుకుంటూ
మధ్య మధ్యలో పుస్తకాన్ని గుండెల మీద పెట్టుకుని
మనసారా హత్తుకుని
అక్షరాలని అలా ఓ సారి సుతిమెత్తగా తడిమి చూసుకుని
చదువుకునే అనుభూతికి దూరమయి మరీ చదువు కొంటున్నాము!

ఏమో కొద్ది రోజుల్లో అసలు అచ్చు పుస్తకాలే లేకుండా పోతాయేమో!

అమ్మే వాళ్లకి కూడా e-పుస్తకాలే లాభం అట.

అమెరికాలో లెక్కలు ఇవి.....

కాగితంతో పని లేదు..ఎక్కువమంది మనుషులతో పని లేదు
ఎక్కువ పెట్టుబడి అవసరం లేదు
పుస్తకాలు పేర్చి పెట్టక్కర్లేదు...భద్రపరచక్కరలేదు... వెతకక్కర్లేదు
తక్కువ ఖర్చు-ఎక్కువ రాబడి..ఇదే కదా వ్యాపారానికి ముఖ్యం!

రచయితలకి కూడా చాలా సౌలభ్యం e-పుస్తకం
పబ్లిషర్ల చుట్టూ తిరగక్కరలేదు, తామే అచ్చేసుకోవచ్చు
ప్రింట్ చేసినవన్నీ అమ్ముడు పోవేమో అన్న బెంగ ఉండదు
పబ్లిష్ చేసిన మరు నిమిషంలో పాఠకులని చేరిపోవచ్చు
ఏమైనా మార్పులు-చేర్పులు ఊంటే నిమిషాల్లో చేసేయవచ్చు
మార్పులతో మళ్ళీ మొత్తం పుస్తకం ప్రింట్ చెయ్యాలన్న బాదరబందీ లేదు.

ప్రస్తుతం ప్రపంచంలో ప్రతి 150 e-పుస్తకాలకి 100 అచ్చు పుస్తకాలు అమ్ముడవుతున్నాయట.  ముఖ్యంగా యువతరానికి e-పుస్తకాల మీదే ఎక్కువ మక్కువ అట.

2007 లో kindle విడుదలయింది.  విడుదలయిన నాలుగు సంవత్సరాలలోనే అమెజాన్ లో e-పుస్తకాల అమ్మకం ప్రింట్ పుస్తకాల అమ్మకాలని మించి పోయింది.

తెలుగులో కూడా ఇప్పుడిప్పుడే e-పుస్తకాల అమ్మకం మొదలయింది.  ఆంధ్రదేశానికి దూరంగా ఉండటం..షాపుల్లో పుస్తకాలు సరిగ్గా దొరకపోవటం..దూరాభారం..తెలుగు పాఠకుల్ని e-పుస్తకాల వైపుకి మళ్ళేలా చేస్తున్నాయి.

Books are not broken, but our hearts do...

****************************************************

గత కొద్దిరోజులుగా e-పుస్తకాలు విపరీతంగా చదువుతున్న ఫలితం ఈ టపా. తెలుగు e-పుస్తకాలతో నా అనుభవాలు-అనుభూతులు మరో టపాలో!

Read more...

పుస్తక ప్రియుల కోసం

పుస్తక ప్రియులకి ఓ రుచికరమయిన వార్త!

జస్టు బుక్సు అని ఓ రిటైల్ కమ్యూనిటీ లైబ్రరీ చెయిను వారు ఇప్పుడు హైదరాబాదులో కూడా తమ లైబ్రరీలు ప్రారంభించారు. కూకట్‍పల్లిలో ఒకటి, ఇసిఐఎల్ దగ్గర ఒకటి ప్రారంభించారు.

ఇక్కడ 4,00,000 పుస్తకాలు లభ్యం! ఉచిత హోమ్ డెలివరీ కూడా ఉంది!
సభ్యత్వ రుసుము నెలకి 150 నుండి మొదలు!
లైబ్రరీ ఉదయం 10 గంటలనుండి రాత్రి 9 గంటల వరకు తెరిచి ఉంటుంది.
సోమవారం సెలవు.   
ఆన్ లైనులో కూడా పుస్తకాలు తెప్పించుకునే సదుపాయం ఉంది. 7 కి.మి లోపు దూరం వారికి ఉచితంగా ఇంటికి పుస్తకాలు పంపబడతాయి. మెంబరుషిప్పుకి రకరకాల ప్లాన్సు ఉన్నాయి. ఒక్కసారి వాళ్ల వెబ్ సైటు చూస్తే అన్ని వివరాలు తెలుస్తాయి.

హైదరాబాదులో ఈ లైబ్రరీల అడ్రస్సు కోసం ఈ లింకు చూడండి.

Read more...

రమణీయం......ముళ్లపూడివారి ముందుమాటతో

కొన్ని రచనలు వడియాలు పెట్టినట్టుంటాయి.
కొన్ని జంతికలు పోసినట్టుంటాయి.
కొన్ని మాత్రం ముగ్గులు వేసినట్టుంటాయి.
పై రెండూ తింటే కరుసైపోయినట్టే-

"నిన్న" కన్న బిడ్ద "ఇవాళ"
"ఇవాళ"లు రేపటికి పేరెంట్సూ, ఎల్లుండికి తాతలూ అవ్వలూనూ.....

దాలిగుంట మీద పాలదాకలో పాలి నిదానంగా కాది, మరిగి, పొంగి పొంగి, కుంగి స్థిరపడి ఎర్రడాలు మీగడ తేలడం దాంపత్య సౌభాగ్యం!
ఏవిటలా చదవడం ఆపి, కళ్ళు తేలేస్తున్నారు?

సరదానంద వాక్యాలు గంభీరానంద సన్యాసానంద ప్రసంగ పాఠాల్లా కనపడుచున్నాయా?

పైవన్నీ నా మాటలు కాదండోయ్!

సీతారాముళ్లనే బావామరదళ్ల..ధరిమిలా ఆలూ మగళ్ల..ఆ పైన తల్లీతండ్రుళ్ల..ఆ పిమ్మట అవ్వాతాతళ్ల కథకి మన వెంకటరమణ వ్రాసిన  రమణీయమయిన ముందుమాట..

"దాంపత్య ఋతుసంహారం"..ముందుమాటకి పేరు చూడండి..ఎంత చమత్కారంగా పెట్టారో!

కొన్ని పుస్తకాలకి ముందుమాటతో ఓ గుర్తింపు వస్తుంది.  అలాంటి ఓ పుస్తకమే అనామకుడు వ్రాసిన "రమణీయం" పుస్తకం.

నేను ఈ రచయిత పుస్తకం ఇదే మొదలు చదవటం. అసలుకన్నా కొసరు రుచి అని పుస్తకంలో విషయం కన్నా నాకు రమణ గారి ముందుమాట ముందుగా మా బాగా నచ్చేసింది. అసలు రమణ ఎక్కడికీ వెళ్లలేదు..ఇలా ముందుమాటలతో..వెనక మాటలతో....కోతి కొమ్మచ్చి ఆడుతూ మనతోనే ఉన్నాడు..ఉంటాడు..తెలుగు పాఠకులుగా అది మనం చేసుకున్న పుణ్యం!.

అసలు ఈ పుస్తకం ఏంటంటే..నేను చెప్పటం ఎందుకు..రమణగారి మాటల్లోనే చదవండి.

"చిన్న చిన్నా ఉబలాటాల ఆరాటాల పోరాటాల చెలగాటాల పరీమళాల (నీ జుట్టు నిశి..నీ ముఖం శశి; కళ్లు మూస్తే మొగ్గలు-తెరిస్తే పువ్వులు) ఘుమ ఘుమ లతో నోరూరించే-తింటే ’వ-హల్‍వా’ అనిపించే ఆలుమగల ముత్యాలు ఈ ముగ్గులు.  విశేషం ఏమిటంటే సుద్ద ముగ్గుల్లా ఈ ముగ్గులు చెదరవు..చెరగవు"

ఇక అసలు కథకి వస్తే.......

ఇది ఓ జంట కథ..
ఓ సీత... ఓ రాముడు...పుట్టుకతో బావా మరదళ్లు...తరువాత ఆలూమగలు....ఆపై తల్లిదండ్రులు.. అటు పిమ్మట తాతాముత్తవలు....పుస్తకం మొదటినుండి చివరి దాకా వీరిద్దరే..ఇంకో పాత్ర ఉండదు. ఈ ఇద్దరి సంసారం..అందులోని  సరాగాలు..విరహాలు...అలకలు...రుసరుసలు...బుసబుసలు...కోపాల్..తాపాల్..సరదాల జగడాలు ....వెరసి రమణీయం అనబడే ఈ పుస్తకం.  పెద్ద కథేం ఉండదు వివిధ జీవితావస్థల్లో వాళ్ల రోజువారీ జీవితమే...కానీ చదవటానికి ఆహ్లాదంగా ఉంటుంది.  రెండే రెండు పాత్రలతో దాంపత్య కాలచక్రాన్ని సరదాగా చూపేట్టే పుస్తకం.  అక్కడక్కడా ముళ్లపూడి మార్కు సంభాషణలు నవ్విస్తాయి.. రచయిత మీద ముళ్లపూడి ప్రభావం చాలానే ఉందనిపించింది.

