tag:blogger.com,1999:blog-2200283832646241082012-01-01T22:31:41.954+05:30సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.comBlogger1291100tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-64275354565474761312011-12-30T05:58:00.000+05:302011-12-30T09:13:59.753+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-wP4yMkoksJY/Tv0FiM2vzQI/AAAAAAAAFTg/hfLunE4HysM/s1600/Butterfly.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-wP4yMkoksJY/Tv0FiM2vzQI/AAAAAAAAFTg/hfLunE4HysM/s320/Butterfly.jpg" width="239" /></a></div><br /><br />&nbsp;పెళ్ళి ఆడపిల్ల జీవితంలో ఎన్ని మార్పులు తీసుకొస్తుందో!<br /><div><br /></div><div><span style="font-family: arial;">&nbsp;నేను చెప్పేది ఇప్పటి ఆడపిల్లల గురించి కాదు! మా తరం గురించి!</span><br /><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">అప్పటి వరకు హాయిగా స్వేచ్చగా సీతాకోక చిలుకల్లా ఎగిరిన మేము ఒక్కసారిగా ప్యూపా దశలోకి వెళ్ళిపోతాం.</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఇల్లు..భర్త..పిల్లలు..ఇదే లోకం...అదే సర్వస్వం...<br /><br />ఇల్లే కదా స్వర్గ సీమ అని పాడేసుకుంటూ&nbsp; ఆ ప్యూపా దశలోనే ఉండిపోతాం.</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">అందులోనుండి బయట పడాలని కూడా అనుకోము!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఇల్లు విడిచి ఒక్క రోజు ..ఒక్క గంట బయటకి వెళ్ళాలన్నా ఎన్ని ప్రతిబంధకాలో!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">అమ్మాయి కాలేజీ నుండి వచ్చే టైము..అబ్బాయి ఆటలకి వెళ్లే టైము..అయ్య గారు ఆఫీసు నుండి వచ్చే టైము..మామ గారికి ఒంట్లో బాగోకపోవటమో..చుట్టాలు రావటమో..ఇలా ఏదో ఒకటి అడ్డం పడుతూనే ఉంటుంది.</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఇలా అడ్డాలు లేకుండా తిరిగే వాళ్ళు ఉన్నారనుకోండి..కానీ తక్కువ.</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఓ రెండు రోజులు ఊరెళ్ళాలంటే ఎన్ని ముందస్తు ఏర్పాట్లు చేసి వెళ్లాలో..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఓ వారం ముందు నుండే ఏర్పాట్లు మొదలుపెట్టాలి..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మంచినీళ్ల దగ్గరనుండి. పెరుగు దాకా.అన్నీ రెడీగా పెట్టి వెళ్లాలి.</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">వెళ్ళాక అయ్యో ఏం ఇబ్బంది పడుతున్నారో అని మనసులో పీకులాటే...</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">పాలబ్బాయి వచ్చే టైం కి లేచారో లేదో...పనమ్మాయి టైం కి వచ్చిందో లేదో..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">టిఫిన్ తిన్నారో ..తినకుండా పరిగెత్తారో..తలుపులు సరిగ్గా వేసారో లేదో...</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">పనమ్మాయిని బతిమాలుకోవాలి..నేను లేని రెండు రోజులు మానకుండా రా తల్లీ అని..</div><div style="font-family: arial;"><div><br /></div><div>అదేంటో ఇంత చెప్పినా మనం ఊరెళ్ళిన టైం లోనే ఆ పనిపిల్లకీ ఏవో అర్జంటు పనులో.. జలుబో..జ్వరమో వచ్చేడుస్తాయి!</div></div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మనుషులం అక్కడే కాని మనస్సంతా ఇక్కడే ఉంటుంది..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఇప్పుడంటే ఫోన్లు వచ్చాక అడుగడుక్కి మానిటరింగ్ చేస్తున్నాం కానీ మా పెళ్లయిన కొత్తలో ఫోన్లు అంతగా లేని రోజుల్లో ఉత్తరాలే ఆధారం..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఇక ఆ ఉత్తరాల నిండా జాగ్రత్తలు..హెచ్చరికలు..ఉపదేశాలు..మాత్రమే ఉండేవి:)</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఇంతా చేసి వెళ్ళిన దగ్గరన్నా ప్రశాంతంగా ఉంటామా అంటే అదీ లేదు!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మంచాల మీద విడిచిన బట్టల కుప్పలు..సింకులో కడగని గిన్నెలు....పొయ్యి మీద మాడిన దోసెలు కళ్ల ముందు నాట్యం చేస్తుంటే ఇంకెక్కడి ప్రశాంతత!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">అదే మగాళ్లకి చూడండి ఈ జంజాటాలు ఏమీ ఉండవు..ఎక్కడికంటే అక్కడికి ఝామ్మంటూ వెళ్ళిపోతారు.<br /><br />ఎవరి అనుమతులూ అక్కర్లేదు..ఏ ముందస్తు ఏర్పాట్లూ చెయ్యక్కర్లేదు!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఇంటి గురించి ఏ బెంగా..ఆలోచనలూ..ఆందోళనలూ..ఉండవు!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఇప్పటి వాళ్లయితే మరీనూ..ఆఫీసు నుండి అటు నుండి అటే ఫ్లైట్ ఎక్కేస్తారు!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మరి నిజంగానే మేము లేకపోతే ఇళ్లల్లో జరగదా అంటే శుభ్రంగా జరిగిపోతుంది, మాకే లేనిపోని ఆరాటం.</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">అందరూ నా మీదే అధారపడ్డారు..నేను లేకపోతే వీళ్లకిక జీవితమే లేదు అన్న ఓ అందమైన భ్రమలో బ్రతుకుతున్నాం!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఇప్పుడీ సోదంతా ఎందుకంటే....</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మా డిగ్రీ. మరియు.పి.జి కాలేజీల వాళ్లం జనవరి ఒకటిన పూర్వ విద్యార్థుల సమ్మేళనం ఏర్పాటు చేసుకుందామనుకుని మొదలెట్టాం(ను).</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఆలోచన ఇంకో ఫ్రెండుది..నాది..కానీ తను ఉండేది అమెరికాలో కాబట్టి ఆ బాధ్యతంతా నేనే తలకెత్తుకున్నాను..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">అందరి అడ్రస్సులు సంపాదించటం ఓ ఎత్తయితే మా జనాల్ని ఒప్పించటం ఇంకో ఎత్తయింది..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">దాదాపు పాతిక సంవత్సరాల తర్వాత కలుస్తున్నాం కదా అని అందరూ ఉత్సాహంగా ఎగురుకుంటూ వస్తారనుకుని మొదలెట్టా!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మొదలెట్టాక కాని తెలియలేదు మా వాళ్ల కుటుంబ భక్తి..పతి భక్తి..పిల్లల భక్తి..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">జనవరి ఒకటినా అంటూ సాగదీసిన వాళ్లే ఎక్కువ..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">జనవరి ఒకటిన నేను మా ఆయనతోనే ఉండాలమ్మా అని ఒయ్యారాలొలకపోసిన వాళ్లూ...</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">జనవరి ఒకటిన మా అమ్మాయి దగ్గరికి వెళ్ళకపోతే ఇంకేం లేదే బాబూ..నన్ను చంపి పాతరేస్తుంది అని భయపడి పోయిన వాళ్లూ....</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">జనవరి ఒకటికి మా ఫామిలీస్ అన్నీ కలిసి రిసార్ట్సు కి వెళతాం..కుదరదబ్బా అన్న వాళ్లూ..(వీళ్లు కలుసుకునేది సంవత్సరానికి ఒక్కసారి జనవరి ఒకటిన మాత్రమే అట..అందరూ మళ్ళీ ఉండేది హైదరాబాదులోనే)!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">హైదరాబాదులోనా..మాకు దూరం కదా.వచ్చి వెళ్ళాటానికి కనీసం మూడు రోజులన్నా కావాలి..నేను లేకపోతే మా ఇంట్లో మూడు నిమిషాలు కూడా జరగదమ్మా అని దీర్ఘాలు తీసిన వాళ్లూ..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">జనవరి ఒకటి... ప్రోటోకోల్ ప్రకారం మంత్రుల్ని..కలక్టర్లని..ఎమ్మేలేలని కలవాలి కుదరదు అని ఖరాఖండిగా చెప్పిన ప్రభుత్వంలోని పెద్ద ఉద్యోగులు..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మా ఆయన జనవరి ఒకటికి ఎక్కడికన్నా వెళదామంటున్నారు... ఇప్పుడు నేను రానంటే ఆయన చిన్నబుచ్చుకుంటారు ..రానులే అన్నవాళ్ళూ..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మా అత్త గారికి ఆరోగ్యం అంత బాగుండటం లేదు..నీకు తెలుసుగా ఆవిడ్ని మేమే చూసుకోవాలి---ఈ సారికి కుదరుదులే ఏమీ అనుకోకు (ఇదేదో మా ఇంట్లో ఫంక్షన్ అయినట్టు) అని దీర్ఘాలు తీసిన వాళ్లూ..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మా ఆడపడుచు గారమ్మాయి పెళ్ళి కుదిరిందిరా..ఆ షాపింగు పనులతో బిజీగా ఉన్నా..ఇంకో సారి పెట్టినప్పుడు వస్తాలే అన్నవాళ్లూ..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">అయ్యో అదే సమయానికి మా ఆయన వాళ్ల స్కూలు వంద సంవత్సరాల వేడుక..తను ఇండియా వస్తున్నారు కాబట్టి నేను రాలేను అన్నవాళ్లు..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">చచ్చీ చెడీ..దేశాలన్నీ గాలించి..నెట్టులో జల్లెడ పట్టి...వాళ్లనీ వీళ్లనీ అడుక్కుని...ఓ అరవై మందివి అడ్రస్సులు &nbsp;ఫోను నంబర్లు సంపాదించి అందరిని కాంటాక్టు చేసి&nbsp;ఎంతో ఉత్సాహంగా మొదలుపెడితే ...</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఈ కారణాలు విని&nbsp; దిమ్మ తిరిగి...నా ఉత్సాహమంతా చప్పగా నీరు కారిపోయింది..</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఈ కారణాలన్నీ చూడండి..అన్నీ కుటుంబం చుట్టూ తిరిగేవే!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఎందుకు ఇంతలా మమ్ముల్ని మేము ఈ కుటుంబ బంధాల్లో కట్టి పడేసుకుంటున్నాం?</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">నచ్చిన సినిమాకి తీసుకెళ్లలేదనో..తను కోరుకున్నంత మోడ్రన్ గా భర్త లేడనో..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">అత్త గారితో ఓ రెండు నిమిషాలు ఎక్కువ మాట్లాడరనో..అమెరికా వెళ్ళొద్దంటున్నారనో..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఎడాపెడా విడాకులిచ్చేస్తున్న ఈ రోజుల్లో&nbsp;మేమిందుకిలా ఉన్నాం?</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మాకంటూ కాస్త సమయాన్ని ఎందుకు కల్పించుకోలేక పోతున్నాం?</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">నిజంగా పైన చెప్పినవన్నీ రాలేనంత కారణాలా?</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">నిజానికి కుటుంబంలో ఇలాంటి వాటికి వెళ్తామంటే వద్దనే వాళ్లు కూడా ఎవరూ ఉండరు..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మేమే అలా అలవాటు పడిపోయాం...మా చుట్టూ మేమే ఓ గిరి గీసుకున్నాం..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">అది దాటి బయటకు రావటానికి ఇష్టపడం..రావటానికి ప్రయత్నమూ చెయ్యం..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఈ ప్యూపా బతుకులే మాకిష్టం!</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">***********************************************************************************</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">సరే జనవరి ఒకటని అభ్యంతరాలు చెప్తున్నారు కదా అని కార్యక్రమం జనవరి రెండుకి మార్చినా మరలా ఏవో కారణాలు రాలేకపోతున్నందుకు..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">చివరికి ఓ పాతిక మంది తేలారు వచ్చేవాళ్లు..</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">మేమెందుకిలా???</div><div style="font-family: arial;"><br /></div><div style="font-family: arial;">ఈ ప్యూపా దశ నుండి బయటపడి మళ్లీ సీతాకోక చిలుకల్లా హాయిగా ..స్వేచ్చగా ఎప్పుడు ఎగురుతామో!</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-6427535456547476131?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-39034225993633137472011-12-16T10:59:00.002+05:302011-12-16T11:02:31.202+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">పుస్తక ప్రియులు ఎంతగానో ఎదురు చూసే&nbsp; పుస్తకాల పండగొచ్చేసింది.<br />&nbsp;26 వ హైదరాబాదు పుస్తక ప్రదర్శన నిన్న అనగా డిసెంబరు 15 న మొదలయింది.<br /><br />ఈ ప్రదర్శన&nbsp; <b style="color: orange;">డిసెంబర్ 15</b><span style="color: orange;"> </span><b style="color: orange;">నుండి 25 వరకు నెక్లసు రోడ్డులోని పీపుల్స్ ప్లాజా లో</b><span style="color: orange;"> </span>జరుగుతుంది.<br /><br /><div style="color: orange;"><b>ప్రదర్శన వేళలు:</b></div>మామూలు రోజుల్లో:&nbsp; మద్యాహ్నం 2 &nbsp;నుండి రాత్రి 8&nbsp; గంటల వరకు<br />శని.. ఆది వారాలలో:&nbsp; మద్యాహ్నం 12 నుండి రాత్రి&nbsp; 9 గంటల వరకు <br /><br />ఇక ప్రతి సంవత్సరం లాగానే e-తెలుగు తరఫున ఒక స్టాలు, కినిగె తరుపున ఒక స్టాలు తెరిచారు.<br /><div style="color: orange;"><b>e-తెలుగు స్టాల్ నంబరు: 2</b></div><b style="color: orange;">కినిగె స్టాలు నంబరు:&nbsp; 190</b><br /><br />ఈ సందర్భంగా ప్రతి రోజూ సాయంత్రం వేళలో పుస్తకావిష్కరణలు,&nbsp; రచయితల సభలు, సమావేశాలు, చర్చలు , సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలు జరుగుతాయి.<br />మరిన్ని వివరాలకు <a href="http://draft.blogger.com/goog_1654077608"><span id="goog_1654077594"></span><span id="goog_1654077595"></span></a><a href="http://hyderabadbookfair.com/">ఇక్కడ</a> చూడొచ్చు.<br /><br />******************************************************************************<br /><br />e-తెలుగు తరుపున కశ్యప్ గారు తెలుగు బ్లాగు గుంపు కి పంపిన సందేశం ఇక్కడ పెడుతున్నాను. ఆసక్తి ఉన్నవాళ్ళు కశ్యప్ గారిని సంప్రదించండి.<br /><br />&nbsp;వేలలో ఉన్న తెలుగు బ్లాగుల సందర్శకులని లక్షల్లోనికి&nbsp; పెంచే దిశగా ఈ పుస్తక ప్రదర్శనలో మన కార్యక్రమాలు చాలా ప్రభావవంతంగా ఉంటాయని ఆశిస్తున్నాం. ఎందుకంటే, పుస్తక ప్రదర్శనకి వచ్చేవారిలో చదివే ఆసక్తి ఉన్నవాళ్ళు ఎక్కవ శాతం ఉంటారు.<br /><br />పుస్తక ప్రదర్శనలో e-తెలుగు స్టాల్ లో ఉండి e-తెలుగు, కంప్యూటర్ లో తెలుగు వాడకం, మరీ ముఖ్యంగా అంతర్జాలం లోని సాంఘికజాల నెలవులలో(సోషల్ నెట్వర్కింగ్ సైట్స్)తెలుగు ఉపయోగం వంటివి ప్రదర్శనకు వచ్చే వారికి వివరించేందుకు విజయవంతంగా నడుపుటకు చాలా మంది వాలంటీర్ల అవసరం ఉంది. తెలుగు బ్లాగరులు ఈ కార్యక్రమంలో పాల్గొని తమ సహాయ సహకారాలను అందించాలని కోరుకుంటున్నాము . మీ సూచనలు సలహాలు అహ్వానిస్తున్నాము .<br /><br />క్రింది వివరాలను e-మెయిలు ద్వారా గాని..టెలిఫోను ద్వారా గాని తెలియపరచమని కోరుతున్నాము.<br /><br />పేరు:<br />టెలిఫోను నంబరు:<br />e-మెయిలు చిరునామా:<br />ఏ తేదీలలో ఏ సమయంలో స్టాలులో ఉండగలరో ఆ వివరాలు:<br /><br />మీ అందరి సహాయ సహకారాలను ఆకాంక్షిస్తూ ,అన్ని రోజులూ ఒక్కరే ఉండలేరు కాబట్టి ఒక్కో రోజూ ఒక్కొక్కరూ వంతుల వారీగా చెయాల్సిరావచ్చు. మీకు ఏయే రోజులలో వీలవుతుందో చెప్తూ ఇక్కడ స్పందించండి. (దీనికోసం ఓ పూట మీ కార్యాలయం నుండి సెలవు తీసుకునే దిశగా కూడా ఆలోచించండి.)<br /><br />మీ సహాయం మరియు తోడ్పాటు మాకు ఇప్పుడు అత్యంత ఆవశ్యకం. మీ నుండి సానుకూల స్పందనని ఆశిస్తూ...<br /><br /><span style="font-size: 15px; line-height: 21px;">మీ శ్రేయో</span><span style="font-size: 15px; line-height: 21px;">భి</span><span style="font-size: 15px; line-height: 21px;">లాషి&nbsp;</span><br /><span style="font-size: 15px; line-height: 21px;">కశ్యప్</span>...9396533666</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-3903422599363313747?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-42746055069937126922011-11-20T22:25:00.001+05:302011-11-20T23:09:44.511+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-gALNbzP7-EQ/Tsk3Eje17hI/AAAAAAAAFCo/7pmM_jnqmIw/s1600/sri_rama_rajyam.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-gALNbzP7-EQ/Tsk3Eje17hI/AAAAAAAAFCo/7pmM_jnqmIw/s320/sri_rama_rajyam.jpg" width="233" /></a></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">లవకుశ....</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఈ సినిమా నేను చిన్నప్పుడు ఎప్పుడో చూసాను..తర్వాత టివి లో అడపా తడపా చూసినా నాకు ప్రతి సీనూ అయితే గుర్తు లేదు. పాటలు..పద్యాలు &nbsp;మాత్రం ఇప్పటికీ చెవిలో మోగుతుంటాయి.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: x-small;">శ్రీరామరాజ్యం...</span><br /><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">బాపు. రమణ..బాలకృష్ణ..నయనతారలతో శ్రీరామరాజ్యం సినిమా తీస్తున్నారన్న దగ్గరనుండి..ఈ సినిమా గురించి ఓ ఆసక్తి.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">బాపు....