ధనుర్మాసంలో మూడంతస్తుల మేడలో ఓ మూలనున్న తమ ఫ్లాట్‍లో భార్య ముగ్గు వేస్తే చూడాలని ముచ్చటపడ్డ భర్త కోరికని ఆ భార్య ఎలా తీర్చిందో ఈ పుస్తకంలో చదవాల్సిందే! 

చివరి దాకా ఒకే మాట మీద జీవించిన ఆ ఇద్దరూ తమ వానప్రస్థంలో ఎలాంటి నిర్ణయం తీసుకున్నారన్న దానితో ఈ పుస్తకం ముగుస్తుంది.

భార్యాభర్తల బంధం ఎలా ఉండాలో సున్నితంగా చెప్పే పుస్తకం! ఇలాంటి కథలు చదివినప్పుడు మన భారతీయ వివాహ బంధం ఎంత గొప్పదీ అని అనిపించకమానదు!

సీతకి రామంలా
రామానికి సీతలా
సీతారామంలా ఉండగలిగితే
ఏ దంపతుల జీవితం అయినా "రమణీయం"
అంటారు రచయిత చివరగా

 ఇదే పుస్తకంలో చివర్లో రాముడి ఏకపత్నీవ్రతం గురించి ఓ సరదా అనుబంధ కథ కూడా ఉంది

మొత్తం మీద సరదాగా టపటపా ఓ గంటలో చదివేయదగ్గ పుస్తకం.

రమణీయం

రచన: అనామకుడు

ప్రచురణ: వాహినీ బుక్ ట్రస్ట్

వెల: 50/-

ఈ పుస్తకం కావల్సిన వాళ్ళు ఎక్కడి దాకో వెళ్లక్కరలేదు..అలా కినిగె కి  వెళ్ళి ఓ నొక్కు నొక్కండి చాలు. కింద బొమ్మ మీద నొక్కినా వెళ్ళవచ్చు. రమణి ముందుమాటకి తోడు వయ్యారాల బాపు  బొమ్మ ఈ పుస్తకానికి మరో అదనపు ఆకర్షణ!

రమణీయం On Kinige

Read more...

వెంటాడే కథలు-ప్రళయకావేరి కథలు

కొన్ని పుస్తకాలు చదువుతూ ఉండగానే అసలు దాంట్లో కథ ఏంటో మర్చిపోతాం (ఉదాహరణ రంగనాయకమ్మ గారి జానకి విముక్తి..రెండు మూడు భాగాలు).. కొన్ని చదివాక కొన్ని రోజులు గుర్తుంటాయి..ఆ కొన్ని రోజుల తరువాత గుర్తు తెచ్చుకుంటే గుర్తుకొస్తాయి...కొన్ని ఆ పుస్తకం మరలా తెరిచి చూస్తే కాని గుర్తుకు రావు.....మరి కొన్ని ఉంటాయి చదివాక ఎన్ని రోజులయినా అందులో పాత్రలు మనల్ని వెంటాడుతూనే ఉంటాయి.....మన కళ్ళముందు కదలాడుతూ ఉంటాయి....ఇలాంటివి అరుదుగా వస్తుంటాయి..అలాంటి అరుదయిన వాటిలో ఓ అరుదయిన పుస్తకం ప్రళయకావేరి కథలు.  మనసు బాగోనప్పుడూ..బాగున్నప్పుడూ..ఎప్పుడయినా ఎక్కడయినా చదివించే కథలు ఈ ప్రళయ కావేరి కథలు.  ఈ కథల గురించి అల్లప్పుడెప్పుడో పుస్తకంలో వ్రాసాను..అది ఇప్పుడు నా బ్లాగులో పెడ్తున్నాను.

“అబయా! మనం మన పేరునన్నా మరిచిపోవచ్చుగాని అమ్మ పేరుని మటుకు మరువగూడదురా”
“మాయమ్మ పేరు నాకు గుర్తుండ్లా తాతా!”
“అమ్మంటే కన్నతల్లి మటుకే కాదురా. అమ్మంటే అమ్మబాస కూడా. అమ్మంటే అమ్మ నేల కూడా”

ఇవి ఓ తాతా మనవడి మధ్య జరిగిన మాటలు. అమ్మ బాసని, అమ్మ నేలనీ మరువకూడదన్న తాత మాటలు ఓ మనవడిని విడువక పట్టి నడుపుతుంటే ఆ తాత మాటల స్ఫూర్తితో ఆ మనవడు వ్రాసిన కథలే ఈ “ప్రళయకావేరి కథలు”. అచ్చమైన నెల్లూరు మాండలికంలో వ్రాసిన కథలు. ఆ మనవడి పేరు బక్కోడు. ఆ బక్కోడు ఎవరో కాదు ప్రవాసాంధ్ర రచయిత స.వెం.రమేష్‌.

రమేష్ గారు 2009 సంవత్సరానికి గాను తానా వారి గిడుగు రామమూర్తి స్మారక పురస్కారానికి ఎంపిక అయ్యారని తెలిసి ఆయన వ్రాసిన ప్రళయకావేరి కథలు గురించి ఓ నాలుగు మాటలు.

’ప్రళయకావేరి’-అసలు పేరే ఎంత అందంగా వుందో! నిజానికి ఈ కథలు చదివేదాకా ఈ పేరు గురించే నాకు తెలియదు. ఇది పులికాట్ సరస్సు అసలు పేరు.  ప్రళయకావేరి…..పులికాట్…..ఒకే సరస్సుకి ఎంత వైవిధ్యమైన పేర్లు. పులికాట్…..పేరులోనూ, ఊరులోనూ తనదనం లేని ఉప్పుకయ్య అంటాడు రచయిత ఒక చోట. ఇప్పుడసలు ప్రళయకావేరి అన్న పేరే లేదు. ఆ సరస్సులో  వున్న దీవుల గురించి, అ దీవులలోని పల్లెలు, ఆ పల్లెలోని జనాల గురించి వారి యాసలోనే చెప్పిన కథలు ఈ ప్రళయకావేరి కథలు. నిజానికి ఇవి కథలు కాదు-ఓ వ్యక్తి  జ్ఞాపకాలు, అందుకే ఆర్ద్రంగా వుంటాయి, మనస్సుని కదిలిస్తాయి. ఇవన్నీ ఆంధ్రజ్యోతి వారపత్రికలో కథలుగా వచ్చినప్పుడు అడపాదడపా చదువుతుండేదాన్ని. అప్పుడంతగా మనస్సుని కదలించలేదు కాని పుస్తకంగా చదువుతుంటే మాత్రం నాకు తెలియకుండానే నా కళ్లవెంట నీళ్లు వచ్చేవి. ఈ కథలు చదువుతుంటే మరో నామినినో ఖదీర్ బాబునో చదువుతున్నట్టు వుంటుంది. అభివృద్ధి పేరుతో ఎన్ని పల్లె బ్రతుకులు సమాధి అవుతున్నాయో కదా అనిపిస్తుంది. శ్రీహరికోట కూడా ఈ దీవులలో ఒక దీవే.

ఈ కథలను నేనెందుకు రాసానంటే అంటూ ముందుమాటగా రచయిత ఇలా చెప్తాడు.
“ఇది వరకు ఏడాదికొకసారి ఎండే ప్రళయకావేరి ఇప్పుడు ఏడాదికొకసారి ఎప్పుడన్నా అరుదుగా నిండుతోంది. ఇప్పుడు ప్రళయకావేట్లో అప్పటి జానపదాలు లేవు. తమద సంగటి, రొయ్య పులుసు లేవు.  ప్రళయకావేరి పుట్టుకను గురించి కథలు చెప్పేవారు లేరు. ఇదంతా, ఇవన్నీ కళ్లముందే ఒక్క బతుకులోనే, తటాలున, చటుక్కున మాయమై పోవడం, అంతరించిపోతున్న ఆ సరస్సు జీవనాన్ని చూస్తూ ఏమీచేయలేక, వూరుకోలేక నరకయాతన పడడం…ఆ భావాల్ని అక్షరాల్లో వ్రాయడం కష్టం. అయినా నా భావాలను నలుగురితో పంచుకోవాలనుకున్నాను, ఆ భావాలకు అక్షర రూపమే నా ప్రళయకావేరి కథలు”.

మొత్తం 21 కథలు. ప్రళయకావేరి, అందులో తాత గారి దీవయిన జల్లల దొరువు, దాని చుట్టూ ఉండే ఇతర దీవులు, అడవులు, అక్కడి ప్రజలు, పిట్టలు…వీటి చుట్టూనే అన్ని కథలు నడుస్తాయి. పల్లెల్లో వేసుకునే పొడుపు కథలు, బోగాతాలు, నాటకాలు,  సావాసగాళ్లు, అల్లరి ఆటలు, చిలిపి పనులు, భయాలు, అలకలు, ఉప్పు కయ్యలు, వలస పిట్టలు…ఇవే కథా వస్తువులు. శైలి, శిల్పం, కథనం, పాత్ర చిత్రణ–వీటి గురించే విశ్లేషించే అంత స్థాయి నాకు లేదు కాని ఇవి తప్పక చదవవలిసిన కథలు అని మాత్రం చెప్పగలను. దేనికదే ఓ ప్రత్యేకం.