రమణల నుండి రాముడి కథ అనగానే సంపూర్ణరామాయణం గుర్తుకొస్తుంది. మరి వారి స్థాయిలోనే ఈ సినిమా కూడా తీయగలరా..చూద్దాం అనుకున్నా.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">అంతే కాని లవకుశల స్థాయిలో తీయగలరా..ఈ కథకి న్యాయం చేయగలరా...పాటలు అదే రీతిలో అలరిస్తాయా అని నేనసలు ఆలోచించలేదు.&nbsp;</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">అది అప్పటి సినిమా..ఇది ఇప్పటి సినిమా.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఇది బాపు సినిమా అంతే!</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఇంకో సినిమాతో కానీ..ఆ నటులతో కానీ అస్సలు పోల్చకూడదన్నది నా అభిప్రాయం.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">బాపూ లవకుశ సినిమా స్ఫూర్తితోటే ఈ సినిమా తీసినా దాంతో పోల్చటం సరికాదు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఎప్పటి సినిమా అప్పటిదే. అప్పట్లో లాగా పద్యాలు..భారీ డైలాగులతో సినిమా తీస్తే ఇప్పటి వాళ్లకి ఎక్కుతుందా?</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">అప్పటి లవకుశలో కూడా కొన్ని లోపాలు లేకపోలేదు..ఆ సినిమా నాలుగు సంవత్సరాలు తీసారంట.. దాంతో లవకుశలు ముందు సీనులలో పెద్దగా కనిపించారంటారు. వాళ్లు నటించిన సీనులు కలపటం కూడా ఇబ్బంది అయిందట (వికీ సౌజన్యంతో).</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">నయనతార సీతేంటి..బాలకృష్ణ రాముడేంటి అని నొసలు ముడిచారు..ముడుస్తూనే ఉన్నారు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఆ ముడిచిన నొసలు విప్పారుకునేలా..కన్నులు విచ్చుకునేలా &nbsp;ఓ అద్భుత చిత్రం గీసి మనకి అందించారు బాపు.&nbsp;</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">బాపు అంటే నటులు కనపడరు..పాత్రలే మన కళ్ళముందు మెదులుతాయి అన్న నిజాన్ని మరోసారి నిరూపించారు బాపు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">మూల కథకి భంగం కలగకుండా గ్రాఫిక్సు మొదలైన ఆధునిక సాంకేతికతని జోడించి బాపూ కుంచె నుండి జాలువారిన ఓ దృశ్య కావ్యం శ్రీరామరాజ్యం.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">మూడుగంటల సినిమా మూడు నిమిషాలుగా అనిపించదనటంలో అతిశయోక్తి లేదు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">రమణ నుడికారానికి బాపూ అందంగా నగిషీలు చెక్కి రూపొందిన చిత్రం ఈ శ్రీరామరాజ్యం!</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">తన చివరి చిత్రం ఇంత అద్భుత చిత్రం అవుతుందని ఆ మహానుభావుడు ఊహించారో లేదో మరి.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఈ చిత్రం చూసిన ప్రతివారికి రమణ గారు గుర్తుకొచ్చి..అయ్యో ఈ విజయాన్ని పంచుకోను బాపు గారికి పక్కన ఆయన లేరే అని మనస్సు కలుక్కుమనకపోదు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఈ సినిమాలో నటులందరూ వాళ్ల వాళ్ళ పాత్రలకి సంపూర్ణ న్యాయం చేసారు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">అందరికన్నా ఎక్కువ ఆకట్టుకుంది బాలరాజు (హనుమంతుడు).</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">లవకుశలుగా చేసిన బాల నటులు కూడా బాగా చేసారు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">పసి లవకుశలకు చెట్లకి వేసిన తీగలతో అల్లిన ఉయ్యాల నాకు మా బాగా నచ్చింది.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">వాల్మీకి గా &nbsp;నాగేశ్వరరావు గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పనక్కరలేదు..నటన.. వాచకం..అన్నిటిలో మంచి మార్కులు వేయవచ్చు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">సీనియర్ నటుడు &nbsp;బాలయ్య వయస్సు మీద పడ్దా బాగానే చేసారనిపించింది. &nbsp;వాచకంలో మాత్రం తేడా బాగా తెలిసింది.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఇక రాముడిగా&nbsp;ఓ ఇమేజ్ ఉన్న బాలకృష్ణతో ఇలాంటి పాత్ర చేయించటం ఓ సాహసమే.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">అక్కడక్కడా బాలకృష్ణ మేకప్ (ఇది కూడా క్లోస్ అప్ ల్లోనే....మిగతా దగ్గర బాగానే ఉంది) లోపాలు పక్కన పెడితే నటుడిగా ఆ పాత్రలోకి ఒదిగిపోయాడు&nbsp;&nbsp;బాలకృష్ణ..బాపూ అలా ఒదిగించారంటే ఇంకా సముచితమేమో!</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">చివర చివర సీనుల్లో అయితే నాకు బాలకృష్ణ బాగా నచ్చేసాడు. ఈ సినిమా బాలకృష్ణ నటజీవితంలో ఓ మైలురాయి అవుతుంది.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">&nbsp;సీతని పరిత్యజంచవలసివచ్చినప్పుడు..సీతా వియోగం అప్పుడు..లవకుశలను కలిసినప్పుడు చాలా బాగా చేసాడు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఓ మంచి దర్శకుడి చేతిలో పడితే ఓ నటుడిలోని &nbsp;మరో పార్శ్వం ఎలా వెలుగులోకి వస్తుందో కళ్లారా చూస్తాం &nbsp;ఈ చిత్రంలోని&nbsp;&nbsp;బాలకృష్ణ&nbsp;నటనతో!</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">&nbsp;బాలకృష్ణ&nbsp;ఓ పదేళ్లు ముందు ఈ పాత్ర చేసుంటే ఇంకా &nbsp;బాగుండేది అంటున్నారు కానీ....అసలు ఇప్పటికయినా ఇలాంటి పాత్ర దొరకటం తన అదృష్టం అని నేననుకుంటున్నాను.&nbsp;</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">అందరికన్నా నటనలో ఎక్కువ మార్కులు కొట్టేసింది నయనతార.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">సీత పాత్రకి తగ్గ సాత్వికత ..సౌకుమార్యం..అణువణువునా ప్రతిబింబించాయి ఈ అమ్మాయిలో. ఇంకెవరయినా ఈ పాత్రకి న్యాయం చేయలేకపోయేవాళ్ళు అనిపించేంత చక్కగా చేసింది.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఇంకెవరైనా అయినా కూడా &nbsp;బాపూ ఇలాగే మలిచి ఉండేవాళ్ళు...అందులో సందేహం లేదు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">తన ఆహార్యం కానీ...అభినయనం కానీ....మాటల్లో చెప్పలేనంత బాగున్నాయి.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">సీత పాత్రకి గాత్రం అందించిన సునీతకి సగం క్రెడిట్ ఇవ్వాలి.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">చాలా తక్కువ మాటల్లో సీత పాత్రని బాగా మలిచారు. ముఖ్యంగా వాల్మీకి..సీతల మధ్య ఎక్కువగా కళ్లతోనే సంభాషణ జరుగుతుంది..సీత ఆత్మ రాజమందిరానికి వెళ్ళి రాముడ్ని చూసి వచ్చాక..వాల్మీకి అడిగిన దానికి సమాధానం కళ్ళతోటే చెప్తుంది సీత..నాకయితే్ ఆ సన్నివేశం ఎంతగా నచ్చేసిందో.. అదీ బాపూ ప్రతిభ...నభూతోః న భవిష్యతిః.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">పాటలు కూడా సన్నివేశానికి తగ్గట్టు ..అలతి అలతి పదాలతో వినసొంపుగా ఉన్నాయి.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">కొన్ని పాటల్లో సమయాభావం వల్లేమో కొన్ని చరణాలు తీసేసారు.&nbsp;</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఇళయ రాజా&nbsp;సంగీతం....ఆయన స్థాయిలో లేదంటున్నారు కానీ నాకయితే ఈ సినిమాకి తగ్గ స్థాయిలోనే ఉంది..బాగుంది అనిపించింది.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">కంటికి ఇంపైన దర్బార్ సెట్లు..ముని కుటీరాలు.. ఆహ్లాదంగా ఉన్నాయి.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">అడవి దృశ్యాలన్నీ ఎక్కువ గ్రాఫిక్సే..మా అమ్మాయికి ఇది కాస్త నచ్చలేదు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">సినిమా మొదట్లోనే ఓ డిస్క్లైమర్ పెట్టారు..ఈ సినిమా గురించి జంతువులకు కానీ పక్షులకు కానీ ఎలాంటి ఇబ్బంది కలిగించలేదు అని..మరి జీవకారుణ్య సంఘాల వాళ్లతో ఇబ్బందవుతుందనేమో అన్నీ గ్రాఫిక్సుతో లాగించేసారు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">పౌరాణిక చిత్రాలు నిర్మించటానికి భయపడే ఈ రోజుల్లో ..</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">పౌరాణిక పాత్రలు వేయటానికి వెతుక్కున్నా నటులు దొరకని ఈ రోజుల్లో...</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">పౌరాణాకాల్ని మర్చిపోతున్న మనకు..</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">అసలు పౌరాణికాలంటే ఏంటో తెలియని ఇప్పటి తరానికి..&nbsp;</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఓ మంచి చిత్రాన్ని అందించిన బాపూ..రమణలకి నమస్సులు.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఇప్పటి పిల్లలకి తప్పక చూపించవలసిన సినిమా ఇది.</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">నచ్చని విషయాలు ఏమీ లేవా అంటే ఉన్నాయి..కానీ అవి పట్టించుకునేంత పెద్దవీ కావు..ఈ దృశ్య కావ్యాన్ని తక్కువ చేసి చూపేటంతటివీ కాదు...దిష్టి చుక్కలన్నమాట!</div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;"><br /></div><div style="font-family: arial; font-size: small; text-align: -webkit-auto;">ఇంధ్రధనుస్సు అందాన్ని చూసి అనుభవించాలి కాని వర్ణించలేము..ఈ సినిమా అంతే..ఎవరికి వారు చూసి అనుభవించాలి.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-4274605506993712692?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-45627004692632173662011-11-10T16:26:00.001+05:302011-11-10T20:12:39.371+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">సమయం ఉదయం 6:30..అప్పుడే మంచం మీదనుండి లేచిన నా స్వగతం.....<br /><br />అబ్బో చాలా టైం అయింది..రోజు రోజుకి బద్దకంగా తయారవుతున్నాను. <br />పిల్లకి కాలేజీ 11 గంటలకేమో కానీ ఉదయం లేవటానికి బద్దకం వచ్చేస్తుంది.<br />ఇవాళ ఏం కూరలు వండాలో!<br />అబ్బ..వెధవ వంట..ముందు పేపరు చదివి అప్పుడు వంట సంగతి చూద్దాం.<br /><br />వంట అంటే గుర్తుకొచ్చింది..ఇవాళ కార్తీక పౌర్ణమి కదా!<br />ఉపవాసం ఉందామా....ఉందాం..ఉందాం.<br />రోజంతా ఏం తినకుండా ఉండగలమా?<br />చూద్దాం..ఎప్పుడు ఆకలయితే అప్పుడు ఉపవాసం లేదనుకుని తినేద్దాం:)<br /><br />ఉపవాసం అంటే గుర్తొచ్చింది .....<br />జ్యోతి గారు బ్లాగుల్లో ఇవాళ వనభోజనాలు అన్నట్టున్నారుగా....మర్చేపోయాను<wbr></wbr>!<br />పోయిన సంవత్సరం కూడా నేను వెళ్లలేదు వనభోజనాలకి.<br />ఈ జ్యోతి గారు ఒకళ్ళు..చూసి చూసి పౌర్ణమి రోజు....వారం మధ్యలో పెట్టకపోతే ఏ ఆదివారమో పెట్టొచ్చుగా!<br />కాస్త స్థిమితంగా బోలెడు రకాలు చేసుకెళ్ళొచ్చు.<br />ఇప్పటికిప్పుడు స్పెషల్సు ఏం చేయాలబ్బా!<br />పోన్లే ఇంట్లో చేసే కూరలే పట్టు కెళదాం..<br />ముందుపేపరు చదివి అప్పుడు చూద్దాం ఏం చెయ్యాలో!<br /><br />బీరకాయలు చాలా&nbsp; ఉన్నాయి..బీరకాయ శనగపప్పు కూర వండి..బంగాళాదుంప వేపుడు చేస్తే సరి..తేలిగ్గా అయిపోతాయి..రుచికి&nbsp; రుచిగా కూడా ఉంటాయి.<br /><br />ఇంటి దగ్గర భోజనాలప్పుడు ఈ బీరకాయ శనగపప్పు కూర ఎక్కువగా చేస్తారు..ములక్కాయ..రాములక్కాయ వేసి వండితే ఎంత బాగుంటుందో! ములక్కాయలు లేనట్టున్నాయే..సర్లే సర్దుకుపోదాం.<br /><br />అదర్రా..ఇవాళ బ్లాగు వనభోజనాలకి సింపులుగా మా ఇంట్లో చేసిన కూరలతో వచ్చేసా.&nbsp; <br /><br />&nbsp;బీరకాయ శనగపప్పు కూరకి కావలసిన పదార్థాలు...చేసే విధానం తెలుసు కదా.. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-V02PJOHjTSU/TruvTiAv29I/AAAAAAAAE9c/bS8PkyFLAnI/s1600/IMG_0478.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-V02PJOHjTSU/TruvTiAv29I/AAAAAAAAE9c/bS8PkyFLAnI/s320/IMG_0478.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-n5Fa-LWAdqE/Tru3oSOjCYI/AAAAAAAAE-0/z7tEG0biZt4/s1600/IMG_0480.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-n5Fa-LWAdqE/Tru3oSOjCYI/AAAAAAAAE-0/z7tEG0biZt4/s320/IMG_0480.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><br />&nbsp;ఇక బంగాళ దుంపల వేపుడు ఉందే..నాకు మహా ఇష్టం. కాలేజీకి లంచ్ తీసుకెళ్ళినన్ని రోజులూ..బాక్సులో బంగాళాదుంప వేపుడు.. లేకపోతే కోడి గుడ్డు పొరుటు..మరో పదార్థం పెట్టనిచ్చే దాన్ని కాను.<br /><br />ఈ బంగాళాదుంప వేపుడు ఇల్లేరమ్మ వాళ్ళ నాన్న వండినట్లు వండితే&nbsp; మహా రుచిగా ఉంటుంది. అసలు తలుచుకుంటేనే నోట్లో నీళ్లు ఊరిపోతాయి. ఇవాళ నేను అలాగే వండాలే!<br /><br />ఇల్లేరమ్మ వాళ్ళ నాన్న ఎలా వండుతారా..వార్నీ.మీరు .ఇల్లేరమ్మ కథలు చదవలేదా..సరే వినండి..<br /><br />బంగాళా దుంపలు ఉడకపెట్టి ముక్కలు చేసుకోండి. ...ఎన్ని దుంపలంటే&nbsp; మీ ఇష్టం.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />చిన్నారి లాగా మీ ఇంట్లో కూడా దుంపలు వలుస్తూ వలుస్తూ మింగేసేవాళ్ళుంటే ఓ నాలుగు ఎక్కువ ఉడకపెట్టుకోండి.<br /><br />&nbsp;చిన్నారి ఎవరా..అబ్బా..ఇల్లేరమ్మ చెల్లెలు..మధ్యలో మీకన్నీ ప్రశ్నలే!<br /><br />ఇప్పుడు నాలుగు పెద్ద సైజు ఉల్లిపాయలు తీసుకుని పొట్టు వలవండి.<br /><br />వాటిని పెద్ద ముక్కలుగా చేసుకుని ఉప్పు, కారం, జీలకర్ర, వెల్లుల్లి, కరివేపాకు వేసి రోట్లో కచ్చా..పచ్చాగా దంచండి.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-K2qkNzanIek/Tru2aciUL2I/AAAAAAAAE-s/yNUjr_-X2b8/s1600/IMG_04831.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://1.bp.blogspot.com/-K2qkNzanIek/Tru2aciUL2I/AAAAAAAAE-s/yNUjr_-X2b8/s320/IMG_04831.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />పొయ్యి మీద బాండీ పెట్టి ఓ నాలుగయిదు పెద్ద గరిటెల నూనె పోయండి. <br /><br />ఇల్లేరమ్మ వాళ్లమ్మ చెప్పినట్టు నూనె రెండు గరిటెలే పోస్తే సాయంత్రానికి కూడా దుంపలు వేగవు..వాళ్ళ నాన్న పోసినట్టు నూనె కాస్త ఎక్కువే పోయండి...ఎంత నూనె వేస్తే ఈ కూర అంత మజాగా ఉంటుంది...తొరగా అయిపోతుంది (ఈ మాట ఇల్లేరమ్మ వాళ్ళ నాన్న చెప్పాడులే).<br /><br />నూనె వేడెక్కాక శనగ పప్పు, మినప పప్పు, అవాలు, జీలకర్ర, కరివేపాకుతో&nbsp; తిరగమోత వేయండి.<br /><br />తిరగమోత వేగాక దంచి పెట్టుకున్న ఉల్లిపాయ ముద్దవేసి బాగా వేపండి.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-e3IfqnrCxDM/Tru5JPOB-OI/AAAAAAAAE-8/WZCLDmQBO_g/s1600/IMG_0489.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-e3IfqnrCxDM/Tru5JPOB-OI/AAAAAAAAE-8/WZCLDmQBO_g/s320/IMG_0489.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />ఉల్లిపాయ ముద్ద వేగాక బంగాళాదుంప ముక్కలు వేసి కాస్త ఉప్పు వేసి ముక్కలు బాగా ఎర్రగా అయ్యేవరకు వేపండి.<br />&nbsp; <br />అంతే మజా మజాగా... ఘుమఘుమలాడే బంగాళా దుంపల వేపుడు రెడీ!<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-tPztrD4Kl4k/Truy59h0krI/AAAAAAAAE-E/9qcD8d-zUtY/s1600/IMG_0493.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-tPztrD4Kl4k/Truy59h0krI/AAAAAAAAE-E/9qcD8d-zUtY/s320/IMG_0493.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />మరీ రెండు కూరలేనా అంటారా..నాకు తెలుసు మీరు అలా అంటారని.<br /><br />ఇవిగో..ఇంకా ఉల్లి మినపట్టు.. మసాలా మినపట్టు..అల్లం పచ్చడి..కొబ్బరి పచ్చడితో..<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Elbd01ADZMk/TruzsFPc4hI/AAAAAAAAE-M/0SWl4zrhcXs/s1600/IMG_0497.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-Elbd01ADZMk/TruzsFPc4hI/AAAAAAAAE-M/0SWl4zrhcXs/s320/IMG_0497.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-o3pm3025UhE/Truz_MtNZEI/AAAAAAAAE-U/fWg27PCwH5U/s1600/IMG_0496.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-o3pm3025UhE/Truz_MtNZEI/AAAAAAAAE-U/fWg27PCwH5U/s320/IMG_0496.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-dS4rtg7Zcdg/Tru0fh2UnJI/AAAAAAAAE-c/mBMUwGWXp7U/s1600/IMG_0499.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-dS4rtg7Zcdg/Tru0fh2UnJI/AAAAAAAAE-c/mBMUwGWXp7U/s320/IMG_0499.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />&nbsp;వీటితో పాటు ఉలవచారు.. మీగడ....ఆవకాయ..కమ్మటి పెరుగు.<br /><br />వీటన్నటికన్నా ప్రత్యేకం.. మా అమ్మాయి చేతి గులాబ్ జాములు..ఐసు క్రీమూనూ.<br /><br />గులాబ్ జాం ఐస్ క్రీముతో తింటే యమహాగా ఉంటుందట..ఓ సారి ప్రయత్నించండి.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-XWgVGqyuUeM/Tru1FAUyZ8I/AAAAAAAAE-k/I4LtRGHnYHY/s1600/IMG_0502.