రచయిత ఓ పిల్లవాడిగా మన ముందు నిలబడి తన స్వగతం చెప్తున్నట్లు వుంటుంది. ఆయన చెప్పే తీరు ఎలా వుంటుందంటే మనల్ని కూడా ఆయనతోపాటు ఆ ప్రళయకావేరి దీవులకి తీసుకెళ్లిపోతారు. అంతా మన కళ్లతో చూస్తున్నట్టే వుంటుంది. స్వచ్చమైన పల్లె జీవితాలు, అందులో వుండే సొగసు, కష్టాలు, అనుభూతులు, ఆప్యాయతలు, బంధాలు, అమాయకత్వం, దైన్యం, వలసలు, అంతరించిపోతున్న పల్లెలు మన కళ్లముందు కదలాడుతుంటాయి. మన వూరి గురించిన, మన బతుకు గురించిన జ్ఞాపకాలని ఇంత అందంగా అక్షరబద్దం చెయ్యొచ్చా అనిపిస్తుంది ఈ కథలు చదువుతుంటే (వింటుంటే)!

అసలు కొన్ని చోట్ల ప్రళయకావేరి గురించిన వర్ణనలు చదువుతుంటే అమ్మ బాసలో వర్ణనలు ఇంత  చక్కగా చెయ్యొచ్చా అన్నట్టు వుంటాయి. ఆ వర్ణన కూడా అతి సహజంగా వుంటుంది. ఎక్కడా తెచ్చిపెట్టుకున్న పదగాంభీర్యం వుండదు. మచ్చుకి కొన్ని:

“అబయా, నలగామూల దాటినాక, పెళయకావేరమ్మకు సక్కలగిలెక్కువ, మునేళ్లు అదిమిపెట్టి నడవండి. లేకపోతే గెబ్బిడు ఎంట్రకాయల్ని జవరాల్సి పడతాది”
సరస్సుకి సక్కలగిలి…ప్రకృతితో మమేకం అవటం అంటే ఇదేనేమో.

“ఉల్లంకి పిట్టలు వేలకు వేలు బార్లు కట్టి నిలబడి ఉన్నాయి. వాటి రెక్కల పసిమి చాయ, నీటి నీలి వన్నె, ఎండ బంగరు రంగు కలిసి ప్రళయ కావేరి కొత్త హొయలు పోతుంది”.
ఆ వర్ణాల కలయికని అలా కళ్ల ముందు ఊహించుకుంటే ఎంత బాగుందో కదా!

“సందకాడ సన్నజాజి పూసినట్టు సన్నంగా నవ్వినాడు ఆ పిలగాడు”
“అవ్వ నీలికోక మింద పచ్చపూల మాదిరిగా నాలుగు తట్టులా నీలాపు నీల్లతో నిండిన ప్రళయకావేట్లో పచ్చపచ్చని దీవులు ఉంటాయి”

ఇలాంటి వర్ణనలు ఎన్నెన్నో! చదివితే కాని వాటి రుచి తెలియదు!

దీవుల పేర్లు, అక్కడ దొరికే పండ్ల పేర్లు, వలస పిట్టల పేర్లు, వంటకాల పేర్లు, సావాసగాళ్ల పేర్లు(నేనయితే ఈ పేర్లకోసమే మళ్లీ మళ్లీ చదువుతుంటాను ఈ కథలు), అన్నిటిలో ఒక స్వచ్చత, ఒక లయ కనిపిస్తాయి.
“కాశెవ్వ బోగాతం” కథలో బోగాతం ఆడేటప్పుడు కాశెవ్వ చేసే రచ్చకి పగలపడి నవ్వేస్తాం. అలాగే “పాంచాలి పరాభవం” కథలో మునసామి పాంచాలి వేషంలో చేసే హంగామా చదివి తీరాల్సిందే. ఇక ఓ “ఎచ్చలకారి సుబ్బతాత”-ఇలాంటి వారు మనకి ప్రతి పల్లెలో కనిపిస్తుంటారు. తుమ్మ మొదుల్ని పట్టుకుని దొంగ అనుకుని బాదటం, “కత్తిరిగాలి” కథలో సుబ్బ తాత నారతాతని దొంగనుకుని పట్టుకుని కొట్టటం, దొంగను పట్టుకున్న హుషారులో పంచె ఊడిపోయింది కూడా పట్టించుకోని వైనం ఈ కథలు చదివేటప్పుడు పక్కన ఎవరూ లేకుండా చూసుకోండి మరి.

కాశవ్వ బాగోతాన్ని, సుబ్బయ్య తాత ఎచ్చలకారి తనాన్ని చదువుతుంటే వీళ్లెవరో మనకి తెలిసినవాళ్లలా ఉన్నారే అని అనిపిస్తే అది మన తప్పు కాదు.

“ఆడే వొయిసులో ఆడాల” అంటూ బక్కోడు వాళ్ల ఆటల గురించి, సావాసగాళ్ల గురించి, వాళ్లు తెచ్చుకున్న అప్పచ్చుల గురించి చెపుతుంటే మనకి కూడా ఒక్కసారి మన చిన్ననాటి స్నేహితాలు గుర్తుకొస్తాయి. ఆడుకోవటానికి వెళుతూ అమ్మకి తెలియకుండా ఒళ్లో వేసుకెళ్లిన వేరుశనగ కాయలు, బెల్లం, అటుకులు, జామ కాయల్లోకి ఉప్పూ కారాల పొట్లాలు గుర్తుకొస్తాయి.

మీరు చిన్నప్పుడు ఎప్పుడైనా బాయిలోకి దూకి ఈత కొట్టారా, కొడితే మరి బాయిలోకి ఎన్ని రకాలుగా దూకగలరో చూయించగలరా! గెడ్డపార దూకుడంట, చిలక దూకుడంట, పిల్లేరిగొంతు దూకుడంట-నాకయితే ఈ దూకుళ్లన్నీ ఎవరైనా దూకి చూపిస్తే చూడాలని ఎంత కోరికగా వుందో!

పల్లెల్లో పిల్లల్ని అసలు పేర్లతో ఎవరూ పిలవరు. అసలు వాళ్ల అమ్మనాన్నలకే వాళ పేర్లు గుర్తుండవు. అన్నీ మారు పేర్లే, అవే అసలు పేర్లయి స్థిరపడిపోతాయి. మరి  మన బక్కోడి సావాసగాళ్ల పేర్లు ఏంటో తెలుసా…కత్తోడు, పొండోడు, దిబ్బోడు, పొప్పోడు, కర్రోడు, బర్రోడు, ముద్దలోడు, పెగ్గోడు…

బండి కట్టటం కూడా ఒక కళే అంటూ తన తాత బండి కట్టే విధానం గురించి “కొత్త సావాసగోడు” కథలో మనకి వినిపిస్తాడు. ఈ కథలోనే పల్లెల్లో మనుష్యులకి పశువులకి మద్య వుండే అనుబంధాన్ని స్పృశిస్తాడు.
“పద్దినాల సుట్టం”, “తెప్పతిరనాళ”, “దాపటెద్దు తోడు”, “ఆడపొడుసు సాంగెం”, “వొళ్లెరగని నిదర”…..ఇవి మనల్ని ఏడిపించే కథలు.

“పద్దినాల సుట్టం” కథలో తమకి అనుకోకుండా దొరికి ఓ పది రోజులు తమతో వున్న మిద్దోడు (వీళ్లు పెట్టుకున్న పేరే) అవ్వని కాపాడబోయి ఓ మైసూరు కోడె కొమ్ములకి బలవ్వటం ఆ వూరి వాళ్లందరినే కాదు మనల్నీ కంట తడి పెట్టిస్తుంది.

“తెప్పతిరనాళ” కథలో తన స్నేహితుడు లోలాకు తిరణాలలో తప్పిపోవటం గురించి చదువుతుంటే అది మన కళ్లముందే జరిగినట్టుంటుంది. అసలు లోలాక్కి ఆ పేరుందెకొచ్చిదో తెలుసా!
“మా లోలాక్కి కుడి చెవుకింద, చెంప మింద సొరగింజంత పులిపిర్లు రొండు యాలడతా వుంటాయి-దానికే వోడిని లోలాకని పిలిచేది”.
ఈ కథ చదివాక కొన్నాళ్లు నేను కూడా లోలాకు కోసం వెతికా! ఇప్పటికీ ఎవరికైనా చెంపమీద పులిపిరి వుంటే కాస్తంత ఆసక్తిగా గమనిస్తా, ఏమో లోలాకు కావచ్చేమో అన్న ఆలోచనతో! అంతగా ఈ కథలతో పాటు ఆ కథలలోని మనుషులతో కూడా మనం మమేకం అయిపోతాం, అదీ ఈ కథల గొప్పతనం. ఓ మంచి కథకి ఇంతకన్నా కావలసింది ఏముంది?

నాకు బాగా నచ్చిన కథలలో “ప్రవాళ ప్రయాణం” కథ ఒకటి. ఎక్కడా ఆపకుండా చదివించే కథ ఇది. వాగులు, వంకలు, సెలలు, మింటిని తాకే మానులు, మానుకి మానుకీ నడాన వుయ్యాల మాదిర అల్లిన తీగలు, అడవిపూల వాసనలు, కొత్త పిట్టల పాటలు, మింటకు యెగిరుండే కొండలు, జరులు దూకి దూకి నున్నంగా మారిన బండలు…సిద్దలయ్య కోన…చదువుతుంటే ఎవరో మనల్ని చేయిపట్టి నడిపిస్తూ ఆ ప్రాంతాలని చూపించుతున్నట్టే వుంటుంది.
“చిన్నాయిన పాడిన బిల్లంగోయి పాటకి చిట్టెదురు వనంలోని చెట్టు చెట్టూ తలూపతా తాళం యేసినాయి!”
ఇక్కడ మనకి తెలీకుండానే మనం కూడా తలుపుతూ తాళం వేస్తాం!
తెలుగు పల్లెల్లో పొడుపు కథలు తెలియని వారు ఉండరేమో. “పుబ్బ చినుకుల్లో” కథలో ఈ పొడుపు కథలు మనకి రుచి చూపిస్తాడు.

“అంబాలు, అంబాలి మీద కంబాలు, కంబాలు మింద కుడిత్తొట్టి, కుడిత్తొట్టిమింద ఆసుగోలు, ఆసుగోలు మింద యీసి గుండు, యీసి గుండు మింద అరిక చెత్త, అరిక చెత్తలో రేసుకుక్కలు”

సింగార తోటలో బంగారు పొండు పండె, దాన్ని సింగి తినె, సింగారి తినె, చెల్లో చేప తినె, మందలో పొట్టేలి తినె, యెగిరే పిట్ట తినె, పొదిగే కోడి తినె, చెన్నాపట్నం చిన్నదాని చెంప చెళ్లుమనె”

ఇవే కాదు వరస పొడుపు కథలు కూడా ఉన్నాయి.

ఇదే కథలో “సలికాలం సాయిబొయిన అమ్మ నేతకోక, వానాకాలం చిక్కంగా అల్లిన జమ్ముగూడ, యెండాకాలం సల్లని కానగమాను నీడ, యీటిల్లో ముడుక్కుని, ఒదిగి, వొళ్లిరుసుకోని బతుకు దేనికి? బొట్టికింద కలుగులోని పందికొక్కు బతుకే మేలు” అని అంటాడు…..నిజమే “దేనికి ఈ బతుకు” అనిపిస్తుంది మనకి కూడా.

అందరికీ వుగ తెలీని వొయిసులో దొరికే “అమ్మ పాల కమ్మదనం” నాకు పన్నిండేళ్ల వొయిసులో దొరికింది అని చెప్పుకుంటాడు ఓ కథలో. ఆ కథలోనే ప్రళయకావేరి అందాల గురించి ఆయన మాటలలోనే
“ఎండినప్పుడు సూడాల ప్రళయకావేరిని—ఎర్రటి యెండలో, మంచు పరిసినట్టు తెల్లంగా తళ తళ మెరుస్తుంటాది.  రేత్రిళ్లు తెల్లటి యెన్నిల వుప్పు మిందబడి యేడు వన్నెలతో తిరిగి పైకి లేచి పోతుంటాది”.
“అడివి నీడలు ప్రళయకావేరమ్మ కట్టుకున్న తెల్లకోకకి నల్లంచు మాదిరుండాయి”.

ప్రకృతికి మించిన చిత్రకారుడు ఉన్నాడా అనిపిస్తుంది ఈ వర్ణనలు చదువుతుంటే.

 తొలకరితో పాటు పొలం గట్లెమ్మట, పుట్లెమ్మట వచ్చే పుట్టకొక్కులు, చిత్తలో వచ్చే చెవుల పిల్లులు, ఇసుళ్లు, మిణకర బూసులు…వీటి గురించి తెలుసుకోవాలంటే “సందమామ యింట్లో సుట్టం” కథ చదవ్వలిసిందే.
“వసంతా చెవుల పిల్లులు యెట్ట బొయినాయి మే?”
“ఎరగం, సందమామ యింట్లో మా సుట్టముండాడు, చూసేసొస్తాము అంటే కట్టు ముళ్లు యిప్పినాము.  అమాసకాలం గదా, సందమామని యెతకతా యెట్నో పోయినట్టు వుండాయి”.

ఇక “అటకెక్కిన అలక”, “పరంటీది పెద్దోళ్లు”, “మంట యెలుతుర్లో మంచు”…కథల్లో పల్లెల్లో సహజంగా వుండే అలకలు, కోపాలు, ఉక్రోషాలు, తిట్లు, ఎచ్చులు, ఎత్తులు-పై ఎత్తులు కనిపిస్తాయి…..మంచి సరదాగా వుంటాయి ఈ కథలు.

ప్రళయకావేరి పేరే కాదు దానిలో కలిసే ఏరుల పేర్లు కూడా చాలా అందంగా వుంటాయి. అరుణ, కాళంగి, ప్రవాళం, సువర్ణముఖి…వీటికి సారె పెట్టటం అనే సంప్రదాయాన్ని “ఆడపడుసు సాంగెం” కథలో చెప్పుకొస్తాడు. ప్రళయకావేరి ఉగ్రరూపం దాలిస్తే ఎలా వుంటుందో కూడా చూపిస్తాడు ఈ కథలో. ప్రళయకావేరితో అక్కడి ప్రజల జీవితాలు ఎంతగా ముడిపడి ఉండేవో మనకి ఈ కథ చదివితే అర్థం అవుతుంది.

ఈ కథలన్నీ తాత చుట్టూ అల్లుకున్న కథలే. తాత ప్రస్తావన లేకుండా ఏ కథా లేదు. ప్రళయ కావేరి ఒళ్లోనే చనిపోవాలనుకున్న తాత అందుకోసం తన ప్రాణాలు కళ్లల్లో నిలుపుకొని ఆ ప్రళయ కావేరిలో కనుమూయటంతో ఈ కథలు కూడా ముగుస్తాయి, చదివే మన కళ్లలో కన్నీళ్లు మిగులుతాయి.

ఈ కథలన్నీ చదవటం అయ్యేటప్పటికి ఆ కథలలోని మనుషులు మనకు కూడా ఆత్మీయులయిపోతారు. అయ్యో వీళ్లంతా ఇప్పుడు ఎలా వున్నారో ఏమయిపోయారో అని మనసు భారం అవుతుంది.

మనస్సు ఇష్టపడ్డప్పుడే కాదు మనస్సు కష్టపడ్డప్పుడూ చదువుకోవాలనిపించే కథలు ఈ ప్రళయకావేరి కథలు.
***************************************************************************************************
ప్రళయకావేరి కథలు (Pralaya Kaveri kathalu)
-స.వెం.రమేశ్
ప్రచురణ: మీడియా హవుస్ పబ్లికేషన్సు
పేజీలు: 135
వెల: 50 రూపాయలు
ప్రతులకు:
మీడియా హవుస్ పబ్లికేషన్సు, విద్యానగరు, హైదరాబాదు
విశాలాంధ్ర బుక్ హవుస్
నవోదయ బుక్ హవుస్, కాచిగూడ, హైదరాబాదు

Read more...

పుస్తక ప్రచురణ

వెబ్‌లో పుస్తక ప్రచురణ గురించి పుస్తకంలో నా వ్యాసం.

Read more...

తెలుగులో పిల్లలు చదవదగ్గ పుస్తకాలు

ఏం చదవాలి?

మొన్న శనివారం విశాలాంధ్రకి వెళుతుంటే మా ఆమ్మాయి అమ్మా మాకు కూడా ఏవైనా పుస్తకాలు తీసుకురా అంది, సరే తెస్తాను కాని తెలుగు పుస్తకాలే తెస్తాను అన్నా, సరే అవే తీసుకురా అంది. తెస్తానని చెప్పాను కాని తీరా అక్కడికి వెళ్లాక తెలుగులో 13 నుండి 20 సంవత్సరాల మధ్య వయస్సు పిల్లలకి ఆసక్తికరంగా వుండే  పుస్తకాలు నాకేం కనిపించల! ఇది అసలు నాకు ఎప్పుడూ ఉండే సమస్యే. ఉన్న పుస్తకాలలోనే తీసుకోవచ్చుగా అంటారా? అదే అసలు సమస్య. ఈ వయస్సు అటూ ఇటూ కాని వయస్సు. అటు బాలసాహిత్యానికి ఎక్కువ ఇటు పెద్దల సాహిత్యానికి తక్కువ. అందులోనూ మా పిల్లలు బాల సాహిత్యంలో చాలా వరకు పుస్తకాలు చదివారు. కొన్ని ఇంగ్లీషు పుస్తకాలకి తెలుగు అనువాదాలు చదివారు. ఇక పెద్దల సాహిత్యానికి వస్తే ఇల్లేరమ్మ కథలు, దర్గామిట్ట కథలు, ప్రళయకావేరి కథలు, సలాం హైదరాబాదు, ఇల్లాలి ముచ్చట్లు, చంఘీజ్‌ఖాన్, ముళ్లపూడి, నాయని, శ్రీరమణల రచనలు.....ఇలాంటివి కొన్ని ఇంతకుముందే చదివారు, మరి ఈ సారి వాళ్లకంటూ ఏం తీసుకోవాలో నాకు అర్థం కాలేదు.

అదే ఇంగ్లీషులో చూడండి పుంఖానుపుంఖానులుగా పుస్తకాలు వుంటాయి, అక్కడ ఏం తీసుకోవాలో అర్థం కాదు, ఇక్కడ తీసుకోవటానికి ఏమీ దొరకవు అన్నట్టు వుంటుంది పరిస్థితి. మొన్నటి హైదరాబాదు పుస్తక ప్రదర్శనలో మా పిల్లలని ఈ సారి పుస్తకాలు మీరే వెతుక్కుని కొనుక్కోండి అని వదిలేస్తే అన్నీ ఇంగ్లీషు పుస్తకాలే కొనుక్కొచ్చారు, ఇదేంటర్రా అంటే మరి మాకు తెలుగులో ఏం కనపడలేదు అన్నారు. మేము ఇంగ్లీషు పుస్తకాలు పెద్దగా చదివిందీ లేదు వాళ్లకి చెప్పిందీ లేదు మరి వాళ్లకి ఇంగ్లీషువి దొరికినప్పుడు తెలుగువి ఎందుకు దొరకలేదు? తెలుగులో ఈ వయస్సు పిల్లలని దృష్టిలో పెట్టుకుని అసలు పుస్తకాలు వస్తున్నాయా? రాకపోతే ఎందుకు రావటం లేదు?