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-XWgVGqyuUeM/Tru1FAUyZ8I/AAAAAAAAE-k/I4LtRGHnYHY/s320/IMG_0502.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><br />అబ్బో చాలా అయ్యాయిగా!<br /><br />అన్నీ చూసి ఆనందించండి.<br /><br />ఆకలి నకనకలాడుతుంది..గుడికెళ్లొచ్చి అందరి బ్లాగుల మీద పడాలి..<br /><br />నేను వచ్చేలోపు అందరూ మంచి మంచి వంటలు చేసి పెట్టండి...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-4562700469263217366?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-86084336549948106452011-09-13T13:22:00.001+05:302011-09-13T13:23:03.495+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">అవుటర్ రింగు రోడ్డు..ఆ రోడ్డు చూస్తే అసలు మనం హైదరాబాదు దగ్గరే ఉన్నామా అనిపిస్తుంది.&nbsp; అంత పెద్ద రోడ్డు ఎవరి కోసం...ఏ ప్రయోజనాలు ఆశించి కట్టారో కాని..జనోపయోగం కోసమయితే ముమ్మాటికీ కాదు అనిపిస్తుంది. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-87ddMHX_S7k/Tm8HyMdKMhI/AAAAAAAAD-8/jgxqx1bK7eI/s1600/ORR.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-87ddMHX_S7k/Tm8HyMdKMhI/AAAAAAAAD-8/jgxqx1bK7eI/s1600/ORR.jpg" /></a></div><br />ఆ రోడ్డు తిరిగే&nbsp; ఒంపులు చూస్తే ఆ ఒంపుసొంపుల &nbsp;కింద ఎన్ని జీవితాలు శిధిలమయ్యాయో....ఎంతమంది భూములు కోల్పోయిన వాళ్ళ&nbsp; ఆక్రోశం అక్కడి గాలిలో వినిపిస్తుందో అనిపిస్తుంది. ఆ రోడ్డు మూలాన సర్వం కోల్పోయిన వాళ్ళు కొందరయితే..ఆ రోడ్డు మూలానే రాత్రికి రాత్రి కోట్లకి పడగలెత్తిన వాళ్ళు మరి కొందరు.<br /><div><br /></div><div>కొన్ని జంక్షన్ల దగ్గర మయసభ లాగానే ఉంటుంది..సరిగ్గా చూసుకోకపోతే దారి తప్పేస్తాం. మళ్ళా సరైన దారిలోకి రావాలంటే ఎంత ఇబ్బందో..సరైన అప్రోచ్ రోడ్లు..లింకు రోడ్లు లేవు.<br /><div><br /></div><div>ఈ రోడ్డు వేసిన అసలు ముఖ్యోద్దేశం..సిటీలో ట్రాఫిక్కు తగ్గించటం..మరి అది నెరవేరిందా అంటే లేదనే చెప్పవచ్చు.లారీలు ట్రక్కులు..సిటిలోకి రాకుండా అవుటర్ రింగు రోడ్డు ద్వారా వెళ్ళాలని..కానీ ఆ రోడ్డ మీద ప్రస్తుతానికయితే అంతగా లారీల..ట్రక్కుల ట్రాఫిక్కు కనిపించదు.&nbsp; ఎక్కవగా ఎయిర్ పోర్టుకి వెళ్ళే వాహనాలే కనపడతాయి. సిటీలో ట్రాఫిక్కు సమస్య అలానే ఉంది.&nbsp; సమయం కాని సమయంలో సిటీలో లారీలు విచ్చలవిడిగా తిరుగుతానే ఉన్నాయి.</div><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zINJcjEsTXk/Tm8I6u_XbuI/AAAAAAAAD_I/MOGDSRN2bSU/s1600/ORR+races.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-zINJcjEsTXk/Tm8I6u_XbuI/AAAAAAAAD_I/MOGDSRN2bSU/s1600/ORR+races.jpg" /></a></div><br />ఈ అవుటర్ రింగు రోడ్డు మీద ఎక్కడా ఎలాంటి చెకింగు ఉండదు. ట్రాహిక్కు రూల్సు ఉండవు..రోడ్డు ఖాళీగా ఉండటాన శని ఆదివారాల్లో సంపన్నుల పిల్లలకి ఈ రోడ్డు పెద్ద రేసింగ్ పాయింటు అయిపోయింది.&nbsp; ఇప్పటికి ఈ రేసుల్లో ఎంత మంది ప్రాణాలు పోయాయో..ఎంత మంది గాయాల పాల పడ్డారో..అయినా ఇప్పటికీ అక్కడ సరైన నియంత్రణ లేదు.<br /><br />బాబూ మోహన్ కొడుకు..కోట శ్రీనివాస రావు కొడుకు..ఇప్పుడు అజారుద్దీన్ మేనల్లుడు ప్రాణాలు కోల్పోతే అతని కొడుకు ఇంకా ప్రాణాపాయ స్థితిలో ఉన్నాడు. ఇక మనకు తెలీని వాళ్ళు ఎందరో!<br /><div><br /></div><div>పిల్లల సరదాలు ప్రాణాలు తీసేవిగా &nbsp;ఉండకూడదు. అజారుద్దీన్ కొడుకు వేసుకెళ్ళిన బైకుకి ఇంక రిజిస్ట్రేషన్ కూడా లేదట..కొత్తదయి ఉంటుంది. ముక్కుపచ్చలారని పిల్లలు ఇలా ప్రాణాలు కోల్పోవటం..గాయాల బారిన పడటం..వింటుంటేనే బాధగా ఉంటుంది. తల్లిదండ్రులకి ఎంత కడుపు కోత!</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-8608433654994810645?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-8787297955595230712011-09-05T13:40:00.000+05:302011-11-09T19:34:55.137+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-tN-FbscE2P0/TmSCybmbBCI/AAAAAAAAD60/s9MeHjKptN4/s1600/images%25E0%25B1%25A9.jpg" imageanchor="1"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-tN-FbscE2P0/TmSCybmbBCI/AAAAAAAAD60/s9MeHjKptN4/s1600/images%25E0%25B1%25A9.jpg" /></a></div><br />&nbsp;తెలుగు బ్లాగుల్లో వ్యాఖ్యల ద్వారా ప్రసిద్ధి చెందిన వాళ్లు కొందరున్నారు.&nbsp; ఇక్కడ నేను అజ్ఞాతల గురించి చెప్పటం లేదు!&nbsp; అప్పట్లో తెలుగు బ్లాగుల్లో నేస్తమా రాధిక గారి వ్యాఖ్య లేని బ్లాగు ఉండేది కాదంటే అతిశయోక్తి కాదు..కానీ ఆవిడ కూడా ముందు బ్లాగు ద్వారానే పరిచయం అయ్యారు..తర్వాత వ్యాఖ్యల ద్వారా అందరికీ దగ్గరయ్యారు.<br /><br />&nbsp;అసలు బ్లాగు లేకుండా వ్యాఖ్యల ద్వారానే ప్రసిద్ధికెక్కిన వారు మరి కొందరున్నారు.&nbsp; వాళ్ళల్లో కుమార్ గారు ఒకరు. ఆయనకి ఇప్పటికీ బ్లాగు లేదనుకుంటాను.<br /><br />ముందు వ్యాఖ్యల ద్వారానే పరిచయం అయ్యి ప్రసిద్ధికెక్కి ఆ తరువాత బ్లాగు మొదలుపెట్టి,&nbsp; అడప తడపా టపాలు వ్రాస్తూ..కొన్నాళ్లకు మరో బ్లాగు మొదలుపెట్టినా..బ్లాగరుగా కన్నా వ్యాఖ్యాత గానే ఎక్కువ ఖ్యాతి గడించిన ఓ అమ్మాయి గురించి ఈ టపా!<br /><br />ఈ అమ్మాయి చాలా సాదా సీదా తెలుగు అమ్మాయి!<br /><br />ఆ అమ్మాయి వ్రాసే వ్యాఖ్యలు చూస్తే కొంతమందికి ముచ్చట అయితే మరి కొంతమందికి భయం..దడ..వణుకు అన్నీ ఏకకాలంలో!<br /><br />పొద్దుట పొద్దుటే మంచి కాఫీ లాంటి వ్యాఖ్యలు అన్నమాట!<br /><br />ఏ విషయం మీదయినా సాధికారకంగా మాట్లాడే తనని చూస్తే నాకు మహా ముచ్చటగా ఉంటుంది. <br /><br />తను చెప్పాలనుకుంది నిర్భీతితో చెప్పగలదు. <br /><br />నచ్చితే మెచ్చుకోవటం..నచ్చకపోతే ఖండించటం<br /><br />ఎదుటి వాళ్ళు ఎవరైనా ఒకటే పంధా!<br /><br />మొహమాటాల మెచ్చుకోళ్ళు...స్కోతర్షలు ఉండవు.<br /><br />ఊరికే మెచ్చుకోవటం కోసం మెచ్చుకోవటం<br /><br />ఖండించటం కోసం ఖండించటంలా కాకుండా<br /><br />అర్థవంతమైన వ్యాఖ్యలు వ్రాసే వాళ్లలో తను ఒకరు!<br /><br />మొదట్లో ఈ అమ్మాయి వ్యాఖ్యలు నేను అప్పడప్పుడు కొన్ని బ్లాగుల్లో చూసినా అంతగా పట్టించుకోలేదు.&nbsp; ఓ రోజు నా బ్లాగులోనే <a href="http://vareesh.blogspot.com/2008/12/blog-post.html">ఇదా పరిష్కారం</a> టపాకి నాతో విభేదిస్తూ ఓ వ్యాఖ్య పెట్టింది. కొండొకచో అపార్థమూ చేసుకుంది. అమ్మో ఫైర్ బ్రాండు అనుకున్నా!<br /><br />ఈ విషయం మీదే <a href="http://chaduvari.blogspot.com/2008/12/blog-post_14.html">చదువరి గారు వ్రాసిన బ్లాగులో</a> కూడా తను వ్యాఖ్య పెట్టింది. ఆ పిల్ల క్యూరియాసిటికి ముచ్చటేసింది. <br /><br />అప్పుడే తన గురించి మొదటిసారి కొంచం ఆసక్తిగా&nbsp; గమనించాను. అప్పటినుండి బ్లాగుల్లో తన వ్యాఖ్యలు గమనిస్తుండేదాన్ని. చదువరి, తెలుగోడు..ఇలా కొన్ని బ్లాగుల్లో తన వ్యాఖ్యలు ఎక్కువగా కనపడుతుండేవి. తన బ్లాగుల ద్వారా ..వ్యాఖ్యల ద్వారా ..తను చాలా చిన్న అమ్మాయని ..ఇంకా పెళ్ళి కాలేదని తెలిసి మరింత ఆశ్చర్యపోయా! వయస్సుకి మించిన పరిపక్వత కనిపిస్తుంది తన వ్యాఖ్యల్లో! <br /><br />తను ఎప్పుడు బ్లాగు మొదలుపెట్టిందో కూడా నేను గమనించలేదు.&nbsp; నేను <a href="http://sravyav2020.blogspot.com/2009/10/blog-post.html">మొదటగా చదివిన తన టపా</a>.. ఇందులో <span class="">తన మల్టీ</span> టాస్కింగ్ మీద తనే చెణుకులు విసురుకుంది. ఓహో టపాలు కూడా బాగానే వ్రాస్తుందే అనుకున్నా!<br /><br />ఆ టపాలోనే తమరింకొంచెం తరచుగా రాయొచ్చు...అన్నదానికి తన సమాధానం <br /><br />"నాకు వ్రాయటం కన్నా చదవటం ఇష్టం అందుకని ఇలా సేవ్ చేసిన టైములో ఏ బ్లాగు విడిచిపెట్టకుండా కామెంట్లతో సహా చదివేస్తున్నా :)"<br /><br />ఇప్పటికీ అదే సూత్రం పాటిస్తున్నట్లుంది..అందుకే అప్పుడొకటి..ఇప్పుడొకటి తప్ప తన బ్లాగులో టపాలు జల జలా రాలవు.&nbsp; అందులోనూ ఇప్పుడు బజ్జు వచ్చాక మామూలుగా తరుచుగా వ్రాసే జనాలు కూడా బజ్జుల్లో కూర్చుని బ్లాగు టపాలని నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నారాయే!<br /><br />వివాహం విద్యా నాశాయ అన్నట్టు<br />బజ్జు&nbsp; బ్లాగు నాశాయా!<br /><br />కాకపోతే బజ్జు ద్వారానే తనతో కొంచం పరిచయం పెరిగింది.&nbsp; ఇలాంటి విషయాలల్లో మాత్రం బజ్జుని మెచ్చుకోవాలండోయ్!<br /><br />వ్రాసిన టపాలు తక్కువే అయినా అన్నీ మంచి విషయం ఉన్న టపాలే. <br /><br /><a href="http://sravyav2020.blogspot.com/2009/07/blog-post.html">స్నేహమంటే</a> అని అమాయకంగా ప్రశ్నించినా..<br /><a href="http://sravyav2020.blogspot.com/2010/10/blog-post.html">కామెన్వెల్త్ క్రీడల&nbsp; </a>గురించి వ్రాసినా <br /><a href="http://sravyav2020.blogspot.com/2009/07/blog-post_25.html">నాకు లక్కుందా</a> అంటూ అడిగినా <br /><a href="http://sravyav2020.blogspot.com/2011/03/blog-post.html">ఇలా జరిగింది</a> అని చెప్పినా ..<span style="font-weight: normal;"><br /> <a href="http://sravyav2020.blogspot.com/2011/04/blog-post.html">శ్రమైకజీవన సౌందర్యం</a> అంటూ రాంబాబు డైరీ మనకు చదివి వినిపించినా</span>...<br /><br />కొంచం హాస్యం రంగరించి తను వ్రాసే టపాలు ఆలోచింపచేసివిగా ఉంటాయి.<br /><br />మీరు అర్జంటుగా గొప్ప వాళ్ళం అయిపోదామనుకుంటున్నారా..అయితే <a href="http://sravyav2020.blogspot.com/2011/07/blog-post.html">ఈ టపా</a> తప్పక చదవాల్సిందే..ఆ పై మీరు గొప్పవాళ్ళు కాకపోతే ఆ అమ్మాయినే అడిగేద్దాం..ఆపై కడిగేద్దాం.<br /><br />తనని ఊరికే ఎవరైనా ఏమైనా అంటే ఊరుకోని తన తత్వం కూడా నాకు బాగా నచ్చింది. అందులో మన తెలుగు బ్లాగుల్లో ఆడవారిలో ఆ ధైర్యం&nbsp; ఉన్న వాళ్లు బహు తక్కువ..ఎందుకొచ్చిన తలనెప్పి మనకి అని బ్లాగులు మూసుకున్న వాళ్లూ ఉన్నారు. ఇలా ఫేసు టు ఫేసు జవాబులు చెప్పే ఈ అమ్మాయంటే <a href="http://sravyav2020.blogspot.com/2010/10/blog-post_16.html">ఇదిగో ఈ టపా</a> చదివాక మరి కొంత అభిమానం పెరిగింది.&nbsp; అమ్మో గట్సు ఉన్న పిల్లే అనుకున్నా! ఆ గొడవ పూర్వాపరాలు నాకు తెలియదు కానీ ఆ అమ్మాయి ధైర్యానికి మెచ్చుకోకుండా ఉండలేకపోయాను. <br /><br />తను వ్రాసిన టపాలల్లో నాకు బాగా నచ్చిన టపా..<a href="http://sravyav2020.blogspot.com/2011/01/blog-post.html">అన్నీ వృత్తులు సమానం కాదా ? ఎందుకు ?</a>. మంచి చర్చ కూడా జరిగింది ఈ టపాలో.<br /><br />ఇక చివరగా తను వ్రాసిన <a href="http://sravyav2020.blogspot.com/2011/07/1.html">సింగపూరు </a>గురించిన టపాలల్లో అయితే <a href="http://sravyav2020.blogspot.com/2011/08/ii.html">సింగపూరు</a> గురించి అక్కడి టూరిజం గురించి ఆ దేశం వాళ్ళు &nbsp;కూడా చెప్పలేనంత బాగా చెప్పింది.<br /><br />అన్నట్టు ఈ అమ్మాయికి పాటలన్నా..కాఫీ అన్నా మహా ఇష్టం.&nbsp;<a href="http://sravyav20202.blogspot.com/"> పాటల కోసమే ఓ బ్లాగు</a> మొదలుపెట్టింది.&nbsp; <br /><br />ఈ రోజు తన పుట్టిన రోజని ఇప్పుడే తెలిసింది నాకు..ఎప్పుడో ఓ రెండు మూడు వారాల క్రితం వ్రాసి ప్రచురించకుండా అట్టి పెట్టిన ఈ టపాని తన జన్మదినం సందర్భంగా ప్రచురిస్తే సమయోచితంగా ఉంటుందని ప్రచురిస్తున్నా.<br /><br />తను జీవితంలో ఇలానే స్థిర చిత్తంతో పైకెదగాలని ..తన ఆశలు..ఆకాంక్షలు అన్నీ నెరవేరాలని..<br /><br />అభినందనలతో..ఆశీస్సులతో..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-878729795559523071?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-43926799937584621512011-08-30T11:19:00.000+05:302011-08-30T11:19:12.357+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">నిన్నటినుండి అలానే ట్యూన్ అయి ఉన్నారా! వేచి ఉన్నందుకు ధన్యవాదాలు.&nbsp; రండి రండి... ఇప్పుడు మీకో అద్భుత ప్రదేశం చూపిస్తా. అదే ఫరాహాబాద్.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-sqkvTU42M7k/Tlw2qX40M7I/AAAAAAAAD2U/cmlfW24zZYY/s1600/IMG_0391.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-sqkvTU42M7k/Tlw2qX40M7I/AAAAAAAAD2U/cmlfW24zZYY/s320/IMG_0391.JPG" width="320" /></a></div><br />ఫరాహాబాద్.... హైదారాబాదు నుండి శ్రీశైలం వెళ్ళే దారిలో&nbsp; హైదరాబాదు నుండి 150 కి్.మీ దూరంలో ఉంది.&nbsp; హైదారాబాదు నుండి వెళ్ళేటప్పుడు కుడివైపున వస్తుంది.&nbsp; ఓ పెద్ద పులి బొమ్మ ఉంటుంది అదే గుర్తు. పక్కన బోర్డు కూడా ఉంటుంది.&nbsp; రోడ్డు బాగుంది కదా అని రయ్ రయ్‍న&nbsp; పోతే మిస్సు అవుతాం..కాస్త మెల్లగా వెళ్ళండి.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-C3NzbqCdZWk/Tlx5KRKmO7I/AAAAAAAAD3s/rrt3uyIav2g/s1600/farahabad4.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="197" src="http://1.bp.blogspot.com/-C3NzbqCdZWk/Tlx5KRKmO7I/AAAAAAAAD3s/rrt3uyIav2g/s320/farahabad4.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>పులి బొమ్మ కనిపించిందా?...కనిపించింది కదా!..పక్కనే ఓ పెద్ద ద్వారం కూడా ఉంటుంది చూడండి.&nbsp; .పులి బొమ్మ పక్కనే ఓ గది ఉంది కదా..అక్కడకి పదండి..అక్కడ వాళ్ళు మీకు అన్ని వివరాలు చెప్తారు. లేకపోతే కింద చదవండి!!<br /><br />ఫరాహాబాద్...ఇది నల్లమల అడవుల్లో ఓ చూడ చక్కని ప్రదేశం.&nbsp; ఫరహాబాద్ అంటే అందమైన ప్రదేశం అని అర్థం అట! నల్లమలలో దేశంలోనే అతి పెద్ద పులుల సంరక్షణా కేంద్రం ఉంది. ఈ ఫరహాబాద్ దగ్గర టైగర్ సఫారీ ఉంది.&nbsp; దీని గురించి ఎంతమందికి తెలుసో నాకు తెలియదు కాని నాకు ఈ మధ్యే తెలిసింది.<br /><br />గేటు దగ్గరనుండి లోపలికి వెళ్లటానికి ఫారెస్టు డిపార్టుమెంటు వాళ్ల జీపులు ఉంటాయి..మన వెహికిల్సు లోపలికి వెళ్ళటానికి లేదు.&nbsp; జీపుకి 500 రూపాయలు టిక్కెట్టు..ఇద్దరికయినా ఆరుగురికయినా అంతే. జీపు లెక్క అన్నమాట&nbsp; జీపు డ్రైవరే గైడ్ కూడా.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-FYTbnvhemtY/Tlxw7wx3veI/AAAAAAAAD3M/N-oLO8bmcUk/s1600/IMG_0393.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-FYTbnvhemtY/Tlxw7wx3veI/AAAAAAAAD3M/N-oLO8bmcUk/s320/IMG_0393.JPG" width="320" /></a></div><br />ఓ జీపు తీసుకుని బయలుదేరాం.&nbsp; జీపు డైవరు చాలా జంతువులు కనిపిస్తాయి అని చెప్పాడు మరి చూద్దాం ఏమేమి కనిపిస్తాయో!. మేము జీపు ఎక్కి బయలుదేరుతుండగా ఇంకో కుటుంబం వచ్చింది..వాళ్లూ ముగ్గురే..మాతో కలిసి వస్తామంటే సరే అన్నాం.<br /><br />&nbsp; <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-RGv55Wv_juA/Tlw5c8C3vCI/AAAAAAAAD2g/Zh6QA0IhW4I/s1600/IMG_0394.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-RGv55Wv_juA/Tlw5c8C3vCI/AAAAAAAAD2g/Zh6QA0IhW4I/s320/IMG_0394.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />లోపలికి 11 కి.మి తీసుకెళ్ళి తీసుకొస్తారు.&nbsp; రోడ్డు బాగానే ఉంది.&nbsp; లోపల చెంచుల ఇళ్ళు ఉన్నాయి అందుకని&nbsp; అక్కడక్కడా మనుషులు కనిపిస్తుంటారు.&nbsp; ఇక మనుషులుండే దగ్గర జంతువులేం ఉంటాయి అనిపించింది.. <br /><br />కొంచం దూరం లోపలికి వెళ్ళగానే ఓ నాలుగు జింకలు రోడ్డుకి అడ్డంగా పరుగెడుతూ కనిపించాయి..పర్లేదు మన అదృష్టం బాగుంటే పులులు కూడా కనిపించవచ్చు అనుకున్నాం.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-5dACXwrxsiw/Tlw5z-etNfI/AAAAAAAAD2k/a28RYq7sYMA/s1600/IMG_0402.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-5dACXwrxsiw/Tlw5z-etNfI/AAAAAAAAD2k/a28RYq7sYMA/s320/IMG_0402.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />మధ్య మధ్యలో జంతువులు నీళ్లు తాగటానికి సిమెంటు తొట్లలాంటివి ఉన్నాయి. ఎండాకాలం వాటిల్లో నీళ్లు పోస్తారట.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-XOt2AX4AAts/Tlw6OPbLumI/AAAAAAAAD2o/A4Yv_OqyHoc/s1600/farahabad31.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://3.bp.blogspot.com/-XOt2AX4AAts/Tlw6OPbLumI/AAAAAAAAD2o/A4Yv_OqyHoc/s320/farahabad31.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />ఇంకొంచం ముందుకి వెళ్ళాక పెద్ద చెరువు కనపడింది..చాలా పెద్దది.