ఇక మొన్న ఏం దొరకక యండమూరి వెన్నెల్లో ఆడపిల్ల తీసుకున్నాను. ఇంటికి వచ్చాక మా అమ్మాయి అడిగింది ఏం తెచ్చావు అని, నాకేం కనిపించల అందుకని ఈ పుస్తకం తెచ్చాను అని చూపిస్తే ఇదా అని ఓ చూపు చూసి అవతల పడేసింది. నువ్వు ఆ మధ్య చదివిన చేతన్ భగత్ కంటే చాలా బాగా వ్రాస్తాడు చదువు అన్నా. అసలు మీరు చిన్నప్పుడు ఎలాంటి పుస్తకాలు చదివేవాళ్లు అంది----అవును అప్పుడు ఏం చదివేవాళ్లం?----ఒకసారి గతంలోకి తొంగి చూస్తే......

అప్పుడు కూడా ఈ వయస్సు పిల్లలకంటూ ప్రత్యేకంగా తెలుగు సాహిత్యం ఏమీ వుండేది కాదు. మా ఇంటికి అన్ని వార, మాస పత్రికలు వచ్చేవి. దాదాపు ఆరు ఏడు తరగతుల నుండే ఈ పత్రికలు చదివేవాళ్లం. అందులో వచ్చే సీరియల్సు అన్నీ మా నాన్న చింపి పుస్తకాలు కుట్టేవారు. ఎండాకాలం సెలవులలో అవన్నీ చదవటం మంచి కాలక్షేపంగా వుండేది. అవి కాక మా పక్క ఊరిలో మంచి గ్రంధాలయం వుండేది, అందులో అప్పట్లో వచ్చిన నవలలన్నీ దొరికేవి, మేము హైస్కూలు ఆ ఊరిలొనే చదివాం కాబట్టి స్కూలు నుండి వస్తూ అవి తెచ్చుకునేవాళ్లం. ఇక మా బంధువులకి పుస్తకాలు అద్దెకిచ్చే షాపు ఉండేది, అక్కడ నుండి ప్రముఖుల కొత్త నవలలు, కొమ్మూరి సాంబశివరావు, షాడో మధు బాబుల  డిటెక్టివ్ పుస్తకాలు  తెచ్చుకుని  ఎప్పటివప్పుడు చదివేసి తరువాతి పుస్తకం కోసం ఎదురు చూస్తుండేవాళ్లం.  కొమ్మూరి సాంబశివరావుది అయితే నెలకొక పుస్తకం విడుదలవుతుండేదని గుర్తు. గిరిజశ్రీ భగవాన్‌వి కూడా బాగానే చదివేవాళ్లం. అప్పట్లో డిటెక్టివ్ నవలలు పెద్దలు పిన్నలు అందరూ విపరీతంగా చదివేవాళ్లు.

యద్దనపూడి, మాదిరెడ్డి, యండమూరి, మల్లాది, చల్లా సుబ్రమణ్యం, చందు సోంబాబు, యర్రంశెట్టి, కొమ్మనాపల్లి, కోగంటి విజయలక్ష్మి, జొన్నలగడ్డ లలితాదేవి, పోలాప్రగడ, వాసిరెడ్డి, తురగా (మోచర్ల) జయశ్యామల, తురగా జానకీరాణి, అరెకపూడి (కోడూరి) కౌసల్యా దేవి (ఈవిడ నవలల పేర్లలో ఎక్కువగా చక్రం వుంటుండేది!), లల్లాదేవి, తోటకూర ఆశాలత, లత, రంగనాయకమ్మ, డి. కామేశ్వరి, బీనా దేవి, రావినూతల సువర్నాకన్నన్, వడ్డెర చండీదాస్......అబ్బో లెక్కలేనంతమంది......అందరి పుస్తకాలు నమిలేసేవాళ్లం. ఇందులో ఎన్ని గుర్తున్నాయి అని మాత్రం అడగకండి! ఏ పుస్తకం కొని చదివిన పాపాన మాత్రం పోలేదు. ఇక ఇప్పుడు పుస్తకాలు అద్దెకిచ్చే షాపులూ లేవు, మా చుట్టాల కొట్టూ   లేదు....ఏం చేస్తాం....ఓ పదేళ్ల నుండి పుస్తకాలు కొనే చదువుతున్నాం లేండి!


కథలు, సీరియళ్లే కాదు అప్పట్లో శ్రీశ్రీ ప్రశ్న-జవాబు(ప్రజ), మాలతీచందూర్ ప్రమదావనం, రామలక్ష్మి ప్రశ్నలు-జవాబులు, పురాణం సీత ఇల్లాలి ముచ్చట్లు ఇత్యాదివి చాలా ఆసక్తికరంగా వుండేవి. అచ్చంగా వీటికోసమే పత్రికలు చదివేవాళ్లు వుండేవారు. వారపత్రికలే కాకుండా వనిత, వనితాజ్యోతి, మహిళ, యువ, జ్యోతి లాంటి మాసపత్రికలు కూడా అందుబాటులో వుండేవి.  ఏవో ఒకటీ అరా తప్పితే ఈ పత్రికల స్థాయి కూడా బాగుండేది, వాటిమధ్య ఒక ఆరోగ్యకరమైన పోటీ వుండేది. 70-80లలో తెలుగులో రచయిత్రుల హవా బాగా నడిచిందని చెప్పవచ్చు.అందుకే ఆకాలంలో ఆడపేర్లు పెట్టుకుని వ్రాసే మగవారు ఎక్కువగా వుండేవారు.

ఇక అసలు విషయానికి వస్తే అప్పట్లో దొరికింది  ఏదైనా చదివేవాళ్లం కాబట్టి పిల్లలకంటూ ప్రత్యేకంగా పుస్తకాలు లేకపోయినా ఆ లోటు తెలియలేదేమో! అప్పటి ఆ పుస్తకాలు ఇప్పటి పిల్లలకి అంత ఆసక్తికరంగా ఎందుకు వుండటం లేదు? వాళ్ల అభిరుచులకు తగ్గట్టు తెలుగులో పుస్తకాలు ఎందుకు రావటం లేదు? నచ్చకపోవటానికి ముఖ్యమైన కారణాలు ఏమిటి? ఇంగ్లీషు మాధ్యమంలోని చదువుల ప్రభావమా! తెలుగులో పుస్తకాలు చదివే వాళ్లు (పిల్లలు మరియు పెద్దలు) తగ్గిపోవటమా! ఇంగ్లీషు సాహిత్యం ప్రభావమా! టి.వీ.లు, కంప్యూటర్ల మహిమా! తోటి పిల్లల ప్రభావమా! తోటి పిల్లల ప్రభావం అని ఎందుకంటున్నానంటే మేమా పుస్తకం చదివాం ఈ పుస్తకం చదివాం అంటూ పిల్లల మధ్య చర్చలు జరుగుతుంటాయి, అందులో తెలుగు పుస్తకాల గురించి చర్చ వస్తే ఆశ్చర్యపడాల్సిందే. ఒకవేళ ఎవరైనా తెలుగు పుస్తకాలు చదివే పిల్లలు ఉన్నా వాటి గురించి మాట్లాడటం తక్కువతనం అనుకునే రోజులు ఇవి. అసలు ఇప్పుడు ఈ వయస్సు పిల్లలని దృష్టిలో పెట్టుకుని ఎవరైనా రచనలు చేస్తున్నారా?ఒకవేళ రచనలు చేసేవాళ్లు ఉన్నా చదివేవాళ్లు ఉన్నారా? ఏంటో ఈ టపా అంతా ప్రశ్నలమయమే అనుకుంటున్నారా?

చివరిగా ఇంకొక్కటే ఒక్క ప్రశ్న!అసలు ఈ వయస్సు పిల్లలు చదవతగ్గ పుస్తకాలు తెలుగులో ఏం ఉన్నాయి? తెలిసిన పెద్దలు చెప్పగలరు. చదివే అభిరుచి ఉండాలే కాని ఏవైనా చదవ్వొచ్చు అంటారా!

Read more...