&nbsp; వర్షపు నీళ్లన్ని ఆ చెరువులోకి వచ్చి కలుస్తాయి అట!&nbsp; జీపు&nbsp; చెరువు దాకా వెళ్లలేదు కాబట్టి దూరం నుండే చూసాం.<br /><br />దార్లో ఎక్కువగా వెదురు చెట్లు,&nbsp; అడ్డ తీగ (విస్తరాకులు) , టేకు చెట్లు కనిపించాయి.&nbsp; ఆదీవాసీలు అడ్డాకులు ఏరుకెళ్ళి అమ్ముకుంటారట! ఓ చెట్టు కింద పెద్ద ఆకుల మూట కనపడింది.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3cCSW7JJvhM/TlxrNIfQxbI/AAAAAAAAD28/zp5D5eXRQTs/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-3cCSW7JJvhM/TlxrNIfQxbI/AAAAAAAAD28/zp5D5eXRQTs/s1600/images.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-6mUw6s2F9Tw/TlxrpLLi7qI/AAAAAAAAD3I/hgZnWM1AUGw/s1600/addaaku1mages.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-6mUw6s2F9Tw/TlxrpLLi7qI/AAAAAAAAD3I/hgZnWM1AUGw/s1600/addaaku1mages.jpg" /></a></div><br /><br />&nbsp;ఇంకేమైనా జంతువులు కనిపిస్తాయేమో అని ఉత్కంఠతతో చూస్తుంటే మరలా జింకలే కనిపించాయి. ఓ బుల్లి జింక పిల్ల చెంగు చెంగున గెంతుతూ పరుగులు తీస్తుంది. దాన్ని చూడగానే ....&nbsp;&nbsp;&nbsp; ఫెలిక్సు జల్తేన్ రచనకి మహీధర నళినీ మోహన్ గారి అనువాదం "వనసీమలలో" పుస్తకంలోని బేంబీ గుర్తుకొచ్చింది.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-NhBHcGYNjLg/Tlw68UkYgjI/AAAAAAAAD2s/21pF_dEslt0/s1600/IMG_0403.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-NhBHcGYNjLg/Tlw68UkYgjI/AAAAAAAAD2s/21pF_dEslt0/s320/IMG_0403.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />అలా కొంచం ముందుకు వెళ్ళగానే ఓ పాడుపడ్డ భవంతి కనపడింది..అది అప్పట్లో నిజాం ప్రభువు కట్టించిందట! ఆయన అక్కడికి విహారానికి..వేటకి వెళ్ళినప్పుడు ఉండేవారట! దాన్ని షికార్‍గర్ అనేవారట!<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-uK_wB0ryPQk/Tlw7hn13xrI/AAAAAAAAD2w/PRUB5k_xPr0/s1600/IMG_0432.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-uK_wB0ryPQk/Tlw7hn13xrI/AAAAAAAAD2w/PRUB5k_xPr0/s320/IMG_0432.JPG" width="320" /></a></div><br />&nbsp;దారి పొడుగునా జింకలే కనపడ్డాయి.&nbsp; ఏంటి రాజూ నాయక్ (డ్రైవర్ పేరు) జింకలు తప్పితే ఇంకేమీ లేనట్టున్నాయే అంటే.. ఎందుకు లేవండి..ఎలుగులు..అడవి పిల్లులు, నెమళ్ళు , నక్కలు ఉన్నాయి కానీ అలికిడికి అవి బయటకు రావు అని ఓ నవ్వు నవ్వాడు. ఎప్పుడయినా పులిని చూసావా అంటే చాలాసార్లు చూసానండి..రాత్రిపూట పెట్రోలింగ్‍కి వెళ్ళినప్పుడు కనపడతాయి అని చెప్పాడు.&nbsp; ఇప్పుడొకటి కనపడితే బాగుండు అనుకున్నాం.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-RZGncbyHSvI/Tlw8Gp7wh5I/AAAAAAAAD20/XZqrIXLPwpc/s1600/IMG_0401.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-RZGncbyHSvI/Tlw8Gp7wh5I/AAAAAAAAD20/XZqrIXLPwpc/s320/IMG_0401.JPG" width="320" /></a></div><br />అలా ముందుకు వెళుతుంటే మరి కొన్ని జింకలు..దుప్పులు కనపడ్డాయి.&nbsp; వాటికీ మనుషుల..వాహనాల అలికిడి అలవాటైపోయినట్లుంది..బెదరకుండా అలానే చూస్తూ ఉన్నాయి.<br /><br />చివరికి ఓ ప్రదేశానికి తీసుకెళ్ళి జీపు ఆపేసి ఇక ట్రిప్పు చివరికి వచ్చేసింది..ఇక ఇదే లాస్టు పాయింటండీ అన్నాడు రాజూ నాయక్.&nbsp; పక్కన ఓ కూలిపోయిన కట్డడం కనిపించింది.&nbsp; ఇదేంటి అంటే ఇక్కడ అంతకుముందు రెస్టారెంటు ఉండేది..నక్సల్సు పేల్చేసారు అని చెప్పాడు.&nbsp; హాంగింగు రెస్టారెంటు కూడా ఉండేదట..మొత్తం 12 కాటేజెస్ ఉండేవి..2006-2007 లో అన్నీ పేల్చేసారు అని చెప్పాడు. అసలు అవి కట్టిందే 2004 నట..ప్చ్!!<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pShJBbLuII8/Tlw9Fb8IgrI/AAAAAAAAD24/QRwd6W6Fdn4/s1600/restaurant.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="234" src="http://1.bp.blogspot.com/-pShJBbLuII8/Tlw9Fb8IgrI/AAAAAAAAD24/QRwd6W6Fdn4/s320/restaurant.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />దిగి చుట్టూ చూసా..కూర్చోవటానికి రెండు బెంచీలు కనిపించాయి..ఇక ఏమీ లేదు అక్కడ...ఇక ఇంతే కాబోలు ఇక సఫారీ అయిపోయింది&nbsp; అని కాస్త నిరాశ చెందా. <br /><br />ఇంతలో రాజూ నాయక్ ముందుకి వెళుతూ ఇటురండి మీకొక వ్యూ పాయింటు చూపిస్తా అని కాస్త ముందుకు కొండ అంచుకి వెళ్ళాడు..<br /><br />కొండ&nbsp; చివరికి వెళితే ఓ పెద్ద లోయ..కాస్త ముందుకి వెళ్ళి చూస్తే మహాద్భుతం..కింద దట్టమైన లోయ..చాలా లోతులో ఉంది..కాస్త దూరంలో&nbsp; ఓ చెరువు...ఆ దృశ్యం మహాద్భుతంగా ఉంది..వర్ణించటానికి మాటలు రావంతే. ఫోటోలు చూడండి..అవే మాట్లాడతాయి.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-G4juAcKMoDA/TlxyGXQtANI/AAAAAAAAD3U/ESIpNT_vBWA/s1600/farahabad21.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="194" src="http://1.bp.blogspot.com/-G4juAcKMoDA/TlxyGXQtANI/AAAAAAAAD3U/ESIpNT_vBWA/s320/farahabad21.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><br />హోరు గాలి..నాలాంటి వాళ్లమయితే జాగ్రత్తగా ఉండకపోతే ఆ గాలికి పడిపోతాం కూడా.&nbsp; అక్కడ ఎప్పుడూ గాలి అలానే ఉంటుందట. ఎంత బాగుందో!<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-QuDpT0dNjw8/Tlxyayl9BvI/AAAAAAAAD3c/X9YkmxNV1RQ/s1600/farahabad1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="243" src="http://2.bp.blogspot.com/-QuDpT0dNjw8/Tlxyayl9BvI/AAAAAAAAD3c/X9YkmxNV1RQ/s320/farahabad1.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />అసలు ఈ వ్యూ పాయింటు చూడటానికి కొండ అంచున చెక్కతో చక్కగా ఓ ఫ్లాట్‍ఫారం లాంటిది కూడా ఉండేదట! నక్సలైట్లు అది కూడా పేల్చేసారట!<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-b7SX2Kdk64I/Tlxyz0Bf3XI/AAAAAAAAD3g/Gh_of6NQgLA/s1600/IMG_0421.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-b7SX2Kdk64I/Tlxyz0Bf3XI/AAAAAAAAD3g/Gh_of6NQgLA/s320/IMG_0421.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />అడవిలో పెద్దగా జంతువులు కనిపించకపోయినా ఆ వ్యూ చూడటానికి అయినా వెళ్లొచ్చు అక్కడికి అనిపించింది నాకు. ఎంతసేపటికీ అక్కడినుండి రాబుద్ది కాలేదు.<br /><br />మొత్తం ఈ ప్రయాణానికి గంటా పదిహేను నిమిషాలు పట్టింది. <br /><br />ఆసక్తి ఉన్నవాళ్ళు హైదరాబాదు నుండి వచ్చేటప్పుడు ఫరాహాబాద్ గేటుకి ఓ ఐదారు&nbsp; కి.మీ ల ముందే గుండం గేటు అని మరో గేటు వస్తుంది..అక్కడనుండి ట్రెక్కింగుకి వెళ్ళవచ్చట!&nbsp; ఇంకా బాగా లోపలికి వెళితే సలేశ్వరం అనే వాటర్ ఫాల్సు ఉన్నాయట! <br /><br />ఫరాహాబాద్ నుండి 11 గంటలకి బయలుదేరాం.&nbsp; అక్కడి నుండి హైదరాబాదు వైపు మరో 40 కి.మీ వస్తే దిండి రిజర్వాయర్..దిండి నది మీద ఈ రిజర్వాయర్ కట్టారు. ఇది కూడా చూడటానికి బాగుంటుంది. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-rOr3QBwBFcg/TlxzPTPSN-I/AAAAAAAAD3k/UxQaGlLKBd8/s1600/Dhindi+project1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="229" src="http://1.bp.blogspot.com/-rOr3QBwBFcg/TlxzPTPSN-I/AAAAAAAAD3k/UxQaGlLKBd8/s320/Dhindi+project1.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />&nbsp;రిజర్వాయర్ పైకి ఎక్కటానికి చక్కగా మెట్లు ఉన్నాయి..అలా సక్రమంగా ఎక్కితే ఎలా....ఇదుగో ఇలా అడ్డంగా పడి ఎక్కేసాం. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-KWSDLoN95KU/Tlx1DpsOwOI/AAAAAAAAD3o/uBLMZSPzvTI/s1600/IMG_0437.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-KWSDLoN95KU/Tlx1DpsOwOI/AAAAAAAAD3o/uBLMZSPzvTI/s320/IMG_0437.JPG" width="320" /></a></div><br /> <br /> అక్కడ కాసేపు గడిపి హైదరాబాదు బయలుదేరాం.&nbsp; మధ్యలో కడ్తాల్ దగ్గర సీతాఫలాలు కొనుక్కున్నాం! నాకు దారిలో అక్కడ ఒక్కచోటే సీతాఫలాలు కనిపించాయి.&nbsp; బాగున్నాయి కూడా!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-4392679993758462151?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-82166940326544359622011-08-29T17:04:00.000+05:302011-08-29T17:05:55.703+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RmMgDmqGwqg/TltgTyungtI/AAAAAAAAD1M/Z8FyB__xyq0/s1600/IMG_0241.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-RmMgDmqGwqg/TltgTyungtI/AAAAAAAAD1M/Z8FyB__xyq0/s320/IMG_0241.JPG" width="320" /></a></div><br />ఈ శని ఆదివారాలు శ్రీశైలం వెళ్ళి వచ్చాం. మామూలుగా ఎప్పుడూ ఉదయాన్నే బయలుదేరి వెళ్లి సాయంత్రానికి వచ్చేసేవాళ్లం. ఈ సారి శనివారం సాయంత్రం బయలుదేరి వెళ్ళి ఆ రాత్రికి అక్కడ ఉండి ఆదివారం తిరిగి వచ్చాం.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-cBQFsZqVvHY/TltjPAazjdI/AAAAAAAAD1Y/e_2LVQH_2TM/s1600/IMG_0247.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-cBQFsZqVvHY/TltjPAazjdI/AAAAAAAAD1Y/e_2LVQH_2TM/s320/IMG_0247.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />శనివారం బయలుదేరే ముందు జోరున వాన. ఓ నిమిషం మానేద్దామా అనుకున్నాం..బయలుదేరాక మానుకోవటం ఎందుకులే అని 3:30 కి బయలుదేరాం.&nbsp; అప్పటికి వర్షం కొంచం తగ్గింది. హైదరాబాదు దాటాక పెద్దగా వర్షం లేదు.<br /><br />&nbsp;బాగా మబ్బులు పట్టి వాతావరణం చాలా బాగుంది. మధ్య మధ్య సన్నటి తుప్పర. ఘాట్ ఎక్కేటప్పటికి చీకటి పడింది. మన్ననూరు దాటాక చిమ్మ చీకటి..ముందు రోడ్డు ఏమీ కనపడటం లేదు.&nbsp; అలానే&nbsp; రేడియం ఇండికేటర్ల&nbsp; వెలుతురులో ప్రయాణం సాగించాం.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7WAtWuQ9KAQ/TltkAvDcrKI/AAAAAAAAD1c/bonJQs_nd_Y/s1600/IMG_0269.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-7WAtWuQ9KAQ/TltkAvDcrKI/AAAAAAAAD1c/bonJQs_nd_Y/s320/IMG_0269.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />ఆ చిమ్మ చీకటిలో రోడ్దు మీద అక్కడక్కడా వరసగా రేడియం ఇండికేటర్ల ఎర్రటి కాంతి చూడటానికి ఎంత బాగుందో!<br /><br />మధ్యలో ఒకచోట అయితే మేఘాలు ఎంత కిందగా ఉన్నాయంటే..మన ముందే తేలిపోతున్నాయి. అప్పుడే సన్నటి జల్లు.. అ జల్లులో ఈ మేఘాలు..మంచు జల్లు పడుతున్నటే ఉంది చూడటానికి..కాసేపు కాశ్మీరులో ఉన్నామా అనిపించింది.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aFAF_7G41eo/TltixyvEODI/AAAAAAAAD1U/6c2B0VKmqsk/s1600/IMG_0263.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-aFAF_7G41eo/TltixyvEODI/AAAAAAAAD1U/6c2B0VKmqsk/s320/IMG_0263.JPG" width="320" /></a></div><br />ఎక్కడ మలుపు ఉందో..ఎక్కడ రోడ్డు వంపు ఉందో తెలియనంత దట్టమైన చీకటి..కారు చాలా జాగ్రత్తగా&nbsp; నడపాల్సి వచ్చింది.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-nYmQuHEgzr8/Tlt3NctJ3tI/AAAAAAAAD2Q/lbrbCCo_nXU/s1600/IMG_0266.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-nYmQuHEgzr8/Tlt3NctJ3tI/AAAAAAAAD2Q/lbrbCCo_nXU/s320/IMG_0266.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />కొంచం రిస్కు ప్రయాణం అయినా బాగుంది. మధ్యలో్ జంతువులు ఏమైనా కనిపిస్తాయేమో అని చూసాం కాని ఏమీ కనపడలేదు.<br /><br />రాత్రి పూట లైట్ల వెలుతురులో డామ్ వ్యూ కూడా బాగుంది.&nbsp; బాగా వర్షాలు పడుతున్నాయి కదా గేట్లు ఎత్తుతారేమో అని ఆశపడ్డాం కానీ ఎత్తలేదు.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Qh6k3sLOx4Y/TltiMUOedzI/AAAAAAAAD1Q/1poDqer0oa4/s1600/IMG_0278.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-Qh6k3sLOx4Y/TltiMUOedzI/AAAAAAAAD1Q/1poDqer0oa4/s320/IMG_0278.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />శ్రీశైలం చేరేటప్పటికి 8:30 అయింది.&nbsp; బోలెడన్ని సత్రాలున్నాయి కదా రూము దొరుకుతుందిలే అని ముందుగా రూము బుక్కు చేసుకోకుండా ధీమాగా వెళ్లాం....సత్రంలో రూము దొరకలేదు. దేవస్థానం వాళ్ల రూము దొరికింది..ఛండీశ్వర సదనంలో.&nbsp; A/C రూము కానీ A/C పనిచేయటం లేదు..(పని చేయటం లేదని చెప్పే ఇచ్చారు లేండి కానీ చార్జీలు మాత్రం&nbsp; A/C&nbsp; చార్జీలే:).&nbsp; రూము బాగానే ఉంది. వేడి నీళ్లు కూడా ఉన్నాయి.<br /><br />రూముకి వెళ్లేటప్పటికి 10 అయింది. ఉదయానికి అభిషేకం టిక్కేట్లు దొరుకుతాయేమో అని ప్రయత్నించాం..దొరకలేదు..కొంతమం<wbr></wbr>దేమో శ్రావణ మాసం సంధర్భంగా అభిషేకాల టిక్కెట్లు ఇవ్వటం లేదు....సామూహిక అభిషేకాలే జరుగుతున్నాయి అని చెప్పారు. <br /><br />ఉదయం ఐదు గంటలకల్లా గుడికి వెళ్ళాం. వంద రూపాయల టిక్కెట్టు తో దర్శనం త్వరగానే అయిపోయింది. అమ్మవారి గుడికి వెళ్ళి దర్శనం చేసుకుని అక్కడినుండి బయటపడ్డాం.<br /><br />దర్శనం అవగానే రోప్ వే దగ్గరకి వెళ్ళాం. ఉదయాన్నే కావటాన ఎక్కువమంది జనం లేరు. టిక్కెట్టు 50 రూపాయలు. అక్క మాహాదేవి గుహలు చూడాలంటే రెంటికీ కలిపి ఒకే టిక్కెట్టు తీసుకోవచ్చు..రెండిటికి కలిపి అయితే టిక్కెట్టు 230 రూపాయలు.&nbsp; ఆ అక్క మహాదేవి గుహలు చూద్దాం అనుకున్నాం కాని అక్కడికి&nbsp; పదకొండు గంటలకి కానీ తీసుకు పోరంట (అక్కడికి బోటులో వెళ్ళాలి).&nbsp; పాతాళగంగ నుండి పది కిలోమీటర్ల దూరం అట!&nbsp; అందుకని ఒక్క రోప్ వే కే వెళ్ళాం.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-A0V8pzDiUY0/TltutiHtSJI/AAAAAAAAD2E/x6N2p6JfK3M/s1600/IMG_0288.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-A0V8pzDiUY0/TltutiHtSJI/AAAAAAAAD2E/x6N2p6JfK3M/s320/IMG_0288.JPG" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">రోప్ వే నుండి కృష్ణమ్మ అందాలు</td></tr></tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-c7XF7EmOsWE/TltrhHxS2xI/AAAAAAAAD1w/AsBNASunGm8/s1600/IMG_0330.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-c7XF7EmOsWE/TltrhHxS2xI/AAAAAAAAD1w/AsBNASunGm8/s320/IMG_0330.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Cs-nZtwJXUU/TltrqdnkZWI/AAAAAAAAD10/AjQGGPmxk1c/s1600/IMG_0303.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-Cs-nZtwJXUU/TltrqdnkZWI/AAAAAAAAD10/AjQGGPmxk1c/s320/IMG_0303.JPG" width="320" /></a></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-6mxkh--Lzf0/TltsR9ulRHI/AAAAAAAAD14/YRKSnNRs0Bo/s1600/IMG_0316.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-6mxkh--Lzf0/TltsR9ulRHI/AAAAAAAAD14/YRKSnNRs0Bo/s320/IMG_0316.JPG" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">కృష్ణమ్మ మిలమిలలు</td></tr></tbody></table><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-68lLhA3AcRs/TltsckcJexI/AAAAAAAAD18/EwLLidazMbM/s1600/IMG_0287.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-68lLhA3AcRs/TltsckcJexI/AAAAAAAAD18/EwLLidazMbM/s320/IMG_0287.JPG" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">కృష్ణమ్మ ఒంపుసొంపులు</td></tr></tbody></table><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-4066k9_Dz7g/TltspBO8qJI/AAAAAAAAD2A/bSMjNmV19No/s1600/IMG_0328.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-4066k9_Dz7g/TltspBO8qJI/AAAAAAAAD2A/bSMjNmV19No/s320/IMG_0328.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />రోప్ వే&nbsp;&nbsp; మరీ ఎక్కువ లేదు...కొంచం దూరమే కాని వ్యూ బాగుంది.&nbsp; రోప్ వే నుండి వచ్చాక&nbsp; అక్కడే గంగా హోటల్ అని ఉంటే అందులో టిఫిన్లు చేసి 8:30 కల్లా శ్రీ శైలం నుండి బయలుదేరాం. <br /><br />మధ్యలో డామ్ వ్యూ పాయింటు దగ్గర&nbsp; కాసేపు ఆగాం. అక్కడ&nbsp; శ్రీశైలం కట్టినప్పుడు తీసిన కొన్ని ఫోటోలతో&nbsp; ఓ గదిలో ప్రదర్శనలా పెట్టారు..ఆ గది ఇప్పుడు తెరుస్తున్నట్టు లేరు..అంతా దుమ్ము కొట్టుకుని పోయి ఉంది.