నేను మెచ్చిన యండమూరి పుస్తకాలు

(ఈ టపా ఎప్పుడో 2007 జూనులో వ్రాసినది.  నా టపాల ఖజానాలో కనపడటం లేదు, ఎలా తప్పిపోయిందో తప్పిపోయింది.  మూసల్లో వుంది కాబట్టి మరలా పెడుతున్నాను :)

నేను తెలుగు పత్రికలు, పుస్తకాలు చాలా చిన్నప్పటినుండే చదవటం మొదలుపెట్టాను. అప్పట్లో మా నాన్నగారు పత్రికలలో వచ్చే ప్రతి సీరియలు తీసి పుస్తకంగా కుట్టేవాళ్ళు. సెలవలలో తీరిగ్గా అవి చదువుకునేవాళ్ళం. మా బంధువులు ఒకళ్ళకి పుస్తకాలు అద్దెకిచ్చే షాపు ఉండేది. అక్కడినుండి నవలలు తెచ్చుకుని చదివేవాళ్ళం. అవీ ఇవీ అని లేదు అన్నీ చదివేదాన్ని. పుస్తకాలు కొని చదవటం అంటూ ఉండేది కాదు. నేను నా చేతులతో మొదటగా కొనుకున్న పుస్తకం యండమూరి "రాక్షసుడు" (1986లో). అప్పట్లో యండమూరి అంటే విపరీతమైన అభిమానం. "వెన్నెల్లో ఆడపిల్ల" ఇప్పటికీ నాకు అత్యంత ఇష్టమైన పుస్తకం. ఆయన పుస్తకాలలో నాకు నచ్చినవి:

వెన్నెల్లో ఆడపిల్ల
ఋషి
ప్రియురాలు పిలిచె
ఆఖరి పోరాటం
ఆనందోబ్రహ్మ
అభిలాష
పర్ణశాల
డబ్బు టు ది పవర్ ఆఫ్ డబ్బు
తులసీదళం
తులసి
వెన్నెల్లో గోదావరి
యుగాంతం
నల్లంచు తెల్లచీర
దుప్పట్లో మిన్నాగు(కథలు)
మరణమృదంగం
రాక్షసుడు
నిశ్శబ్దం నీకు నాకు మధ్య
చీకట్లో సూర్యుడు
రాధ-కుంతి

ఇవన్నీ ఎప్పుడో చదివిన పుస్తకాలు. అప్పుడు నేను చదవాలనుకునీ చదవలేకపోయిన యండమూరి పుస్తకాలు కొన్ని వున్నాయి-మంచు పర్వతం, 13-14-15, ధ్యేయం.  అవి ఇప్పుడు చదువుదామంటే ఆసక్తిగా అనిపించటం లేదు. ఈ మద్య ఆయన పుస్తకాలు చదవటమే మానేసాను. వయసు పెరిగే కొద్ది అభిప్రాయాలు, ఆలోచనలు మారిపోతాయంటారు కదా అందుకనేనేమో!!

యండమూరివి కొన్ని పుస్తకాలు ఇక్కడ చదువుకోవచ్చు. ఆసక్తి ఉన్నవాళ్లు యండమూరి website చూడండి.

Read more...

తెలుగు-ఇంగ్లీషు విశాలాంధ్ర-క్రాస్‌వర్డ్

మా ఇంట్లో ఇంగ్లీషు పుస్తకాలు చదవటం చాలా తక్కువ. ఎవరైనా ఈ పుస్తకం చాలా బాగుంది చదువు అని చెపితేనో, ఇస్తేనో, చదవటమే కాని స్వతాహాగా ఇంగ్లీషు పుస్తకాల మీద అంత ఆసక్తి లేదు, వాటిని అంతగా కొనం కూడా. అందుకు మొదటి కారణం ఆ పుస్తకాలలో రాసేది మనకి సగం కూడా అర్థం కాదు, ఇక రెండోది మాతృభాషలో చదువుతుంటే ఉండే ఆనందం కాని ఆ పాత్రలతో మమేకం అవటం కాని వేరే భాషలో (ఇంగ్లీషులో) చదువుతుంటే ఉండదన్న ఓ భావన. నా వరకు నేనైతే ఇంగ్లీషు పుస్తకాలు ఎంత గొప్పవయినా వాటి తెలుగు అనువాదాలు చదవటానికే ఎక్కువ ఇష్టపడతాను. ఒక యోగి ఆత్మకథ, అమ్మ, ఏడు తరాలు, ఒక దళారి పశ్చాత్తాపం లాంటివన్ని నేను తెలుగులోనే చదివాను. మా పిల్లలకి కూడా వాళ్ళు ఏదైనా పుస్తకం అడిగితే ముందు దాని తెలుగు అనువాదం దొరుకుతుందేమో చూస్తాం. నండూరి రామమోహనరావు అనువాదం చేసిన మార్క్‌ట్వేన్ పుస్తకాలు, స్టీవేన్సన్ కాంచనద్వీపం అలా కొన్నవే. ఒక్కొకసారి అసలు పుస్తకాల కంటే ఈ అనువాద పుస్తకాలు చదవటమే బాగుంటుంది. R.K. నారాయణ్ రాసిన Swami and his friends కి వాసిరెడ్డి సీతాదేవి చేసిన అనువాదం స్వామి-మిత్రులు (నేషనల్ బుక్ ట్రస్టు వాళ్ళ ప్రచురణ) చదువుతుంటే ఎంత బాగుంటుందో. సొదుం రామ్మోహన్ కూడా మంచి అనువాదాలు చేస్తుంటారు.

నేషనల్ బుక్ ట్రస్టు వాళ్ళు, చిల్డ్రన్సు బుక్ ట్రస్టు వాళ్ళు, హైదరాబాద్ బుక్ ట్రస్టు వాళ్ళు, పీకాక్ క్లాసిక్సు వాళ్ళు, మంచి మంచి పుస్తకాలకి తెలుగు అనువాదాలు ప్రచురిస్తూ ఉంటారు.

చదువుకునే రోజులలో జెఫ్రీ ఆర్చర్, సిడ్నీ షెల్డాన్, షేక్‌స్పియరు లాంటి వాళ్ళ పుస్తకాలు ఏవో ఒకటి రెండు చదివి వుంటాను. ఇప్పుడు మాత్రం మా పిల్లల ద్వారా నేను కూడా అప్పుడప్పుడు ఇంగ్లీషు పుస్తకాలు చదువుతున్నా. హారీ పాటరు పుస్తకాలన్నీ నా చేత మా పిల్లలు చదివించినవే.

హైదరాబాదులో సంవత్సరం సంవత్సరం జరిగే పుస్తక ప్రదర్శనలో తప్పితే మామూలుగా పుస్తకాలు కొనాలంటే మేము వెళ్లేది విశాలాంధ్ర పుస్తకాల కొట్టుకే. అలాంటిది మొన్న ఆదివారం దారి తప్పి దారి లేక ఓ గంట కాలక్షేపం కోసం బంజారాహిల్సులోని క్రాస్‌వర్డ్ పుస్తకాల కొట్టుకి వెళ్ళాం. పిల్లలతో వెళ్ళాం కదా గంటలో ఓ 1800 రూపాయల పుస్తకాలు కొన్నాం. ఇంకాసేపు ఉంటే మా పిల్లలు క్రెడిట్టు కార్డు మీద ఇంకెంత భారం వేస్తారో ఇక చాలు అని త్వర త్వరగా బయటపడ్డాం.

మేము కొన్నవి:
1. Emma, Pride and Prejudice by Jane Austin.
2. Chowringhee by Sankar.
3. The lost child and other stories by Mulk Raj Anand.
4. Grandmother's Tale by R.K. Narayan.
5. The Bachelor of Arts by R.K. Narayan.
6. Blur Mars by Kim Robinson.
7. David Copperfield by Charles Dickens.
8. The Fountainhead by Ayn Rand.

ఇందులో మొదటి ఐదూ నా ఎంపిక. ఇక ఈ మధ్య బ్లాగుల్లో ఎక్కడ పడ్డా ఫౌంటెనుహెడ్డు గురించి గొప్పగా రాస్తున్నారని మా వారు, ఇష్టమైన పుస్తకం ఏదని ఎవరిని అడిగినా ఫౌంటెనుహెడ్డు అనే చెపుతున్నారు అసలు దానిలో ఏముందో చూద్దాం అని మా అమ్మాయి కలిసి ఆ పుస్తకాన్ని ఎంపిక చేసారు. ఇక మిగతా రెండూ మా పిల్లల ఎంపిక. మరి ఇందులో ఏది ఎలా ఉంటుందో వీటిని చదివిన చదువరులే చెప్పాలి.

ఇక క్రాస్‌వర్డ్, వాల్‌డెన్ లాంటి పుస్తకాల కొట్టులతో నచ్చని విషయం ఏమిటంటే అక్కడ చూద్దామన్నా ఒక్క తెలుగు పుస్తకం కూడా కనపడకపోవటం. ఇంగ్లీషు కొట్లలో తెలుగు పుస్తకాలు ఎలా దొరుకుతాయి అంటారా! మరి తెలుగు కొట్లలో ఇంగ్లీషు పుస్తకాలు దొరకటంలే....

Read more...

తెలుగు కథకి జేజే 1

"తెలుగు కథకి జేజే" అన్న పుస్తకం 78 కథల సంకలనం. ప్రచురించింది అభినవ ప్రచురణలు, తిరుపతి వారు. వెల 300 రూపాయలు. సంకలనకర్త సాకం నాగరాజు గారు. ఆయన శ్రీకాకుళం డిగ్రీ కళాశాలలో తెలుగు అధ్యాపకులు.
ఇందులో శ్రీ శ్రీ, చలం, దేవులపల్లి నుండి బాపు వరకు తెలుగులో అతిరథమహారథులన్నదగ్గ వారి కథలు ఉన్నాయి. కొందరివి లేవు కూడా!!ఈ పుస్తకం ఏకబిగిన చదవగలిగేది కాదు. ఒక్కొకళ్ళది ఒక్కో శైలి, అందుకే ఆగి ఆగి నిదానంగా ఒక్కో కథ చదువుకోవాలి. నేను కూడా ఇంకా అన్నీ చదవలేదు, కానీ కొన్ని కథలు అంత గొప్పగా లేవు (నాకు). ఎక్కువగా చిన్న కథలే. నేను చదివినవాటిని చదివినట్లు నా వీలువెంబడి సమీక్షిస్తూ ఉంటాను.