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-FjEuJxe1H1A/TltgGJPc-yI/AAAAAAAAD1I/w0YSmU7dl7c/s1600/IMG_03481.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-FjEuJxe1H1A/TltgGJPc-yI/AAAAAAAAD1I/w0YSmU7dl7c/s320/IMG_03481.JPG" width="251" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-oWzFU8dStF0/TltzDNYdT1I/AAAAAAAAD2M/_nE9Ox1PFCg/s1600/IMG_0352.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-oWzFU8dStF0/TltzDNYdT1I/AAAAAAAAD2M/_nE9Ox1PFCg/s320/IMG_0352.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-u1DnEjyg2JY/TltkaHEVslI/AAAAAAAAD1g/UCKaPOPA5zU/s1600/IMG_0353.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-u1DnEjyg2JY/TltkaHEVslI/AAAAAAAAD1g/UCKaPOPA5zU/s320/IMG_0353.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />డాం వ్యూ పాయింటు దగ్గర కొన్ని ఫోటోలు తీసుకుని 8:30 కల్లా హైదరాబాదు బయలుదేరాం.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-O1byVS-9buM/TltpZgw0TOI/AAAAAAAAD1o/4p2z4jUPP9k/s1600/IMG_0372.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-O1byVS-9buM/TltpZgw0TOI/AAAAAAAAD1o/4p2z4jUPP9k/s320/IMG_0372.JPG" width="320" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-YhubWWFc-QM/TltxWAsiFXI/AAAAAAAAD2I/lYgQRyUCUSw/s1600/IMG_0382.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-YhubWWFc-QM/TltxWAsiFXI/AAAAAAAAD2I/lYgQRyUCUSw/s320/IMG_0382.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-CMzk1HFu1AA/Tltm7Tn1f4I/AAAAAAAAD1k/tT4e_fFBXkY/s1600/IMG_0360.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-CMzk1HFu1AA/Tltm7Tn1f4I/AAAAAAAAD1k/tT4e_fFBXkY/s320/IMG_0360.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />మధ్యలో లింగాల గట్టు దగ్గర బోలెడన్ని నున్నటి రాళ్లు (లింగాలు) ..ఓ చోట గుట్టగా ఉంటే పడి ఉంటే ఓ ఐదు రాళ్ళు తెచ్చేసుకున్నా!<br /><br />ఇక అసలు ప్రయాణం మొదలయింది.&nbsp; అలా చూడకండి..శ్రీ శైలం ప్రయాణం అనుకున్న దగ్గరనుండి నేను చూడాలనుకుంటున్న ఓ ప్రదేశం హైదరాబాదు ..శ్రీశైలం మధ్యలో వస్తుంది. ఆ ప్రదేశం ఎక్కడ మిస్సు అవుతామో అని కళ్లు పత్తికాయల్లా చేసుకుని చూస్తున్నా....అదే ఫరాహాబాద్..<br /><br />దాని గురించి తరువాతి టపాలో వివరంగా..<br /><br />అలానే ట్యూన్ అయి ఉండండి....<br /><br /><br />.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-8216694032654435962?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-69648793021669769572011-08-26T17:06:00.000+05:302011-08-26T17:06:28.189+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-BkjpcCPm_Bk/TleDbiG67BI/AAAAAAAADm8/thr9d8wgf2E/s1600/images1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-BkjpcCPm_Bk/TleDbiG67BI/AAAAAAAADm8/thr9d8wgf2E/s1600/images1.jpg" /></a></div><br />జీవితంలో మొదటిది ఏదయినా అత్యంత అద్భుతంగా ఉంటుంది...<br />చిన్నప్పుడు..<br />మొదటగా వెళ్ళిన స్కూలు...<br />మొదటగా కొనుక్కున్న కలం..<br />మొదటగా కొనుక్కున్న గడియారం...<br />మొదటగా వేసిన చిత్రం..<br />మొదటగా చదివిన కథ..<br />మొదటిసారి రైలు ఎక్కటం.. <br />మొదటిసారి స్నేహితులతో కలిసి చూసిన సినిమా...<br />మొదటగా వెళ్ళిన కాలేజి..<br /><br />కుర్రకారుకి అయితే మొదటి ప్రేమ..<br />మొదటి ప్రేమలేఖ..<br />ఆ ప్రేమ సఫలమైనా...విఫలమైనా<br />చచ్చేదాకా గుండెల్లో గుడికట్టుకుని దాచుకుంటారు..<br /><br />ఏదయినా మొదటిది అపురూపమే!<br />ఈ మొదటికి ఉన్న విలువ ఎనలేనిది!!<br />వాటిని తలుచుకోగానే<br />ఎక్కడికెక్కడికో వెళ్ళిపోతాం..<br />వాటితో అల్లుకుని వేవేల జ్ఞాపకాలు..<br /><br />ఇక మొదటి ఇంటర్యూ...<br />మొదటి ఉద్యోగం..<br />మొదటి జీతం..<br />ఇవి ఎవరికయినా మరీ అపురూపం..<br /><br />నా మొదటి ఉద్యోగం<br />ఓ కాలేజీలో<br />నా మొదటి జీతం అక్షరాలా 3500...<br />ఓ పది రోజులు పాఠాలు చెప్పినందుకు కాలేజీ వాళ్ళు ఇచ్చిన జీతం..<br />ఆ మొదటి జీతం తీసుకున్న రోజు ఎంత ఆనందం వేసిందో..<br />ఇప్పటి పిల్లలకి అది చిన్న మొత్తమేనేమో!<br />కానీ నాకు అది వెల కట్టలేని మొత్తం..<br /><br />ఇక ఇప్పుడు మా అమ్మాయి వంతు...<br />సరిగ్గా తన పుట్టిన రోజు నాడే (ఇంగ్లీషు తేదీల ప్రకారం)<br />తనకి మొదటి ఉద్యోగం ఇంటర్యూ..<br />కాంపస్ ఇంటర్యూలో ఎంపికయ్యింది..<br />ఉద్యోగం చేసే ఉద్దేశ్యం లేకపోయినా <br />మొదటి ఉద్యోగం తన పుట్టినరోజు నాడే రావటం...<br />తనకి ఇంకా మహదానందం కదా!!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-6964879302166976957?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-45592283911801213282011-08-23T10:52:00.000+05:302011-08-23T10:55:09.915+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-CMmOnf351OQ/TlM3699NDvI/AAAAAAAADg4/EyZ5qMcMuOw/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-CMmOnf351OQ/TlM3699NDvI/AAAAAAAADg4/EyZ5qMcMuOw/s1600/images.jpg" /></a></div><br /><span class="z19Dle" id="col-z12jyl0zrrmrjhff423byv1rpw3cgt0vx"><span class="zo">పుస్తక ప్రియులకి ఓ రుచికరమయిన వార్త!<br /><br /><a href="http://justbooksclc.com/Welcome" style="color: magenta;">జస్టు బుక్సు</a> అని ఓ రిటైల్ కమ్యూనిటీ లైబ్రరీ చెయిను వారు ఇప్పుడు హైదరాబాదులో కూడా తమ లైబ్రరీలు ప్రారంభించారు. కూకట్‍పల్లిలో ఒకటి, ఇసిఐఎల్ దగ్గర ఒకటి ప్రారంభించారు.</span></span><br /><span class="z19Dle" id="col-z12jyl0zrrmrjhff423byv1rpw3cgt0vx"><span class="zo"></span></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-JZVgIozMbYY/TlM4BRBKC3I/AAAAAAAADg8/O3OvxtcgnAo/s1600/image2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-JZVgIozMbYY/TlM4BRBKC3I/AAAAAAAADg8/O3OvxtcgnAo/s1600/image2.jpg" /></a></div><br /><span class="z19Dle" id="col-z12jyl0zrrmrjhff423byv1rpw3cgt0vx"><span class="zo">ఇక్కడ 4,00,000 పుస్తకాలు లభ్యం! ఉచిత హోమ్ డెలివరీ కూడా ఉంది!<br />సభ్యత్వ రుసుము నెలకి 150 నుండి మొదలు! <br />లైబ్రరీ ఉదయం 10 గంటలనుండి రాత్రి 9 గంటల వరకు తెరిచి ఉంటుంది.<br />సోమవారం సెలవు.&nbsp; </span></span><span class="z19Dle" id="col-z12jyl0zrrmrjhff423byv1rpw3cgt0vx"><span class="zo">&nbsp;</span></span><br /><span class="z19Dle" id="col-z12jyl0zrrmrjhff423byv1rpw3cgt0vx"><span class="zo">ఆన్ లైనులో కూడా పుస్తకాలు తెప్పించుకునే సదుపాయం ఉంది. 7 కి.మి లోపు దూరం వారికి ఉచితంగా ఇంటికి పుస్తకాలు పంపబడతాయి. మెంబరుషిప్పుకి రకరకాల ప్లాన్సు ఉన్నాయి. ఒక్కసారి వాళ్ల వెబ్ సైటు చూస్తే అన్ని వివరాలు తెలుస్తాయి.<br /><br />హైదరాబాదు<wbr></wbr>లో ఈ లైబ్రరీల అడ్రస్సు కోసం <a href="http://draft.blogger.com/goog_1881605547" style="color: magenta;">ఈ లిం<span id="goog_1881605544"></span><span id="goog_1881605545"></span></a><a href="http://justbooksclc.com/StoreLocations" style="color: magenta;">కు</a> చూడండి.</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-4559228391180121328?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-11469818890225625102011-08-16T10:58:00.002+05:302011-08-16T10:58:53.981+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">అప్పుడెప్పుడో <a href="http://vareesh.blogspot.com/2008/07/blog-post.html">మా ఊరి గురించి</a> వ్రాసుకుంటూ పాలగుమ్మి విశ్వనాథం గారు పాడిన.. <span style="color: red;">మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి</span>&nbsp;....పాట గుర్తుచేసుకున్నా. ఎప్పుడో నలభై సంవత్సరాల క్రితం వ్రాసిన పాట..అప్పటికి ..ఇప్పటికీ ..ఎప్పటికీ నిత్యనూతనం ఈ పాట.<br /><br />ఈ మధ్య అదే పాట పదాలు కాస్త మార్చి కొత్త.చరణాలు కలిపి మల్లేష్ అనే అతను పాడింది విన్నా.&nbsp; శ్రీ నిలయం అనే ఆల్బంలో ఉంది ఈ పాట (ఆల్బం మీద అయితే వ్రాసింది పాలగుమ్మి గారనే ఉంది).<br /><br />ఈ పాటకి.... పాలగుమ్మి గారు పాడిన పాటకి భావంలో తేడా లేకపోయినా పాలగుమ్మి గారి గొంతులోని ఆర్తి ఇందులో నాకు కనపడలేదు. పాటలో &nbsp;హైలెస్సో..గౌరమ్మ .... బతుకమ్మ....మరి కొన్ని తెలంగాణా పదాలు&nbsp; చేర్చి తెలంగాణైజేషన్ చేసారు.&nbsp; ఇప్పటి అభిరుచులకు తగ్గట్టు నేపద్య సంగీతం పెట్టారు..అయినా ఏదో లోటు.<br /><br />పాట మంచి హుషారుగా బాగుంది కానీ పాలగుమ్మి గారి పాట వింటుంటే మన ఊరు మన కళ్ల ముందు మెదులుతుంది. &nbsp;ఊర్లో కోవెల...పంట చేలు..పైర గాలి...దూరమైన మన నేస్తాలు గుర్తుకొచ్చి.....జ్ఞాపకాల బరువుతో&nbsp; కళ్లు చెమ్మగిల్లుతాయి. మల్లేష్ గారి పాట ఇంతగా గుండెల్ని తట్టదు. &nbsp;ఓ హుషారయిన పాట వింటున్నట్టుంటుంది.. లేచి చిందేయ్యాలనిపిస్తుంది... కానీ &nbsp;జ్ఞాపకాల&nbsp; అనుభూతుల్ని తడమదు.<br /><br />దాదాపు అవే పదాలు..అదే భావం...కానీ ఎందుకని పాలగుమ్మి గారి పాటకి స్పందించినంతగా మల్లేష్ పాటకి స్పందించలేకపోతున్నాం ..పాలగుమ్మి గారి గొంతులోని ఆర్తి..మనల్ని కదిలిస్తుంది.&nbsp; ముఖ్యంగా "ఆగలేక నా కన్నులు.. చెమ్మగిల్లాలి"...&nbsp; పాడేటప్పుడు ఆ గొంతులో ఎంత భావం పలికిస్తాడో!<br /><br />ముందుగా పాలగుమ్మి గారి పాట వినకుండా మల్లేష్ గారి పాట వింటే బాగానే ఆనందించగలమేమో. <br /><br />ఘజల్ శ్రీనివాస్ గారు కూడా&nbsp; ఇదే భావంతో ఇంచుమించు ఇలాంటి మాటలతోనే ఒక పాట వ్రాసారు..ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా ...అంటూ. &nbsp;అది కూడా బాగుంటుంది. ఘజల్ కదా భావుకత పాలు కాస్త ఎక్కువగా ఉంటుంది.<br /><br />మూడిటిలోనూ నాకు పాలగుమ్మి గారిదే ఇష్టం.<br /><br />మూడిటి సాహిత్యం ఇస్తున్నాను..మీరే చూడండి.<br /><br />మొదటిది పాలగుమ్మి గారు వ్రాసి ..స్వరపరచి... పాడినది.<br /><br /><object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://fpdownload.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="28" id="divplaylist" width="335"><param name="movie" value="http://www.divshare.com/flash/playlist?myId=15523483-ab8" /><embed src="http://www.divshare.com/flash/playlist?myId=15523483-ab8" width="335" height="28" name="divplaylist" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed></object><br /><br />పంట చేల గట్ల మీద నడవాలి..<br />ఊహలేమొ రెక్కలొచ్చి ఎగరాలి..<br />పంట చేల గట్ల మీద నడవాలి..<br />ఊహలేమొ రెక్కలొచ్చి ఎగరాలి.. <br /><br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి..<br />జ్ఞాపకాల బరువుతో తిరిగి రావాలి..<br /><br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి..<br />జ్ఞాపకాల బరువుతో తిరిగి రావాలి..<br /><br />ఒయ్యారి నడకలతో ఆ ఏరు..<br />ఆ ఏరు దాటితే మా ఊరు..<br />ఒయ్యారి నడకలతో ఆ ఏరు..<br />ఆ ఏరు దాటితే మా ఊరు..<br /><br />ఊరి మధ్య కోవెలా.. కోనేరు..<br />ఒకసారి చూస్తిరా తిరిగి పోలేరు..<br />ఊరి మధ్య కోవెలా.. కోనేరు..<br />ఒకసారి చూస్తిరా వదిలి పోలేరు..<br /><br />పంట చేల గట్ల మీద తిరగాలి..<br />ఊహలేమొ రెక్కలొచ్చి ఎగరాలి.. <br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి..<br />జ్ఞాపకాల బరువుతో తిరిగి రావాలి.. <br /><br />పచ్చని పచ్చిక పైన మేను వాల్చాలి...<br />పైరగాలి వచ్చి నన్ను కౌగిలించాలి...<br />పచ్చని పచ్చిక పైన మేను వాల్చాలి...<br />పైరగాలి వచ్చి నన్ను కౌగిలించాలి...<br /><br />ఏరు దాటి తోట.. తోపు తిరగాలి...<br />ఎవరెవరో వచ్చి నన్ను పలకరించాలి...<br />ఏరు దాటి తోట ..తోపు తిరగాలి...<br />ఎవరెవరో వచ్చి నన్ను పలకరించాలి... <br /><br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి..<br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి.. <br /><br />చిన్ననాటి నేస్తాలు చుట్టూ చేరాలి...<br />మనసువిప్పి మాట్లాడే మనుషుల కలవాలి...<br />చిన్ననాటి నేస్తాలు చుట్టూ చేరాలి...<br />మనసువిప్పి మాట్లాడే మనుషుల కలవాలి...<br /><br />ఒకరొకరు ఆప్యాయతలొలకబొయ్యాలి...<br />ఆగలేక నా కన్నులు.. చెమ్మగిల్లాలి...<br />ఒకరొకరు ఆప్యాయతలొలకబొయ్యాలి...<br />ఆగలేక నా కన్నులు.. చెమ్మగిల్లాలి...<br /><br />పంట చేల గట్ల మీద నడవాలి..<br />ఊహలేమొ రెక్కలొచ్చి ఎగరాలి..<br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి..<br />జ్ఞాపకాల బరువు తో తిరిగి రావాలి..<br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి.<br />జ్ఞాపకాల బరువు తో తిరిగి రావాలి.. <br /><br />*******************************************************************<br /><br />ఇక రెండవది..శ్రీనిలయం ఆల్బం లో మల్లేష్ గారు పాడింది. దీని ఆడియో సరిగ్గా లేదు...మధ్య మధ్యలో కట్ అవుతుంది.<br /><br /><br /><embed allowfullscreen="true" allownetworking="all" allowscriptaccess="always" flashvars="autostart=true&amp;repeat=list&amp;playlistfile=http://www.muzigle.com/widgets/getTrack/173&amp;streamer=rtmpe://muzig-prod.muzigle.com/cfx/st&amp;privoder=rtmp&amp;type=rtmp&amp;skin=http://developer.longtailvideo.com/svn/skins/beelden/beelden.zip" height="300" id="mpl" name="mpl" quality="high" src="http://www.muzigle.com/player/new_player.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="550"></embed><br /><br />పంట సేల గట్ల మీద నడవాలి<br />ఊహలకు రెక్కలొచ్చి ఎగరాలి <br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి<br />జ్ఞాపకాల బరువుతో తిరిగి రావాలి<br /><br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి<br />జ్ఞాపకాల బరువుతో తిరిగి రావాలి<br /><br />ఒహో..ఒహో... <br /><br />ఒయ్యారి నడకలతో సెలఏరు,<br />ఆ ఏరు దాటితేనే మా ఊరు!<br />ఒయ్యారి నడకలతో సెలఏరు,<br />ఆ ఏరు దాటితేనే మా ఊరు! <br /><br />ఊరి మధ్య కోవెలా....కోనేరూ<br />ఒక్కసారి చూస్తిరా ...తిరిగి రాలేరు<br /><br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి<br />జ్ఞాపకాల బరువుతో తిరిగి రావాలి<br /><br />ఓ..ఓ..ఓహో..ఒహో..<br />హైలెస్స..ఓ..ఓ..హైలెస్సా..<br />ఓహో..ఓహో...హైలెస్స...ఓ ..ఓఓఓఓ<br /><br />చిన్ననాటి స్నేహాలు చుట్టూ చేరాలి<br />మనసువిప్పి మాట్లాడే మనుషుల కలవాలి<br />చిన్ననాటి స్నేహాలు చుట్టూ చేరాలి<br />మనసువిప్పి మాట్లాడే మనుషుల కలవాలి<br />ఒకరికొకరు ఆప్యాయతలొలకబొయ్యాలి<br />ఆగలేక నా కన్నులు చెమ్మగిల్లాలి<br /><br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి<br />జ్ఞాపకాల బరువుతో తిరిగి రావాలి<br /><br />బతుకమ్మ బతుకమ్మ ఉయ్యాల<br />బంగారు బ్రతుకమ్మ ఉయ్యాల<br />మన గౌరి గౌరమ్మ ఉయ్యాల<br />మా ఊరి వెలుగంట ఉయ్యాలో<br /><br />మా ఊరి పక్కనే చెరువుంది<br />ఆ చెరువు గట్టు మీద రెండు చెట్లున్నాయి<br />మా ఊరి పక్కనే చెరువుంది<br />ఆ చెరువు గట్టు మీద రెండు చెట్లున్నాయి<br />చెట్లకింద బ్రతుకమ్మలాట చూడాలి<br />పక్కనున్న పైరు చూసి పరవశించాలి<br /><br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి<br />జ్ఞాపకాల బరువుతో తిరిగి రావాలి<br /><br />గోవుల్ని కాసేటి గోవిళ్లు అందంబు<br />ఆ గోవిళ్లు పాడేటి పాటలందంబు<br />సందెవేళ చప్పట్ల కోలాటాలందంబు<br />ఆడుతూ ఊగే వంగుటుయ్యాల అందంబు<br /><br />మా ఊరు ఒక్కసారి పోయి రావాలి<br />జ్ఞాపకాల బరువుతో తిరిగి రావాలి<br />ఆ జ్ఞాపకాల బరువుతో తిరిగి రావాలి<br /><br />పాట అంతా దాదాపుగా ఒక్కటిగానే ఉన్నా చివరి రెండు చరణాలు చూడండి..అవి పాలగుమ్మి గారు పాడిన దాంట్లో ఉండవు. <br /><br />************************************************************************<br /><br />ఇక మూడవది ఘజల్ శ్రీనివాస్ గారిది.<br /><br /><br /><table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed bgcolor="#000" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/156e3170-baeb-4941-9a94-44e472d9d3ed&amp;theName=okkasari ooru&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="94" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" quality="high" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="328"></embed></td></tr><tr><td><table cellpadding="2" style="color: white; font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; font-size: 10px; font-weight: bold; padding-left: 2px; text-decoration: none;"><tbody><tr><td><a href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&amp;objectid=156e3170-baeb-4941-9a94-44e472d9d3ed" style="color: white; text-decoration: none;"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" href="http://www.esnips.com/doc/156e3170-baeb-4941-9a94-44e472d9d3ed/okkasari-ooru/?widget=flash_player_esnips_blue" style="color: white; text-decoration: none;"> Track details </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" href="http://www.esnips.com//adserver/?action=visit&amp;cid=player_dna&amp;url=/socialdna" style="color: #ff6600; text-decoration: none;"> eSnips Social DNA </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><br /><br />ఏరా రాముడూ ఊడుపులైపోయినియేంట్రా<br />లేదురా రేపో మాపో మొదలెడతాను<br />సరే సాయంత్రం సావిడికాడికొచ్చెయ్<br />అక్కడ కబుర్లు సెప్పుకుందాం<br />అలాగే&nbsp; తుర్ర్.. హై హై హై<br /><br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />బతికిన పల్లెలకోసం<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />అనుభూతుల మల్లెల కోసం<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />బతికిన పల్లెలకోసం<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />అనుభూతుల మల్లెల కోసం<br /><br />సంక్రాంతి ముగ్గుల్లు.... గొబ్బిళ్ళో<br />మాలక్ష్మి దీవించు గొబ్బిళ్ళో<br />మాలక్ష్మి దీవించు గొబ్బిళ్ళో<br />మా ఊరికివ్వాలి పంటల్లు<br /><br />ముద్దొచ్చే అమ్మాయిలు దిద్దే ముగ్గుల గీతలు<br />ముద్దొచ్చే అమ్మాయిలు.. హాయ్.. దిద్దే ముగ్గుల గీతలు<br />&nbsp;ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />పడుచుల జడ గంటలకోసం<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా..<br /><br />అందరినీ పలకరించూ...కథలెన్నో వినిపించూ<br />ఏరా రాముడూ ఈ మద్య కనిపించట్లేదేమిట్రా<br />అందరినీ పలకరించూ...కథలెన్నో వినిపించూ<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />ముసలి అవ్వలకొసం<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br /><br />చెల్లియో చెల్లకో తమకు చేసిన ఎగ్గులు...<br />రామ నవమి పందిరిలో...నాటకాల సందడిలో<br />బావా ఎప్పుడు వచ్చితీవు..<br />రామ నవమి పందిరిలో.... నాటకాల సందడిలో<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />నాన్నా..<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />అల్లరి పిల్లలకోసం<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br /><br />ఏటిగట్టు సరదాలు...పాటమీద పగ్గాలు<br />ఏరా ఎంకన్నా మేట్నీకొత్తావేంట్రా ఈరోజూ?<br />ఆ కుదరదురా సాయంత్రం వెంకటలక్ష్మి తోటకి రమ్మందిరా..<br />ఏటిగట్టు సరదాలు...పాటమీద పగ్గాలు<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />మిత్రమా..ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />చిననాటి మనసుల కోసం<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br /><br />తాననన్న తాననన్న తాననన్న హో..<br />తననానన తననానన<br /><br />పల్లెటూరి పిల్లకదా.....పట్నం రాలేదు కదా.<br />ఓ హొహొ హొహొ ఓ హొహొహొహొ హొయ్<br />పల్లెటూరి పిల్లకదా.....పట్నం రాలేదు కదా.<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />కురిసే వెన్నెల కోసం<br /><br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />బతికిన పల్లెలకోసం<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />అనుభూతుల మల్లెలకోసం<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />బతికిన పల్లెలకోసం<br />ఒక్కసారి ఊరు పోయిరా<br />అనుభూతుల మల్లెలకోసం<br />ఆ ఏరులకోసం... ఆ నవ్వులకోసం<br />ఆ కోవెలకోసం... ఆ పొలాల కోసం<br />ఆ సిగ్గులకోసం... చలిమంటలకోసం<br />ఆ పంటలకోసం.... ఆ వెన్నెలకోసం..<br /><br />దీని వీడియో కావాలంటే <a href="http://www.youtube.com/watch?v=mfWaz9K7IhQ&amp;feature=youtu.be">ఇక్కడ </a>చూడవచ్చు. పాట ఉన్నంత అందంగా వీడియో లేదు అనిపించింది!<br /><br />ఈ టపా ప్రత్యేకంగా&nbsp; <a href="http://venusrikanth.blogspot.com/">వేణూ శ్రీకాంత్ </a>కి.<br /><br />************************************************************** <br /><br />మీరు పాట వింటూ ఈ టపా చదవవచ్చు.&nbsp; వద్దనుకుంటే&nbsp; శ్రీనిలయం ఆడియో క్లిప్ ని ఆపేసెయ్యండి:)<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-1146981889022562510?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-22375285346586247692011-08-13T13:01:00.000+05:302011-08-13T13:01:53.792+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-YJ__jbDLhc4/TkYmyn4mwPI/AAAAAAAADf4/NtKJl3xmEfY/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="248" src="http://2.bp.blogspot.com/-YJ__jbDLhc4/TkYmyn4mwPI/AAAAAAAADf4/NtKJl3xmEfY/s320/1.jpg" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;"><b>మా ఇంటి జాబిల్లి</b></span></td></tr></tbody></table><br />సరిగ్గా ఇరవై ఏళ్ల క్రితం.... ఓ శ్రావణ పౌర్ణమి రోజు..<br /><br />అమ్మాయా..అబ్బాయా అని అందరం ఆతృతగా ఎదురు చూస్తుండగా... రాత్రి 8:35 కి ---- ఆకాశంలోని పున్నమి చంద్రుడితో పోటీ పడుతూ...మా ఇంటి చందమామ ఈ లోకంలోకి అడుగు పెట్టింది.<br /><br />చిన్న చిన్న కాళ్ళు...చిన్న చిన్న చేతులు..నాలో ప్రాణం పోసుకున్న మరో ప్రాణిని ...మొదటిసారి ఒళ్ళోకి తీసుకున్న ఆ క్షణం..అంతకన్నా మధుర క్షణం... ఈ జీవితంలో మరొకటి ఉండదేమో!&nbsp; ఆ నులివెచ్చని మొదటి స్పర్శ...కొత్తగా ..వింతగా...ఇప్పటికీ అదొక మధురానుభూతి.<br /><br />అక్కడి నుండి తనతో గడిపిన ప్రతి క్షణం అపురూపమే. తొలి అడుగు..తొలి మాట..తొలి పాట... తన ప్రతి కదలికని..తన ఎదుగుదలని అక్షరబద్దం..చిత్రబద్దం.. చేసి పెట్టుకున్నాం.<br /><br />చుట్టుపక్కల నాలుగిళ్ళకి తనే పసిపిల్ల..అందరి గారాబం..ఇల్లేరమ్మలా లేచింది మొదలు ఇళ్లమ్మట తిరుగుతుండేది..<br /><br />గోరింటాకు పెట్టి చేతులు రెండూ సాక్సుల్లో కట్టేసామని ఓ అర్థరాత్రి లేచి ఏడ్చిన ఏడుపుకి లైనులో అందరూ లేచి వచ్చి ఊరడించిన చిత్రం...<br /><br />నాన్న ముక్కుని పట్టుకుని కసుక్కున కొరికిన చందం..<br /><br />మొదటిసారి పలక మీద అ..ఆ..లు దిద్దమంటే నేను దిద్దనని మొండికేసిన వైనం...<br /><br />స్కూలుకి వెళ్ళనని చేసిన&nbsp; మారాం...<br /><br />స్కూలులో టీచర్ టేబులెక్కి అక్కడే కూర్చుంటానని&nbsp; చేసిన అల్లరి..<br /><br />ఒకటా రెండా..ఎన్నెన్ని అనుభూతులు...<br /><br />అందుకే శ్రావణ పౌర్ణమి అంటే నాకు రాఖీ పండగ అని కన్నా మా అమ్మాయి పుట్టిన రోజుగానే ఎక్కువ గుర్తు ఉంటుంది.<br /><br />రాఖీ పండగకి ..రాఖీలు కట్టటం మాకు అలవాటు లేదు.&nbsp; చిన్నప్పుడు అసలు ఇలా ఓ పండగ చేసుకుంటారని కూడా తెలియదు. <br /><br />మా పిల్లలు వచ్చాక మాత్రం మా అమ్మాయి స్నేహితులని చూసి తనూ సరదాగా వాళ్ళ తమ్ముడికి కట్టటం మొదలుపెట్టింది. వాడికీ ఇలాంటివి అంత నచ్చవు.. బలవంతాన కట్టేది. మంచం మీదనుండి లేవటానికే కూడా బద్దకించేవాడు..ఇలాగే కట్టు అని చెయ్యి ఇచ్చేవాడు.&nbsp; పాచి మొహానే కట్టించుకునేవాడు అన్నమాట.&nbsp; కట్టాక ఓ అరగంట కూడా ఉంచుకునేవాడు కాదు..తీసి పడేసేవాడు.&nbsp; బాగా చిన్నప్పుడు ఇలా రాఖీ కట్టించుకున్నాక అక్కకి ఏమైనా గిఫ్టు ఇవ్వాలి ఇవ్వు అంటే ఏంటి ఇచ్చేది అనేవాడు. పోనీలే ఇవాళ అక్క పుట్టిన రోజు కూడా కదా ఇవ్వు అంటే ఇచ్చేవాడు.<br /><br />ఇప్పుడు దూరాన ఉన్నాడు కదా..మా అమ్మాయికి ప్రేమాప్యాయతలు ఇంకా పెరిగిపోయాయి.&nbsp; ఓ మంచి కార్డు తనే స్వయంగా&nbsp; తయారు చేసి రాఖీతో పాటు పంపింది. వాడసలు దాన్ని&nbsp; తెరిచి చూస్తాడో లేదో కూడా నాకు అనుమానమే!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-2237528534658624769?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-28593942482991797472011-08-08T12:13:00.002+05:302011-08-08T18:45:47.470+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ఎన్నాళ్లనుండో ఎదురు చూస్తున్న ఆధార్ కార్డు మొన్ననే వచ్చింది. ఈ కార్డు రావటానికి మేము ఫోటోలు తీయించుకున్నాక ఖచ్చితంగా మూడు నెలలు పట్టింది.&nbsp; ఇప్పుడు కూడా మా ఇంట్లో మా నలుగురిలోనూ ఇద్దరివే వచ్చాయి..మిగత ఇద్దరివి..నెట్టులో చూస్తే ఇంకా వివరాలు అందలేదు అని వస్తుంది. సరే ఎప్పటికో అప్పటికి అవి కూడా వస్తాయి కానీ అసలు నాకు ముందు కార్డు రూపురే్ఖలు నచ్చలేదు.<br /><br /><div style="color: red;"><b>ఆధార్...సామాన్యుని హక్కు</b></div><br />కాప్షన్ బాగుంది కానీ...ఇకపై ఉప్పు కావాలన్నా..పప్పు కావాలన్నా..గాస్ కావాలన్నా..బ్యాంక్ అకౌంటు తెరవాలన్నా...&nbsp; అన్ని నిత్యావసరాలకి ...దేనికయినా ఆధారం ఇదే...మీరు మీరే అనటానికి ఇకనుండి ఋజు పత్రం (identity proof) ఇదే అంటున్న ఈ కార్డు రూపురేఖలు ఎలా ఉన్నాయో ఒక్కసారి చూడండి. ఏదో కరపత్రం లాగా ఉంది కానీ కార్డు లాగా లేదు.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-liRklW4Bmfc/Tj_hZWYlhlI/AAAAAAAADdo/vc4FLmqruPo/s1600/IMG_0279_1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-liRklW4Bmfc/Tj_hZWYlhlI/AAAAAAAADdo/vc4FLmqruPo/s320/IMG_0279_1.jpg" width="132" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />నందన్ నీలేకని ఆధ్వర్యంలో జరుగుతున్న ప్రాజెక్టు కనుక దీని గురించి నేను కాస్త ఎక్కువే &nbsp; ఊహించుకున్నా..కానీ కార్డు చూడగానే నాకు చాలా నిరుత్సాహం కలిగింది.<br /><br />ఇకపై భారత పౌరుల జీవితాలకి ఆధారం ఇదే అని ప్రభుత్వాలు ఎలుగెత్తి చెప్తున్న ఈ కార్డు చాలా పొడవుగా ఉంది...నాణ్యత కూడా అంతంత మాత్రమే. కాస్త మందపాటి గ్లేజ్‍డు పేపరు వాడారు.&nbsp; కనీసం లామినేషన్ కూడా లేదు. <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-uTpgj0s_QnE/Tj_fc89BJFI/AAAAAAAADdk/zSdpIzgFn3s/s1600/IMG_0287.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="252" src="http://3.bp.blogspot.com/-uTpgj0s_QnE/Tj_fc89BJFI/AAAAAAAADdk/zSdpIzgFn3s/s320/IMG_0287.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />కింద పేరు.. ఆధార్ నంబరు వరకు మాత్రమే కార్డుగా ఉన్నట్లయితే బాగుండేది...మరి అక్కడ వరకు కత్తిరించి వాడుకోవచ్చేమో తెలియదు. మిగతా వివరాలన్నీ కార్డు మీద అవసరం లేదు కూడాను. <br /><br />ఏది ఏమయినా జీవితాంతం మనతో ఉండాల్సిన ఈ కార్డు ఇలా ఉండటం నాకు అసలు నచ్చలేదు. ఈ కార్డు డిజైను చేసింది ఎవరో కానీ ఈ మాత్రం ఆలోచించలేదా అనిపించింది. దీనిని డిజైను చేసిన వాళ్లు, దానికి అనుమతి ఇచ్చిన వాళ్లు..దాన్ని అమలులోకి తీసుకొస్తున్న వాళ్లు..ఇంతమందిలో ఏ ఒక్కరూ కార్డు పోర్టబిలిటి గురించి కానీ దాని మన్నిక గురించి కానీ ఆలోచించినట్లు కనిపించటం లేదు.&nbsp; ATM కార్డు లానో, క్రెడిట్ కార్డులానో...&nbsp; ఓటరు కార్డులానో ..రేషను కార్డులానో ఇది కూడా ఎక్కడికంటే అక్కడికి తీసుకెళ్లటానికి అనువుగా నాణ్యంగా ఉంటే బాగుండేది.<br /><br />ఓ సంతోషకరమైన విషయం ఏమిటంటే ఓటరు కార్డులో లాగా ఇందులో అచ్చు తప్పులు లేవు.&nbsp; తెలుగు అక్షరాలు తెలుగు అక్షరాలా లాగానే చక్కగా ఉన్నాయి. పేర్ల తారుమారులు..తలల తారుమారులు...లింగాల తారుమారులు లేవు.&nbsp; ఫోటోలు తీయించుకునేటప్పుడే పేరు... అడ్రస్సు...అన్నీ జాగ్రత్తగా ఒకటికి నాలుగు సార్లు సరిచూసుకుని అక్కడ డాటా ఎంట్రీ వాళ్ళకి తెలుగు అక్షరాలు ఎలా వ్రాయాలో క్లాసు పీకాం అనుకోండి:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-2859394248299179747?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-52141204658370763092011-08-01T10:08:00.001+05:302011-08-01T10:09:27.433+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://www.teachforindia.org/">"Teach for India"</a><br /><br />ఓ మూడు సంవత్సరాల క్రితం షాహీన్ అనే ఆమె మొదలుపెట్టిన ఓ టీచింగ్ ప్రోగ్రాం ఇది.&nbsp; విద్యా వసతులు సరిగ్గా లేని మురికివాడలల్లో..గవర్నమెంటు స్కూల్సులో పిల్లలకి.. కాలేజీలనుండి ఫ్రెష్షుగా బయటికి వచ్చే విద్యార్థులు...యువ ప్రొఫెషనల్సు చేత చదువు చెప్పించే కార్యక్రమం ఇది.&nbsp; ఈ చదువు చెప్పే వాళ్లకి ఫెలోషిప్సు ఉంటాయి. ఈ ప్రోగ్రాంలో చేరటానికి ముందుగా సెలెక్షన్ ప్రాసెస్ ఉంటుంది. అందులో ఎంపికయితే రెండు సంవత్సరాలు పని చేయాలి. <br /><br />సేవ చేసే అవకాశంతో పాటు ఉపాధి కూడా లభించే <a href="http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-metroplus/article2311807.ece">ఈ కార్యక్రమం</a> మన యువతకి చాలా మంచి అవకాశం. ఇప్పటికే ముంబై..పూనే..ఢిల్లీ లలో జరుగుతున్న ఈ కార్యక్రమం ఈ సంవత్సరం నుండి హైదరాబాదు.. చెన్నైలలో కూడా&nbsp; మొదలుపెట్టబోతున్నారు. ఆసక్తి ఉన్నవాళ్లు ప్రయత్నం చేయవచ్చు.<br /><br /><a href="http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-metroplus/article2311778.ece">ఇక రెండవ వార్త</a><br /><br />పోలియో వచ్చి 80% డిసెబిలిటి ఉన్న ఆమె 40 ఏళ్ల వయస్సులో స్విమ్మింగ్ నేర్చుకుని ఇతరులకి ఎలా స్ఫూర్తిదాయకంగా ఉందో చెప్పే వార్త.<br /><br />జీవితంలో ఎదురయ్యే చిన్న చిన్న ఒడిదుడుకులకి....అపజయాలకి.. ఆత్మహత్యలు చేసుకునే యువతకి ఇది ఓ కనువిప్పు కావాలి.<br /><br />ఏదయినా చేయాలన్న ఓ&nbsp; తపన....ఎన్ని అవాంతరాలు ఎదురయినా చేయగలమన్న ఓ ధృఢ సంకల్పం ..మంచిపనికి మరో పది చేతులు ఆసరాగా ఉంటాయన్న ఓ నమ్మకం ఉంటే ఏ పనైనా చేయగలం అనిపిస్తుంది కదూ!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-5214120465837076309?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-3896319834254481962011-07-26T15:04:00.001+05:302011-07-26T15:09:30.448+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><b style="color: red;"><span style="font-family: georgia,bookman old style,palatino linotype,book antiqua,palatino,trebuchet ms,helvetica,garamond,sans-serif,arial,verdana,avante garde,century gothic,comic sans ms,times,times new roman,serif;">Home is a place you grow up wanting to leave, and grow old wanting to get back to.</span></b><br /><br />ఉదయం ఏడుగంటలకి కాళ్లు అప్రయత్నంగా మంచం దగ్గరికి లాక్కెళతాయి..పెదాలు..ఇక లే నాన్నా టైము ఏడవుతుంది..కాలేజికి టైమవుతుంది అనబోతాయి..ఎదురుగా ఖాళీ మంచం వెక్కిరిస్తూ కనపడుతుంది..కళ్లల్లో అప్రయత్నంగా నీళ్లు..చ.. ఇంత బేలనవుతన్నానేంటి అని నన్ను నేనే మందలించుకుని..నిగ్రహించుకుని..<wbr></wbr>..ఇంట్లో ఏ గదిలోకి వెళ్ళినా వాడిది ఏదో ఒక వస్తువు..అలమారలో బట్టలు...PS2, Ipod, హెడ్డుఫోన్సు,&nbsp; అన్నీ వాడిని అనుక్షణం గుర్తు చేస్తూ ఉంటే&nbsp; వాస్తవాన్ని మెల్లమెల్లగా జీర్ణించుకుంటున్నా! ఎక్కడో 2500 కి.మీ దూరాన ఉన్నాడనుకుంటే మరీ దిగులుగా ఉంటుంది.<br /><br />మా అబ్బాయిని IIT గౌహతికి పంపించినప్పటినుండి నా పరిస్థితి ఇది.&nbsp; వాడు వెళ్ళి వారం కూడా కాలేదు..ఏంటో కొన్ని యుగాలయినట్టుంది.&nbsp; <br /><br />నేనూ డిగ్రీనుండి హాస్టలులోనే ఉండి చదువుకున్నా.&nbsp; అప్పట్లో మా అమ్మ ఇంత బెంగపడలేదే! నాకూ ఇంటి మీద అంత బెంగ ఉండేది కాదు.&nbsp; మా ఊరినుండి పట్టుమని అరగంట ప్రయాణం కూడా ఉండదు మా కాలేజికి..వారం వారం వచ్చేసేదాన్ని ఇంటికి.