అట్లపిండి:- చలం. ఈ కథ చదువుతుంటే అసలు ఇది చలం రాసిందేనా అన్న అనుమానం వస్తుంది. ఆయన సాధారణ శైలికి భిన్నంగా వుంటుంది. కథావస్తువు చాలా చిన్నదే కానీ చెప్పిన విధానం బాగుంటుంది. వాళ్ళ నాయనమ్మ (అట్ల బామ్మ) ఒకావిడ అట్లు చాలా బాగా వండేది. కానీ పిండి recipe ఎవరికి తెలియదు, అడిగినా చెప్పేది కాదు. ఒకసారి ఆయన చెల్లెలు గర్భిణీతో వుండి బామ్మ అట్లు తినాలని ఉందని ఉత్తరం రాస్తుంది. బామ్మ పిండి కలిపి ఒక పెద్ద సత్తెపాళలో (సత్తు తపాళా) పోసి గుడ్డ వాసిన కట్టి ఈయనకు ఇస్తుంది తెసుకెళ్ళమని. నేను మరునాడు వస్తాను నేను వచ్చేవరకు ఆ పిండి మూట విప్పొద్దు అని చెపుతుంది. ఇక ఈయన రాజమండ్రికి రైలులో బయలుదేరతాడు. ఈయన ఎక్కిన దగ్గరనుండి ఆ కంపార్టుమెంటు నుండి ఒక్కొకళ్ళు దిగి వెళ్ళిపోతుంటారు ఈ పిండి వాసనకి. చివరికి ఆ కంపార్టుమెంటులో ఈయన ఒక్కడే మిగులుతాడు. ఆ తరువాత ట్రైను దిగిన తరువాత ఆ పిండి మూట పట్టుకుని ఇంటికి వెళ్ళటానికి రిక్షా వాళ్ళతో పడ్డ పాట్లు మనకు నవ్వు తెప్పిస్తాయి. మరునాడు వస్తానన్న బామ్మ రాదు. నాలుగు రోజులు అయినా రాదు. ఇక ఆ పిండిని వదిలించుకోవటానికి వీళ్ళు పడ్డ పాట్లు, చుట్టుపక్కల వాళ్ళతో తంటాలు , గోదావరిలో వేసినా, శ్మశానంలో పూడ్చి పెట్టినా అది తిరిగి వీళ్ళింటికే రావటం, చివరికి అనంతపురంలో వీళ్ళు బాకీ ఉన్న ఒకాయనకి పిండిని పోస్టులో పంపించటం, ఈ పిండి వాసన దెబ్బకి అక్కడ ప్లేగు వ్యాది మొదలవటం ఇదీ కథ. సునిశితమైన హాస్యం ఉన్న కథ. చలం శైలికి భిన్నంగా ఉండటానేమో నాకు నచ్చింది.

అడల్ట్ స్టోరీ:-కె.ఎన్.వై. పతంజలి. విషయం లేని కథ. క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే నిరోద్ వాడటం మీద భార్యా భర్తలకి మద్య జరిగే సంభాషణ ఈ కథ. ఇంతకు మించి దీన్ని గురించి చెప్పటానికి ఏమీ లేదు. పతంజలి స్థాయికి తగ్గట్లుగా లేదు.

అర్రు కడిగిన ఎద్దు:-త్రిపురనేని గోపిచంద్. ఓ మంచి కథ. ఇది ఓ ముసలి ఎద్దు స్వగతం. వయసులో వుండగా తనని యజమాని ఎలా చూసేవాడో, ఇప్పుడు ఎలా చూస్తున్నాడో చెప్పుకునే కథ. ఆ ముసలి ఎద్దునే కాదు, ఆ ఇంటి యజమాని తండ్రి అయిన ముసలతని గురించి కూడా చెప్పే కథ ఇది. ఇద్దరికి పోలికలు చూపిస్తాడు రచయిత. మిగతా పశువులు తినగా మిగిలిపోయిన జనపమోళ్ళు, ఎండుగడ్డి ముసలి ఎద్దుకి పెడితే, ఇంట్లో వాళ్లందరూ తిన్నాక మిగిలిన అడుగు బొడుగు అన్నం ముసలాయనికి పెడుతుంటారు. ఈ ముసలి ఎద్దు, ఆ ముసలాయన అప్పుడప్పుడూ ఒకళ్ళని ఒకళ్ళు ఓదార్చుకుంటుంటారు. ఒకప్పుడు రైతులు పశువులిని ఎంత ప్రేమగా చూసుకునేవాళ్ళు, ఇప్పుడు ఎలా చూస్తున్నారో చెపుతూ అంతర్లీనంగా మానవ సంబంధాలు రోజు రోజుకి ఎలా మార్పు చెందుతున్నాయో చెప్పే కథ ఇది.

ఈ కథ చదువుతుంటే మా బోడెద్దు గుర్తుకొచ్చింది. మా చిన్నప్పుడు మాకు ఓ బోడెద్దు వుండేది. దానికి కొమ్ములు వుండేవి కావు, అందుకని దాన్ని బోడెద్దు అనేవాళ్ళం. అది పుట్టటం కూడ మా దొడ్లోనే పుట్టింది. చాలా సాత్వికంగా వుండేది. ఎవరిని ఏం అనేది కాదు. దానికి జత ఓ కోడెద్దు. మంచి పొగరుగా, హుషారుగా వుండేదని దానిని కోడెద్దు అనేవాళ్ళం. అలవాటు అయిన వాళ్ళని తప్పితే కొత్త వాళ్ళని అసలు దగ్గరికే రానిచ్చేది కాదు. ఈ రెండిటిని కట్టుకొని టైరు బండి మీద పోవటమంటే మాకు చాలా ఇష్టంగా వుండేది. సినిమాలకి కూడా బండి మీదే వెళ్ళేవాళ్ళం. బోడెద్దు బాగా ముసల్ది అయినా ఓపికగానే ఉండేది. ఇక అది బండికి కట్టటానికి పనికిరాదనుకున్నాక ఇంకో ఎద్దుని కొన్నా దీనిని అలానే ఉంచుకున్నాము. మా అందరికి అదంటే చాలా ఇష్టంగా వుండేది. మా నాయనమ్మకి మరీ. జీతగాళ్ళు దానికి కుడితి అదీ సరిగ్గా పెట్టరేమోనని ఆవిడే పెట్టేది. అది చనిపోయినాక బండి మీద తీసుకు వెళ్ళి మా పొలంలో మా తాతమ్మ సమాధి పక్కనే దాన్ని కూడా పాతి పెట్టారు. మా నాయనమ్మ అయితే దాన్ని తీసుకువెళ్ళేటప్పుడు ఏడ్చేసింది కూడా. తరువాత తరువాత ఎడ్లూ, గొడ్లూ అన్నీ పోయి ఇప్పుడు బోడి చావిళ్ళు మిగిలాయి. ఈ కథ చదివాక అవన్నీ గుర్తుకొచ్చి కళ్ళ వెంట నీళ్ళు తిరిగాయి.

అవ్వ తిరునాళ్లలో తప్పిపోయింది:-దేవులపల్లి కృష్ణశాస్త్రి. భావకవి కృష్ణశాస్త్రి గారి కథ ఇది. భావకవిలో హాస్యపాలు కూడా ఎక్కువే అనిపించిన కథ. చదవవలిసిన కథ.
ఓ సుబ్బమ్మవ్వ గురించి ఈ కథ. మన తెలుగు నాట ప్రతి ఊళ్ళో చూసే అవ్వే ఈ సుబ్బమ్మవ్వ. ఈ కథలో ప్రతి పదంలో హాస్యం తొంగి చూస్తూ వుంటుంది. కొన్ని పద ప్రయోగాలు గమ్మత్తుగా వుంటాయి. ఉదాహరణకి-"మా నాన్న మేనత్తంటే డెబ్భై పైమాట గదా. అయితేం నడుం నిటాగ్గ కదురులా నిలబెడుతుంది. యిష్టం లేనప్పుడు మాత్రం తెలుగులో ఐ అక్షరం లేదూ ఐ దానిలాగా వొంగిపోతుంది" ఇలాంటివి ఎన్నో!!
కొన్ని వ్యాక్యాలు చదువుతుంటే పడి పడి నవ్వుతాము. ఈ కథ చదువుతుంటే ముళ్ళపూడి వారిలో కాస్త దేవులపల్లి వారి శైలి ఉందేమో అనిపిస్తుంది. ఈ సుబ్బమ్మవ్వ గారు ఒకసారి మనవడితో తిరునాళ్లకి వెళ్ళి తప్పిపోతుంది. ఆ తరువాత ఆమె ఇంటికి ఎలా చేరింది, ఆమె గురించి ఇంట్లో వాళ్ళు ఎంత అదుర్దా పడింది మంచి హ్యాస్యభరితంగా చెప్పారు దేవులపల్లి వారు.
సమీక్ష కన్నా కథ చదివితేనే మీరు కూడా పడి పడి నవ్వగలరు.

Read more...

ప్రపంచ పుస్తక దినోత్సవం

ఏప్రిల్ 23 UNESCO ప్రపంచ పుస్తక దినోత్సవం. మదర్స్ డే, ఫాదర్స్ డే, వాలెంటైన్స్ డే అంటూ రకరకాల రోజులని జరుపుకునే మనకి ఈ పుస్తక దినోత్సవం మాత్రం గుర్తుండదు. మొన్నటికి మొన్న అక్షయ తదియ కి చూడండి ఎంత ప్రచారం చేసామో!! ఈ రోజు ఎక్కడా ఏ ప్రచార సాధనాలలో కూడా ఈ పుస్తక దినోత్సవం గురించి ఒక్క మాట కూడా వినపడలేదు.