&nbsp; అయినా ఆ రోజుల్లో మా అమ్మకి అంత బెంగపడే సమయం కూడా ఉండేది కాదేమో! ఇంటినిండా మనుషులు..పనివాళ్ళు..పొలం పనులు..ఊర్లోనే అమ్మా. నాన్నా. అక్కాచెల్లెళ్లు. తమ్ముళ్లు ఇంక బెంగెందుకుంటుంది!<br /><br />ఇప్పుడేమో ఇంట్లో ఉండేదే ముగ్గురమో..నలుగురమో..అందులో ఒకళ్లు దూరంగా వెళితే..ఇల్లంతా ఖాళీ..ఖాళీగా కనపడుతుంది. సెలవల్లో మా పిల్లల్ని ఇంటికి పంపించి రెండో రోజునుండి వాళ్ళ మీద బెంగపెట్టేసుకుని&nbsp; ఎప్పుడొస్తారా అని ఎదురుచూసేదాన్ని.&nbsp; ఇప్పుడు నాలుగు సంవత్సరాలంటే..తలుచుకుంటే దిగులు ఇంకా ఎక్కువవుతుంది.<br /><br />ఈ నాలుగు సంవత్సరాలనేముందిలే పిల్లలు ఎదుగుతున్న కొద్దీ పిల్లలకి మనకీ ఒక్కో అడుగు దూరం పెరిగిపోతూ ఉంటుంది అనిపిస్తుంది నాకు..మగపిల్లలయితే మరీనూ!<br /><br /><br />మరీ ఒకటో తరగతి నుండో... ఆరో తరగతినుండో పిల్లలని హాస్టలులో ఉంచేవాళ్ళు ఎలా ఉంచుతారా అనిపిస్తుంది!&nbsp; పెద్ద చదువులకి వచ్చాక ఎటూ తప్పదు కదా! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-389631983425448196?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-32929384333043180522011-06-24T17:09:00.000+05:302011-06-24T17:09:22.848+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-fmlLWCqg7lM/TgRgtvDPneI/AAAAAAAADPU/QckZl_Jf7ZE/s1600/say-no-to-drugs16001.gif" imageanchor="1"><img border="0" height="320" id=":current_picnik_image" src="http://4.bp.blogspot.com/-_KqiAMTKAlY/TgRlj7kWaLI/AAAAAAAADPc/SL3GbZl7VT4/s1600/14825506583_HtLwh.jpg" width="258" /></a></div><br /><br />శారద వాళ్ళ అమ్మాయి డ్రగ్సు కి అలవాటు పడిందట..శారద చాలా డిప్రెషనులో ఉంది..ఒకసారి ఫోను చేసి మాట్లాడతావా ?<br /><br />నాలుగు రోజుల క్రితం నా స్నేహితురాలు ఫోనులో చెప్పిన మాటలు నాకు ఇంకా చెవుల్లో ప్రతిద్వనిస్తున్నాయి.<br /><br />ఈ మధ్య కాలేజిల్లో పిల్లలు ఈ డ్రగ్సుకి అలవాటుపడుతున్నారని అక్కడక్కడా వింటున్నాం కానీ బాగా తెలిసిన అమ్మాయి ఇలా అయిందంటే ఏంటో నమ్మశక్యంగా లేదు.&nbsp; ఆ పిల్ల అమాయకపు మొహమే కళ్ళముందు కదులుతుంది.<br /><br />ఎవరు దీనికి బాధ్యులు?<br />తల్లిదండ్రులా....పిల్లలా?<br /><br />ఏం కావాలి ఇప్పటి పిల్లలకి?<br />అమ్మా నాన్న ఏం తక్కువ చేస్తున్నారని వీళ్లు ఇలాంటి అలవాట్ల బారిన పడుతున్నారు?<br />ఎందుకు తల్లిదండ్రులిస్తున్న స్వేచ్చని దుర్వినియోగం చేసుకుంటున్నారు?<br /><br />మా శారదకి ఒక్కతే పాప.&nbsp; మా శారద చాలా పద్దతిగా తన పనేమో తానేమో అన్నట్టు ఉంటుంది.&nbsp; ఉన్న ఒక్కాగానొక్క పిల్లని మంచి స్కూల్లో చదివించాలని అప్పట్లో హైదరాబాదులో బాగా పేరున్న ఓ స్కూల్లో చేర్చింది.&nbsp; తను ఉద్యోగానికెళితే పిల్లకి ఇబ్బంది అని వాళ్ల అమ్మా వాళ్ళని కూడా హైదరాబాదు తీసుకొచ్చేసింది.<br /><br />ఏడో తరగతి నుండే పాప ప్రవర్తన కాస్త తేడాగా ఉందని... స్నేహితులు అంతా పెద్ద పెద్ద ఇళ్ళనుండి వచ్చిన వాళ్ళు అని..వాళ్లని చూసి వాళ్ళలాగా అన్నీ కావాలంటుందని....పెద్దవాళ్ళు అంటే లెక్కలేకుండా మాట్లాడుతుందని.....చదువు మీద శ్రద్ద చూపటం లేదని ...ఇలా&nbsp; నా దగ్గర చాలా సార్లు వాపోయింది.&nbsp; స్కూలు మార్చాలని చూసింది కానీ వాళ్ళ పాప స్కూలు మారటానికి ససేమిరా అంది.&nbsp; నేనూ వారించాను..ఎందుకంత బలవంతం చేస్తావు...స్నేహితుల ప్రభావం...కొంచం పెద్దయితే తనే తెలుసుకుంటుందిలే అని.&nbsp; <br /><br />ఇంటరుకి వచ్చాక హాస్టలులో పెట్టింది..ఓ వారం ఉండి నేనుండనని వచ్చేసింది..సరే అని మరో కాలేజీలో చేర్చింది.&nbsp; ఇంటరు అయ్యాక ఫాషను డిజయినింగ్ చేస్తానంటే కోచింగు ఇప్పించారు..తీరా పరీక్ష సమయానికి నేను అది చదవను..ఇంజనీరింగే చదువుతానంది..దానికీ సరే అని&nbsp; ఓ మంచి కాలేజీలో పది లక్షలు పోసి సీటు కొని చేర్పించారు.&nbsp; ఇంజనీరింగులో చేరాక నాకు ప్రత్యేకంగా కారు కావాలంది.....కొనిచ్చారు..ఈ పిచ్చి అపార్టుమెంటు ఏంటి..మన స్థలం ఉందిగా దాంట్లో ఇల్లు కట్టండి అంటే ఇల్లు కట్టటం మొదలుపెట్టారు.<br /><br />&nbsp;మా శారద వెనకాల నసుగుతానే ఉంది..ఇంత చిన్న పిల్లకి కారేంటి...ప్రతిదానికి ఇలా తను ఆడించినట్టల్లా ఆడితే తర్వాత మన మాట వింటుందా అని వాళ్ళాయన్ని హెచ్చరిస్తూనే ఉంది.&nbsp; పోనీలే మనకున్న దాంట్లోనే కదా కొంటున్నాం.. అది సుఖంగా ఉంటే మనకి అంతే చాలు అని ఆయన వాళ్ళమ్మాయిని వెనకేసుకొచ్చేవారు.<br /><br />శారద నాకు ఫోను చేసినప్పుడల్లా అందరి పిల్లలు చక్కగా బాధ్యతగా చదువుకుంటున్నారు..మా అమ్మాయే ఇలా ఎందుకయిందో నాకర్థం కావటం లేదు..తల్లిగా నేను విజయవంతం&nbsp; కాలేకపోయాను..నేను చదివిన చదువు (తను పిల్లల పెంపకం లో డిగ్రీ చదివింది...ఉద్యోగం కూడా దాని మీదే!)నా పిల్లని పెంచుకోవటంలో నాకు ఉపయోగ పడలేదు..నేను ఎక్కడ తప్పు చేసానంటావు...చెప్పినప్పుడు బాగానే వింటుంది..ఇక నుండి బాధ్యతగా ఉంటాను..బుద్ధిగా చదువుకుంటాను అని చెప్తుంది..మరలా మూడో రోజు నుండి మామూలే... స్నేహితులు..షికార్లు..షాపింగు<wbr></wbr>లు...ఇక ఈ పిల్ల మారదు అని చాలా బాధపడేది.&nbsp; ఈ వయస్సులో పిల్లలు అలానే ఉంటారులే అని నేనూ ఎప్పటికప్పుడు తనకి సర్దిచెప్తుండేదాన్ని. <br /><br />ఇప్పుడు శారదతో ఏమని మాట్లాడాలి నేను?<br />ఇక్కడ శారద చేసిన తప్పేంటి? ?<br />&nbsp;పిల్లని అపురూపంగా పెంచుకోవటమా?<br />మంచి స్కూలు..కాలేజీల్లో చదివించటమా? <br />అడిగినవన్నీ కొనిపెట్టటమా?<br />కావల్సినంత స్వేచ్చ ఇవ్వటమా?<br />ఎలాంటి ఆంక్షలూ పెట్టకపోవటమా?<br /><br />పిల్లలూ ......<br />ఆలోచించండి..<br />మీ తల్లిదండ్రుల గురించి ఒక్క నిమిషం ఆలోచించండి..<br />వాళ్ళ ప్రాణాలన్నీ మీ మీదే పెట్టుకు బ్రతుకుతారు...<br />మీకు చిన్న దెబ్బ తగిలినా వాళ్ళు విలవిల లాడతారు..<br />వాళ్ళ ఆశలు....ఆశయాలు అన్నీ మీరే..<br />వాళ్ళ కలల ప్రతిరూపాలు మీరు..<br />మీరు నవ్వితే నవ్వి....మీరు ఏడిస్తే ఏడ్చి<br />మీ కోసమే బ్రతికే వాళ్ళని..<br />ఇలాంటి అలవాట్లతో క్షణం క్షణం చంపకండి..<br />సరదాగా స్నేహితుల ప్రభావంతో మొదలయ్యే అలవాటు..<br />మనిషిని ఎంత అధఃపాతాళానికి తీసుకెళుతుందో&nbsp; అర్థం చేసుకోండి!<br />పిల్లలూ ఒక్కసారి ఆలోచించండి..<br />ఈ మాదక ద్రవ్యాల మహమ్మారికి దూరంగా ఉండండి..<br />మీ జీవితాలకి ఓ విలువ కలిపించుకోండి!!<br /><br /><span style="font-size: small;"><b><span style="color: #ff6600;">జూన్ 26 అంతర్జాతీయ మాదక ద్రవ్యాల వ్యతిరేక దినం సందర్భంగా</span></b></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-3292938433304318052?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-31266528975289800092011-05-23T12:13:00.002+05:302011-05-24T11:08:40.232+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-cACDIyJgz6Y/TdtDTZr3G6I/AAAAAAAAC68/rwbiGzh6onc/s1600/IMG_0070.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="306" src="http://1.bp.blogspot.com/-cACDIyJgz6Y/TdtDTZr3G6I/AAAAAAAAC68/rwbiGzh6onc/s320/IMG_0070.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />ఈ రోజు మా అబ్బాయి పుట్టినరోజు....నిన్నటితో EAMCET.......etc.... CET లన్నీ అయిపోయి పుట్టినరోజు నాటికి పరీక్షల జంజాటం నుండి విముక్తి&nbsp; అయ్యాడు.&nbsp; అన్నీ బాగానే వ్రాసాడు.&nbsp; IIT....BITS ల్లో మంచి మార్కులు వచ్చాయి.&nbsp; ఆ రెండిటిల్లో ఏదో ఒక దాంట్లో చేరతాడు. <br /><br />మా అన్నయ్యగారబ్బాయిలు ఇద్దరు (కవలలు)..వాళ్లూ నిన్న EAMCET Medical వ్రాసారు..వాళ్ళిద్దరికి కూడా మంచి మార్కులు వస్తున్నాయి..గవర్నమెంటు కాలేజిలోనే మెడికల్ సీటు రావచ్చు..అందుకని మాకు ఈ రోజు ట్రిపుల్ థమాకా అన్నమాట!<br /><br />పుట్టినరోజు అంటే మా ఇంట్లో కొత్త బట్టలు..గారెలు..పులిహోర....పాయసం.. అంతే.....కేకు కటింగులు...కొవ్వొత్తులు ఊదటాలూ....పార్టీలూ&nbsp; ఉండవు.&nbsp; మొదటి రెండు పుట్టినరోజులకే కేకు కటింగు..బాగా చిన్నప్పుడు స్కూల్లులో పిల్లలకి చాక్లెట్టులు ఇవ్వటం.... మా అబ్బాయి పుట్టింది మేలో కాబట్టి అది కూడా ఉండేది కాదు.&nbsp; చిన్నప్పుడు బాగా గొడవ చేసేవాడు..నా పుట్టినరోజు ఎప్పుడూ సెలవలలోనే ఎందుకొస్తుందని:). ఇలా సెలవుల్లో..అందులోనూ ఎండాకాలం సెలవుల్లో&nbsp; పుట్టినరోజు వస్తే పిల్లలకి ఎంత నిరుత్సాహంగా ఉంటుందో!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4z1qVYS8Ct0/TdoAm1Jm3iI/AAAAAAAAC18/pUYZaa5MyhU/s1600/Minnu0921.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="271" src="http://2.bp.blogspot.com/-4z1qVYS8Ct0/TdoAm1Jm3iI/AAAAAAAAC18/pUYZaa5MyhU/s320/Minnu0921.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-00STsLQ7u6I/TdoAvx5nlyI/AAAAAAAAC2A/J516IQL67PI/s1600/Minnu0923.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="296" src="http://1.bp.blogspot.com/-00STsLQ7u6I/TdoAvx5nlyI/AAAAAAAAC2A/J516IQL67PI/s320/Minnu0923.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />రాత్రి మాత్రం మా అమ్మాయి చెప్పపెట్టకుండా కేకు తెచ్చి కోయించింది..ఈ పుట్టినరోజు కాస్త స్పెషల్ అని..అవును మరి ఇక పెద్దయిపోయాడు కదా! ఇప్పటివరకు అమ్మా ఏం డ్రస్సు వేసుకోను....అమ్మా ఆదేది..అమ్మా ఇదేది..అని అన్నిటికి&nbsp; వెనకెనక తిరిగే పిల్లాడు ఇక నుండి తనకు తానుగా ఉండాలి...తన నిర్ణయాలు..చిన్నవైనా పెద్దవైనా.. తనే తీసుకోవాలి..పిల్లల జీవితంలో ఈ వయస్సు ఓ పెద్ద మలుపు...పిల్లల వ్యక్తిత్వం ఓ రూపు దిద్దుకునేది&nbsp; ఈ వయస్సునుండే!&nbsp; ఇప్పటి వరకు అమ్మా నాన్న చెయ్యి పట్టుకుని నడిచిన పిల్లలు..ఆ చేతులు వదిలేసే తమంత తాముగా అడుగులేసే సమయం..అడుగు తడబడితే చేయూతనివ్వటానికి ఇప్పటిలాగా అమ్మానాన్న పక్కనే ఉండరు..తమంత తామే నిలదొక్కుకోవాలి..ఆచితూచి విశ్వాసంతో అడుగులెయ్యాలి...అడుగులు తడబడినా ఆత్మస్థైర్యంతో ముందుకు వెళ్ళాలి.<br /><br />జీవితాంతం ఆ విశ్వాసం...ఆత్మస్థైర్యం..మా అబ్బాయికి ఉండాలని ఆశిస్తూ.....<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-3126652897528980009?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-50087999394475665452011-05-09T12:33:00.002+05:302011-05-09T12:39:16.488+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HPzDS8RlW4U/TceNorInJmI/AAAAAAAAC0w/K-YhcUDtGyA/s1600/black-india-palm-trees-tree.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-HPzDS8RlW4U/TceNorInJmI/AAAAAAAAC0w/K-YhcUDtGyA/s320/black-india-palm-trees-tree.jpeg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />ఎండాకాలం మల్లెలు.....మామిడి కాయలు..అంటూ అందరూ ఎదురు చూస్తారు కానీ నేను మాత్రం తాటి ముంజలు..ఈతకాయలు కోసం ఎదురు చూస్తా. మాకు పొలాల గట్ల వెమ్మటి బారులు తీరి ఉంటాయి తాటి చెట్లు.&nbsp; హైదరాబాదులో తీసిన ముంజలు దొరుకుతాయి కానీ..ముంజల్ని కాయనుండి బొటనవేలుతో తోడుకు తినటంలో ఉండే మజాయే వేరు..ఆ మజా తీసిన ముంజలు తింటే రాదు.<br /><br />ఎండాకాలం ఇంటికి వెళితే నేను మొదటిగా చేసేది మా శ్రీనుని (పనబ్బాయి) పిలిచి సాయంత్రానికల్లా ముంజకాయ గెలలు..ఈతకాయలు తెమ్మని ఆర్డర్ జారీ చేయటం. అసలు నేను వస్తున్నాని తెలిస్తే ముందే తెచ్చిపెడతాడు. <br /><br />మొన్న మాత్రం రెండు రోజులు ఉన్నా ముంజ కాయలు దొరకలేదు.&nbsp; చిన్న చిన్న కాయలే కొట్టుకెళుతున్నారు... పిల్లలు అసలు ఉంచట్లేదు..అని శ్రీను బాధపడిపోయాడు.&nbsp; సరేనని మా అక్క&nbsp; వాళ్ళింటికి వెళ్ళగానే ముందుగా చెప్పిన మాట నాకు ముంజ కాయలు కావాలి తెప్పించు అని...సాయంత్రం అవి వచ్చేదాకా పదినిమిషాలకి పదినిమిషాలకి&nbsp; గుర్తుచేయటమే..ఏంటి ఇంకా తేలేదు..మళ్ళీ కబురు చేయి అని మా అక్కా వాళ్ళ&nbsp; చిన్నాడ్ని షంటుతూనే ఉన్నా!&nbsp; పిన్నీ నీకెందుకు సాయంత్రానికల్లా తీసుకొస్తాడుగా అన్నా విననే! అవి వచ్చేదాకా కాలుకాలిన పిల్లిలా గేట్లోకి ఇంట్లోకి తిరుగుతూనే ఉన్నా! రాగానే ఓ 7-8 కాయలు లాగించేసా. బాగా లేత కాయలు...ఒక్క పూటే తిన్నానే అని&nbsp; ఓ&nbsp; దిగులు..ఇంకో పూటన్నా ఉండి మరో పదో ఇరవయ్యో కాయలు తింటే కాని తృప్తిగా ఉండదు మరి!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-pgChdDD4eTk/TceOQoKdHXI/AAAAAAAAC00/JQAaSyctUEM/s1600/%25E0%25B0%25A4%25E0%25B0%25BE%25E0%25B0%259F%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%2595%25E0%25B0%25BE%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%25B2%25E0%25B1%2581.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-pgChdDD4eTk/TceOQoKdHXI/AAAAAAAAC00/JQAaSyctUEM/s320/%25E0%25B0%25A4%25E0%25B0%25BE%25E0%25B0%259F%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%2595%25E0%25B0%25BE%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%25B2%25E0%25B1%2581.JPG" width="320" /></a></div><br />టకటకా పనాళ్ళు కాయలు కొడుతుంటే ధన ధనా లాగించేస్తూ ఉంటాం... ఓ పదిమందిమి ఉన్నామంటే ఓ ఇద్దరు పనాళ్ళకి చేతినిండా పనే! మళ్ళీ మనొంతు వచ్చేదాకా ఎదురుచూడాలి.&nbsp;&nbsp; బొటనవేలితో ముంజ తోడుకు తినటం ఓ కళ....అందులో .నీళ్ళు పోకుండా తినటం అందరికీ రాదు.&nbsp; <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-MU_dPkl1yTU/TceOvAIoCcI/AAAAAAAAC04/eU1mxTdkS1Q/s1600/%25E0%25B0%25AE%25E0%25B1%2581%25E0%25B0%2582%25E0%25B0%259C%25E0%25B0%25B2%25E0%25B1%2581.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-MU_dPkl1yTU/TceOvAIoCcI/AAAAAAAAC04/eU1mxTdkS1Q/s320/%25E0%25B0%25AE%25E0%25B1%2581%25E0%25B0%2582%25E0%25B0%259C%25E0%25B0%25B2%25E0%25B1%2581.JPG" width="320" /></a></div><br />ఎండాకాలం ఈ తాటి ముంజల్లో నీళ్లు చాలా చలువ చేస్తాయి...ముఖ్యంగా చిన్న పిల్లలకి ముసలి వాళ్లకి చాలా మంచిది.&nbsp; కొంతమంది కాస్త గడ్డుగా ఉండే ముంజల్ని ఇష్టపడతారు..అవి కొబ్బరిలాగా కసాకసామంటూ ఉంటాయి.&nbsp; నాకు మాత్రం అటు మరీ లేతగా కాకుండా ..ఇటు మరీ గడ్డుగా కాకుండా. ఉండాలి..పిల్లలకి ముంజలు తీసిస్తామన్నా వినరు ....మేమే తీసుకుతింటాం అని మహా చక్కగా లాగించేస్తారు! మాతో పోటీ అన్నమాట!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-OWTkixeM728/TceO7Ekns4I/AAAAAAAAC08/lGH-j1KqTjk/s1600/%25E0%25B0%2585%25E0%25B0%25A8%25E0%25B1%2581%25E0%25B0%25A6%25E0%25B1%258D%25E0%25B0%25B5%25E0%25B1%2587%25E0%25B0%2597%25E0%25B1%258D+.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-OWTkixeM728/TceO7Ekns4I/AAAAAAAAC08/lGH-j1KqTjk/s320/%25E0%25B0%2585%25E0%25B0%25A8%25E0%25B1%2581%25E0%25B0%25A6%25E0%25B1%258D%25E0%25B0%25B5%25E0%25B1%2587%25E0%25B0%2597%25E0%25B1%258D+.JPG" width="320" /></a></div><br /><br />ఇప్పుడు కాయలు తింటామా...ఆగస్టు సెప్టెంబరు వచ్చేటప్పటికి&nbsp; పండిన తాటికాయలతో బూరెలు..కుడుములు చేస్తారు... బాగా పండిన తాటికాయల్ని కాల్చి రసం పిండి కొంచం బొబాయి రవ్వ కలిపి&nbsp; చేస్తారు.&nbsp; తాటి బూరెల్లో వెన్నపూస పెట్టుకు తింటే ఆహా..ఏమి రుచి అనాల్సిందే.&nbsp; నేను తినే ఏకైక స్వీటు తాటి బూరెలే! ఇవీ మరీ అంత తియ్యగా ఉండవు. అసలు కాల్చిన తాటిపండు కూడా మహా రుచిగా ఉంటుంది.&nbsp; కాల్చిన తాటి బుర్ర చీకుతూ తినటం కూడా ఓ కళే! మా నాయనమ్మకి మహ ఇష్టం....అవలీలగా రెండు కాయలు తినేది.&nbsp; ఇక తేగల గురించి చెప్పక్కరలేదుగా! కాల్చిన తేగలకన్నా ఉడకపెట్టినవి బాగుంటాయి.<br /><br />చిన్నప్పుడు తినేసిన తాటి బుర్రలతో అందరూ బండ్లు కట్టే ఉంటారు..ఒకసారి మా బుడ్డోళ్ళని చూడండి..అన్నా చెల్లెళ్ళిద్దరూ పోటీ పడి లాగేస్తున్నారు!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-EeZnXPhMKDE/TceP57D9GjI/AAAAAAAAC1I/NM6InoJoQCA/s1600/%25E0%25B0%25AC%25E0%25B0%25B3%25E0%25B1%258D%25E0%25B0%25B2+%25E0%25B0%25AA%25E0%25B1%258B%25E0%25B0%259F%25E0%25B1%2580_0376.