ఓ మంచి పుస్తకం చదవటంలో వుండే ఆనందం అనుభవించేవాళ్ళకే తెలుస్తుంది. ఆస్వాదించగలిగితే అది విందు భోజనం కంటే ఎక్కువ తృప్తినిస్తుంది. పుస్తకం ఓ ప్రియసఖి లంటిది. అమ్మలా లాలిస్తుంది, గురువులా హితబోధ చేస్తుంది, తండ్రిలా ఆజ్ఞాపిస్తుంది, స్నేహితుడిలా అక్కున చేర్చుకుంటుంది. ఒంటరి మనసుకి నేనున్నాను అని స్వాంతననిస్తుంది. బాధపడితే ఓదార్చుతుంది. అలసిన మనసుని సేద తీరుస్తుంది.

నేటి మన జీవన విధానం మనల్ని ఈ పుస్తక పఠనానికి దూరం చేస్తుంది. టి.వి లకి , నెట్లకి అంకతమయిపోయి మన సృజనాత్మకత అడుగంటుతుంది. మన పిల్లలిని కూడ అలాగే తయారుచేస్తున్నాము. శరీరానికి వ్యాయామము ఎంత అవససరమో మనస్సుకి పుస్తక పఠనం కూడా అంతే అవసరం. కనీసం నెలకి ఒక కొత్త పుస్తకం కొని చదువుదాము. పిల్లల చేత చదివిద్దాము. వారి భావనా ప్రపంచ పరిధిని పెంచుదాము.

పుస్తకాలు చదవటం ద్వారా కేవలం మానసిక వికాసమే కాదు, భావ వికాసము, మేధో వికాసం కూడ కలుగుతాయి. పుస్తకాలు చదవటం ద్వారా మానసిక వత్తిడిని తగ్గించుకోవచ్చు. వెనకటి రోజులలో గ్రంధాలయాలకి చాలా ప్రాముఖ్యత వుండేది. సంచార గ్రంధాలయాలు కూడా వుండేవి. నెలకి ఇంతని కడితే వారపత్రికలు, నవలలు ఇంటికి తెచ్చిచ్చేవాళ్ళు. అది చాలామందికి జీవనోపాధిగా కూడా వుండేది. ఇప్పుడు ఎక్కడ చూసినా సి.డిలు డి.వి.డిలు అద్దెకిచ్చే షాపులే కాని ఇలాంటివి మచ్చుకి కూడ కానరావు. మనిషి జీవితం ఎలా పరిణామం చెందింది తెలుసుకోవటానికి పుస్తకాలని మించిన గొప్ప సాధనాలు వున్నాయా? పుస్తకాల ద్వారానే భాష బ్రతుకుతుంది. ఒక భాష మరుగునపడి పోతే, దానితో పాటు ఆ భాషలోని సాహిత్యం, ఆ సాహిత్యంతో పాటు ఆ జాతి మేధాసంపత్తి పోయినట్టే. మన భాషని కాపాడుకోవటం మన చేతులలొనే వుంది. అందుకే ముందుగా ఈ రోజు ప్రాముఖ్యత గురించి ఒక్క సారి తెలుసుకుందాము.

అన్నట్లు ఈ మధ్య పాత బ్లాగులు చదువుతుంటే మన బ్లాగర్లని కుట్టిన పుస్తకాల పురుగు కనపడింది. ఆ కుట్టేదేదో కొద్దిమందినే కుట్టినట్లుంది!!!! అది కూడా కాస్త అసంపూర్తిగానే. దీనిమీదేననుకుంటా మన రానారే గారు ఆ మద్య నా బ్లాగులో కాస్త ఆవేశపడ్డారు.

మరలా ఆ పురుగేదో ఇంకొకసారి గట్టిగా కుడితే కాని మనవాళ్ళలో చలనం రాదేమో.











.

Read more...

పిల్లలు-పుస్తకాలు

"పుస్తకాలను చదివి, మస్తకాలను మథిస్తే జనిస్తుంది జ్ఞానం". ఇవాళ పేపరు చదువుతుంటే నన్ను ఆలోచింపచేసిన వాక్యము ఇది.

ఇప్పటి పిల్లలు తరగతి పుస్తకాలు కాకుండా అదనముగా ఏ పుస్తకాలను చదువుతున్నారు? మనం వాళ్ళకి ఆ అవకాశం ఇస్తున్నామా? వాళ్ళకి చదువుకోను మంచి మంచి తెలుగు పుస్తకాలు కొనిపెడుతున్నామా?

బాగా చిన్నప్పుడు-ఊహ తెలిసీ తెలియని తనములో-సాయంత్రం అయ్యేటప్పటికి-అమ్మ పెట్టిన గోరుముద్దలు తిని నాయనమ్మ పక్కన చేరి కథ చెప్పవా అని గొడవ మొదలెడితే----అనగనగా ఒక రాజు గారు, ఆయనకి ఏడుగురు కొడుకులు-----

రోజూ ఇదే కథా?

అయితే, అనగనగా ఒక రాజకుమారుడు -ఇలా సాగిపోయేవి కథలు. కొన్ని కథలయితే రోజుల తరబడి సాగేవి.

రాజకుమారుడు గుర్రమెక్కి వస్తాడంటే—గుర్రానికి రెక్కలుంటాయి, అలా అలా ఎగిరి వస్తాడు అనుకునేదాన్ని. ఆప్పటికి అసలు గుర్రాన్నే చూడలేదు నేను.

కొంచం పెద్దయ్యాక, అంటే చదవటం కొంచం కొంచం వచ్చాక—చందమామలు, బాలమిత్రలు—ఎప్పుడెప్పుడు వస్తాయా అని ఎదురు చూసేవాళ్ళం. నేను ముందంటే నేను ముందు అని పోట్లాడుకునేవాళ్ళం. పట్టువదలని విక్రమార్కుడంటే నాకు చిన్నప్పుడు అర్థమయేదికాదు. అంటే ఏంటా అనుకునేదాన్ని-బహుశా పట్టు అనే వస్తువుని వదలడేమో అనుకునేదాన్ని.

ఆ తరువాత—ఇంకొంచం పెద్ద అయ్యాక—అంటే బాగా ఊహ తెలిసాక-తెలుగు వారపత్రికలు—జ్యోతి, ప్రభ చదివేదాన్ని. ఆప్పట్లో, వాటిలో కథలు పిల్లలు కూడ చదివేటట్లు వుండేవి.

ఇంకాస్త పెద్దయ్యాక-మాదిరెడ్డి, యద్దనపూడి, వాసిరెడ్డి, మరియు కనపడ్డ, వినపడ్డ ప్రతి తెలుగు రచయిత, రచయిత్రి పుస్తకాలు చదివెయ్యడమే పని. అప్పటికి ఇంకా లోకజ్ఞానము తక్కువే. యద్దనపూడి నవల్లలో కధానాయకుడు పడవ లాంటి కారులో వచ్చేవాడు. ఓహో పడవనే కారుగా వేసుకొస్తాడు కావాలి అనుకునేదాన్ని.

ఇక కాలేజి కి వచ్చాక- క్లాసు పుస్తకాలలో నవలలు పెట్టుకుని మరీ చదివేవాళ్ళం (అలాగని చదువుని ఎప్పుడూ అశ్రద్ధ చేయలేదు). కొత్త పుస్తకం వెంటనే చదవాలి అదీ అక్కడ సంగతి.

మరి ఇప్పటి పిల్లలు ???????

ఇప్పటి పిల్లలు ఎంతమంది తాతయ్య అమ్మమ్మల దగ్గర చేరి కథలు చెప్పించుకుంటున్నారు?. చందమామ అంటే ఎంత మందికి తెలుసు. తెలుగు కథల పుస్తకాలు ఎంత మంది చదువుతున్నారు? బేతాళుడు, విక్రమార్కుడు అంటే ఎంత మందికి తెలుసు? హారీ పాటర్ అంటే మాత్రం తెలుసు. ఎందుకు ఇలా జరుగుతుంది? విలువలు మారిపోతున్నాయా? లేక మనం మారి పోతున్నామా?

మన పిల్లలకి చిన్నప్పటినుండే చదవటం అలవాటు చేద్దాము. ఏదో ఒకటి, కనీసం నెలకు ఒక్క తెలుగు పుస్తకం చదివిద్దాము. కంప్యూటర్ల ముందు, టివి ల ముందు కూర్చోవడం తగ్గించి చదవటం అలవాటు చేసుకోమందాము. మాతృభాష లో చదవటము లోని తీయదనము వాళ్ళకి రుచి చూపిద్దాము. ఒకసారి మాతృభాష లో చదవటంలో వుండే ఆనందం అర్థమయితే ఆ తీపిదనము రుచి చూస్తే ఇక మనం చెప్పకుండా వాళ్ళే చదువుకుంటారు. ఆ ఆనందం వాళ్ళకి అర్థం అయ్యేలా చేయవలసిన బాధ్యత మనది, మన అందరిది.

ఇక్కడ నాకో Arab proverb గుర్తుకొస్తుంది. "A book is like a garden carried in the pocket". ఆ తోటలోని వివిధ రకాల పరిమళాలు మన పిల్లలు ఆస్వాదించేలా చూద్దాము.

Read more...