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-EeZnXPhMKDE/TceP57D9GjI/AAAAAAAAC1I/NM6InoJoQCA/s320/%25E0%25B0%25AC%25E0%25B0%25B3%25E0%25B1%258D%25E0%25B0%25B2+%25E0%25B0%25AA%25E0%25B1%258B%25E0%25B0%259F%25E0%25B1%2580_0376.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br />ఈ తాటి కాయలు ఈతకాయలతో పాటుఎండాకాలం సాయంత్రాలు మా ఊర్లో వీచే గాలి కూడా నాకు మహా ఇష్టం.&nbsp; పగలు ఎంత వేడి ఉన్నా సాయంత్రం అయ్యేటప్పటికి మంచి చల్లటి గాలి కొడుతుంది.&nbsp; అరుబయట మంచం వేసుకు పడుకుంటే .. ఓపక్క మా అమ్మ కబుర్లు చెప్తూనే ఉంటుంది...నేను హాయి హాయిగా అలా అలా నిద్రలోకి జారిపోతాను.&nbsp; టివిలు... కంప్యూటర్లు..అన్నీ బంద్.&nbsp; అసలు వాటి ధ్యాసే&nbsp; ఉండదు... అంత సమయమూ ఉండదు.<br /><br />ఈతకాయల గురించి మరో సారి... <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-5008799939447566545?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-32947145074750184252011-04-09T10:32:00.006+05:302011-04-09T15:45:10.339+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-6b4OTbLGNns/TZ_nQHYpI8I/AAAAAAAACxI/bnQfswDhtbM/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-6b4OTbLGNns/TZ_nQHYpI8I/AAAAAAAACxI/bnQfswDhtbM/s1600/images.jpg" /></a></div><br /><br />జయహో అన్నా హజారే!<br /><br />ఎవరో ఒకరు ఎపుడో అపుడు<br />నడవరా ముందుగా అటో ఇటో ఎటో వైపు<br />అటో ఇటో ఎటో వైపు అటో ఇటో ఎటో వైపు.....<br /><br />ఓ నవ వృద్దుడు వేసిన అడుగు<br />భావి తరాలకు ఆదర్శం అయింది<br />&nbsp;మనలాగా నాకెందుకులే అని<br />&nbsp;ఆ నవ వృద్దుడు నిర్లిప్తంగా కూర్చోలేదు<br />తన దీక్షతో కోట్లాదిమందిని కదిలించగలిగాడు<br />భారత యువకులలో కొత్త ఉత్సాహాన్ని ఉత్తేజాన్ని రగిలించాడు!<br /><br />మొదటి వాడు ఎప్పుడూ ఒక్కడే మరి<br />మొదటి అడుగు ఎప్పుడూ ఒంటరే మరి<br />వెనుక వచ్చు వాళ్ళకు బాట అయినది .....<br /><br />మొదటి అడుగు వేయాలంటే చాలా గుండె ధైర్యం ఉండాలి.<br />అలాంటి గుండె ధైర్యాన్ని ప్రదర్శించి<br />లక్షలాది యువకుల గుండెల్లో అగ్నిని రగిల్చాడు హజారే!!<br /><br />ఇలా దీక్ష చేయటం ఎమోషనల్ బ్లాక్‍మెయిల్ అన్నారు<br />ఆయనకి వ్యక్తిగత స్వార్థాన్ని అంటగట్టిన వాళ్లూ&nbsp; ఉన్నారు<br />అయినా ఆయన వెనకడుగు వేయలేదు.....<br /><br />కదలరు ఎవ్వరూ వేకువ వచ్చినా అనుకొని <br />కోడి కూత నిదరపోదుగా.. జగతికి మేలుకొలుపు మానుకోదుగా..<br />మొదటి చినుకు సూటిగా దూకి రానిదే.. మబ్బు కొంగు చాటుగా ఒదిగి దాగితే.. <br />వాన ధార రాదుగా నేల దారికి... ప్రాణమంటు లేదుగా బ్రతకటానికి..<br /><br />42 సంవత్సరాలుగా మూలన మూలుగుతున్న<br />జన లోకపాల్ బిల్లుకి తన సత్యాగ్రహంతో కదలిక తీసుకు వచ్చాడు<br />అదరక బెదరక సర్కారుని లొంగదీసాడు<br />యువతీయువకులని మేల్కొలిపాడు!!<br /><br />చెదరక పోదుగా చిక్కని చీకటి<br />మిణుగురు రెక్క చాటు చిన్ని కాంతికి<br />దానికి లెక్క లేదు కాళరాతిరి.....<br /><br />ఆయన మొదలుపెట్టిన పోరాటానికి<br />మేము సైతం అంటూ<br />అఖండ భారతావని అండగా నిలిచింది<br />కోట్లాది కంఠాలు ముక్త కంఠమై<br />ఆయనతో గొంతుకలిపాయి<br /><br />యుగములు సాగినా నింగిని తాకక<br />ఎగసిన అలల ఆశ అలిసిపోదుగా<br />ఓటమి ఒప్పుకుంటు ఆగిపోదుగా......<br /><br />ఈ పోరాటం ఇలానే సాగాలి..ఇది తాత్కాలికం కాకూడదు<br />ఆయన మొదలుపెట్టిన పోరాటాన్ని<br />అందరూ కలిసికట్టుగా కొనసాగించాలి<br />జన లోక్‍పాల్ బిల్లు అమలులోకి రావాలి<br />అంతే కాదు బిల్లు రాగానే సరికాదు<br />అది సరిగ్గా అమలయేట్టు చూడాల్సిన బాధ్యత కూడా మనదే <br />అవినీతి నిర్మూలనలో మనవంతు ప్రయత్నం మనం చేద్దాం!<br /><br />ఎవరో ఒకరు ఎపుడో అపుడు<br />నడవరా ముందుగా అటో ఇటో ఎటో వైపు<br />అటో ఇటో ఎటో వైపు అటో ఇటో ఎటో వైపు.....<br /><br />************************************************************************************<br /><a name='more'></a>************************************************************************************<br />నిన్న ఇందిరాపార్కు దగ్గర యూత్ ఫర్ బెటర్ ఇండియా ఆధ్వర్యంలో జరిగిన దీక్షా శిబిరానికి ఊరికే ఒకసారి చూసివద్దామని మా అమ్మాయి గొడవ చెయ్యటంతో&nbsp; వెళ్ళిన వాళ్ళం ఓ ఐదు గంటలు అక్కడే గడిపి కొవ్వొత్తుల రాలీలో కూడా పాల్గొన్నాం.<br /><br />అక్కడ ఉన్న యువతీ యువకుల ఉత్సాహాన్ని ఆవేశాన్ని చూస్తే&nbsp; ఒళ్ళు పులకరించింది. <br />మనకు కూడా ఏదో తెలియని ఆవేశం..<br />కొంతమంది&nbsp; తూటాలలాంటి మాటలతొ&nbsp; ఆ ఆవేశాన్ని ఇంకా రగిలించారు.&nbsp; <br />కుర్రాళ్ళు&nbsp; ఎంత చక్కగా మాట్లాడారంటే ...<br />ఇలాంటి వాళ్ళు ఊరికి ఓ నలుగురున్నా చాలు...<br />వాళ్ళు చెప్పిన మాటల మీద వాళ్లు నిలబడగలిగితే....<br />భారతదేశానికి ఇక దిగులు లేదు అనిపించింది!<br />అన్నా హజారే రగిలించిన ఈ స్ఫూర్తి .....ఈ చైతన్యం.... యువ భారతీయులల్లో ఇలానే కొనసాగాలని కోరుకుందాం!!<br /><br />జయహో భారత్!! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-3294714507475018425?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-61836557645647651892011-04-06T20:56:00.005+05:302011-04-06T21:47:17.508+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3rToy4vaiKk/TZyExTyAGWI/AAAAAAAACxE/K0JMopk29yQ/s1600/%25E0%25B0%25B8%25E0%25B1%2581%25E0%25B0%259C%25E0%25B0%25BE%25E0%25B0%25A4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="208" src="http://4.bp.blogspot.com/-3rToy4vaiKk/TZyExTyAGWI/AAAAAAAACxE/K0JMopk29yQ/s320/%25E0%25B0%25B8%25E0%25B1%2581%25E0%25B0%259C%25E0%25B0%25BE%25E0%25B0%25A4.jpg" width="320" /></a></div><br />పేరుకు తగ్గట్టు మంచి రూపు..సహజత్వం..అన్నిటికి మించి చక్కటి నవ్వు..ముద్దు మద్దు మాటలు..ఆమే సుజాత!<br /><br />సుజాత..ఆ పేరు వినగానే ముందుగా గుర్తొచ్చేవి.. గోరింటాకు సినిమాలోని <b>కొమ్మకొమ్మకో సన్నాయి </b>పాట! అలాగే గుప్పెడుమనసు సినిమాలోని <b>నేనా పాడనా పాట!<br /></b><br />నేను తొమ్మిదో తరగతిలో ఉండగా అనుకుంటాను గోరింటాకు సినిమా విడుదల అయింది.&nbsp; అదే సుజాతకి తెలుగులో మొదటి సినిమా.&nbsp; ఆ సినిమాలో సుజాత నాకెంతగా నచ్చిందంటే అప్పట్లో ఓ పత్రికలో ఆమె ఇంటర్యూతో పాటు ఆమె అడ్రస్సు&nbsp; కూడా ఇస్తే వెంటనే ఓ ఉత్తరం వ్రాసేసా! నాకు సినిమా యాక్టర్లంటే అంత పిచ్చేమి ఉండేది కాదు కాని ఎందుకో తనకి ఉత్తరం వ్రాయాలనిపించింది.....వ్రాసాను<wbr></wbr>. ఓ వారం రోజులల్లోనే&nbsp; ఆమె సంతకం చేసిన ఫోటోతో పాటు ఓ ఉత్తరం కూడా తిరుగుటపాలో వచ్చింది.&nbsp; ఎంత ఆనందం వేసిందో.<br /><br />&nbsp;అసలు సినిమా వాళ్ళు ఇలాంటి ఉత్తరాలకి జవాబులిస్తారన్నది అప్పటివరకు నేను నమ్మని విషయం.&nbsp; గాల్లో తేలిపోయాను. నాకు ఓ సినిమా యాక్టరు నుండి ఉత్తరం వచ్చిందని ఎంతమందికి చూపించానో!&nbsp; కొద్ది రోజులపాటు స్నేహితుల్లో ఓ ప్రత్యేక గుర్తింపు..సుజాత ఫోటోతో పాటు ఉత్తరం కూడా వ్రాసిందటగా..ఇప్పుడు మేము వ్రాస్తే మాకు కూడా ఫోటొ పంపుతుందా అని అడిగేవాళ్లు.&nbsp; ఇప్పటికీ ఆ ఫోటో...ఉత్తరం భద్రంగా దాచుకున్నా!&nbsp; అదే నా జీవితంలో ఓ నటికి గాని నటుడికి గాని నేను వ్రాసిన మొదటి చివరి ఉత్తరం. <br /><br />అప్పట్లో తన కోసమే గుప్పెడుమనసు సినిమా చూసాను.&nbsp; ఓ రచయిత్రిగా..ఓ సాధారణ ఆడదానిగా .రెండు స్వభావాల మద్య ఆ పాత్ర పడే ఘర్షణని సుజాత చాలా సహజంగా చేసింది. ఆ సినిమా చూసాక చాలా రోజులు నాకు శరత్‍బాబు అంటే&nbsp; కోపంగా ఉండేది. తన పేరు మీద వచ్చిన సుజాత సినిమాలో కూడా తనే హీరోయిన్. మొన్నటి శ్రీరామదాసు సినిమాలో కూడా చక్కగా నటించింది. <br /><br />మరో మంచి నటిని కోల్పోయాం.<br /><br />వరసపెట్టి అందరూ ఇలా ప్రయాణాలు కట్టేస్త్రున్నారేంటో! వెళ్ళినవాళ్ళు అక్కడకన్నా ఇక్కడే బాగుంది త్వరగా వచ్చేయండి అని తాయిలాలు చూపెడుతున్నారేమో!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-6183655764564765189?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-52609847493820758412011-03-22T23:14:00.003+05:302011-03-23T10:22:20.535+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="ii gt" id=":85w"><div id=":860">కొన్ని రచనలు వడియాలు పెట్టినట్టుంటాయి.<br />కొన్ని జంతికలు పోసినట్టుంటాయి.<br />కొన్ని మాత్రం ముగ్గులు వేసినట్టుంటాయి.<br />పై రెండూ తింటే కరుసైపోయినట్టే-<br /><br />"నిన్న" కన్న బిడ్ద "ఇవాళ"<br />"ఇవాళ"లు రేపటికి పేరెంట్సూ, ఎల్లుండికి తాతలూ అవ్వలూనూ.....<br /><br /><b>దాలిగుంట మీద పాలదాకలో పాలి నిదానంగా కాది, మరిగి, పొంగి పొంగి, కుంగి స్థిరపడి ఎర్రడాలు మీగడ తేలడం దాంపత్య సౌభాగ్యం!<br /></b>ఏవిటలా చదవడం ఆపి, కళ్ళు తేలేస్తున్నారు?<br /><br />సరదానంద వాక్యాలు గంభీరానంద సన్యాసానంద ప్రసంగ పాఠాల్లా కనపడుచున్నాయా?<br /><br />పైవన్నీ నా మాటలు కాదండోయ్!<br /><br />సీతారాముళ్లనే బావామరదళ్ల..ధరిమిలా ఆలూ మగళ్ల..ఆ పైన తల్లీతండ్రుళ్ల..ఆ పిమ్మట అవ్వాతాతళ్ల కథకి మన వెంకటరమణ వ్రాసిన&nbsp; రమణీయమయిన ముందుమాట..</div><div id=":860"><br />"<b>దాంపత్య ఋతుసంహారం"</b>..ముందుమాటకి పేరు చూడండి..ఎంత చమత్కారంగా పెట్టారో!<br /><br />కొన్ని పుస్తకాలకి ముందుమాటతో ఓ గుర్తింపు వస్తుంది.&nbsp; అలాంటి ఓ పుస్తకమే అనామకుడు వ్రాసిన <span style="font-size: medium;"><b>"రమణీయం" పుస్తకం.</b></span><br /><br />నేను ఈ రచయిత పుస్తకం ఇదే మొదలు చదవటం. అసలుకన్నా కొసరు రుచి అని పుస్తకంలో విషయం కన్నా నాకు రమణ గారి ముందుమాట ముందుగా మా బాగా నచ్చేసింది. అసలు రమణ ఎక్కడికీ వెళ్లలేదు..ఇలా ముందుమాటలతో..వెనక మాటలతో....కోతి కొమ్మచ్చి ఆడుతూ మనతోనే ఉన్నాడు..ఉంటాడు..తెలుగు పాఠకులుగా అది మనం చేసుకున్న పుణ్యం!.<br /><br />అసలు ఈ పుస్తకం ఏంటంటే..నేను చెప్పటం ఎందుకు..రమణగారి మాటల్లోనే చదవండి.<br /><br />"చిన్న చిన్నా ఉబలాటాల ఆరాటాల పోరాటాల చెలగాటాల పరీమళాల (నీ జుట్టు నిశి..నీ ముఖం శశి; కళ్లు మూస్తే మొగ్గలు-తెరిస్తే పువ్వులు) ఘుమ ఘుమ లతో నోరూరించే-తింటే ’వ-హల్‍వా’ అనిపించే ఆలుమగల ముత్యాలు ఈ ముగ్గులు.&nbsp; విశేషం ఏమిటంటే సుద్ద ముగ్గుల్లా ఈ ముగ్గులు చెదరవు..చెరగవు"<br /><br />ఇక అసలు కథకి వస్తే.......<br /><br />ఇది ఓ జంట కథ..<br />ఓ సీత... ఓ రాముడు...పుట్టుకతో బావా మరదళ్లు...తరువాత ఆలూమగలు....ఆపై తల్లిదండ్రులు.. అటు పిమ్మట తాతాముత్తవలు....పుస్తకం మొదటినుండి చివరి దాకా వీరిద్దరే..ఇంకో పాత్ర ఉండదు. ఈ ఇద్దరి సంసారం..అందులోని&nbsp; సరాగాలు..విరహాలు...అలకలు...రు<wbr></wbr>సరుసలు...బుసబుసలు...కోపాల్..తా<wbr></wbr>పాల్..సరదాల జగడాలు ....వెరసి రమణీయం అనబడే ఈ పుస్తకం.&nbsp; పెద్ద కథేం ఉండదు వివిధ జీవితావస్థల్లో వాళ్ల రోజువారీ జీవితమే...కానీ చదవటానికి ఆహ్లాదంగా ఉంటుంది.&nbsp; రెండే రెండు పాత్రలతో దాంపత్య కాలచక్రాన్ని సరదాగా చూపేట్టే పుస్తకం.&nbsp; అక్కడక్కడా ముళ్లపూడి మార్కు సంభాషణలు నవ్విస్తాయి.. రచయిత మీద ముళ్లపూడి ప్రభావం చాలానే ఉందనిపించింది.<br /><br />ధనుర్మాసంలో మూడంతస్తుల మేడలో ఓ మూలనున్న తమ ఫ్లాట్‍లో భార్య ముగ్గు వేస్తే చూడాలని ముచ్చటపడ్డ భర్త కోరికని ఆ భార్య ఎలా తీర్చిందో ఈ పుస్తకంలో చదవాల్సిందే!&nbsp; <br /><br />చివరి దాకా ఒకే మాట మీద జీవించిన ఆ ఇద్దరూ తమ వానప్రస్థంలో ఎలాంటి నిర్ణయం తీసుకున్నారన్న దానితో ఈ పుస్తకం ముగుస్తుంది.<br /><br />భార్యాభర్తల బంధం ఎలా ఉండాలో సున్నితంగా చెప్పే పుస్తకం! ఇలాంటి కథలు చదివినప్పుడు మన భారతీయ వివాహ బంధం ఎంత గొప్పదీ అని అనిపించకమానదు!</div><div id=":860"><br />సీతకి రామంలా<br />రామానికి సీతలా<br />సీతారామంలా ఉండగలిగితే<br />ఏ దంపతుల జీవితం అయినా "రమణీయం"<br />అంటారు రచయిత చివరగా<br /><br />&nbsp;ఇదే పుస్తకంలో చివర్లో రాముడి ఏకపత్నీవ్రతం గురించి ఓ సరదా అనుబంధ కథ కూడా ఉంది<br /><br />మొత్తం మీద సరదాగా టపటపా ఓ గంటలో చదివేయదగ్గ పుస్తకం. </div><div id=":860"></div><div id=":860"></div><div id=":860"></div><div id=":860"></div><div id=":860"></div><div id=":860"><br /><span style="font-size: small;"><b>రమణీయం</b></span></div><div id=":860"><span style="font-size: small;"><b>రచన: అనామకుడు </b></span></div><div id=":860"><span style="font-size: small;"><b>ప్రచురణ: వాహినీ బుక్ ట్రస్ట్</b></span></div><div id=":860"><span style="font-size: small;"><b>వెల: 50/-</b></span></div><div id=":860"><br />ఈ పుస్తకం కావల్సిన వాళ్ళు ఎక్కడి దాకో వెళ్లక్కరలేదు..అలా <a href="http://kinige.com/kbook.php?id=96">కినిగె </a>కి&nbsp; వెళ్ళి ఓ నొక్కు నొక్కండి చాలు. కింద బొమ్మ మీద నొక్కినా వెళ్ళవచ్చు. రమణి ముందుమాటకి తోడు వయ్యారాల బాపు&nbsp; బొమ్మ ఈ పుస్తకానికి మరో అదనపు ఆకర్షణ!</div></div></div><br /><br /><a href="http://kinige.com/kbook.php?id=96">రమణీయం On Kinige <img border="0" src="http://operator.kinige.com:8080/media/461f6659-6414-47a2-83a7-1da3fb325dd1.jpg" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-5260984749382075841?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-55821206767653348352011-03-10T22:54:00.003+05:302011-03-10T23:08:32.706+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">అప్పుడెప్పుడో బాబరు రామ మందిరాన్ని కూల్చాడని<br />ఇప్పటికీ మన గుండెలు మండుతుంటాయి!<br />మొన్నెప్పుడో ఎక్కడో ఆఫ్ఘనిస్తానులో<br />తాలిబన్లు బుద్దుడి విగ్రహాలను కూల్చేస్తుంటే<br />ఇక్కడ మనం విలవిలలాడిపోయాం!<br /><br />ఈ రోజు మన కళ్ల ముందే<br />హుస్సేను సాగరు సాక్షిగా<br />బ్రహ్మనాయుడి పౌరుషం...పటాపంచలు చేస్తుంటే<br />కృష్ణరాయల కీర్తి........నీటిపాలు చేస్తుంటే<br />తిక్కయ్య కలాన్ని........అడ్డంగా విరిచేస్తుంటే<br />త్యాగయ్య గొంతుని....నిర్దాక్షిణ్యంగా నులిపేస్తుంటే<br />తిమ్మరుసు ధీయుక్తిని....ఎందుకూ కొరకాకుండా చేస్తుంటే<br />పోతన..వేమన ..ఎర్రాప్రగడల... చేతులు విరిచేస్తుంటే<br />శ్రీశ్రీ.......జాషువాల....నాలుకలు తెగ్గోస్తుంటే<br />త్రిపురనేని...కందుకూరి.....సురవరంల...... తలలు పగలగొడుతుంటే<br />పింగళి వెంకయ్య తలదించుకునేట్టు...మన జండాని అవమానిస్తుంటే<br />నిలువు గుడ్లేసుకుని.....గుడ్లలో నీరు కుక్కుకుని<br />నిస్సహాయంగా చూస్తూ కూర్చున్నాం<br />రుద్రమ్మా..మల్లమ్మా..ఝాన్సమ్మా<br />ఎక్కడున్నారమ్మా....మీరన్నా క్షేమమేనా!<br /><br /><br />తెలుగు వైతాళికుల విగ్రహాలని<br />తెలుగు వారే&nbsp; ధ్వంసం చేస్తుంటే<br />ఏడుపో... బాధో.....కసో<br />ఏమీ చేయలేని అస్సహాయతో..<br />ఏమీ అర్థం కాని ఓ ఆవేదన!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-5582120676765334835?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-23420667042124368932011-03-09T17:22:00.002+05:302011-03-09T17:29:50.955+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-iCwURJq0jis/TXdgbN9T0wI/AAAAAAAACuQ/TWt6p7chWQA/s1600/Benefits+of+Walking+Leg.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://lh3.googleusercontent.com/-iCwURJq0jis/TXdgbN9T0wI/AAAAAAAACuQ/TWt6p7chWQA/s1600/Benefits+of+Walking+Leg.jpg" /></a></div>నడక ఓ వ్యాయామం కన్నా ఓ రిలాక్సేషను టెక్నిక్కు గానే నాకు ఎక్కువ ఇష్టం.&nbsp; నడకకి ఉదయం వెళ్ళాలా..సాయంత్రం వెళ్ళాలా .... ఉదయం వెళితే&nbsp; ఎన్ని గంటలకి వెళ్ళాలి అనేది మన తీరికని బట్టి ..వీలుని బట్టి ఉంటుంది.&nbsp; నేను మాత్రం నడకకి వెళితే ఉదయం ఐదు గంటలలోపే బయలుదేరి వెళతా! అప్పుడు వెళితేనే దాన్లో ఉన్న ఆనందాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించవచ్చు అనిపిస్తుంది నాకు.&nbsp; ఆ తరువాత నడిచే నడక నాకు నడకలా ఉండదు.&nbsp; పిల్లలకి కాలేజీల హడావిడీలో కొన్నాళ్ళు ఉదయాన్నే వెళ్ళటం మానివేసి ఏడు గంటలకి వెళ్ళాను కాని నాకు ఆ నడక నచ్చల!<br /><br />ఈ మధ్య తెల్లవారుఝామున 4:30...4:45 కల్లా నడకకి బయలుదేరుతున్నా.&nbsp; మా కాలనీ రోడ్లు విశాలంగా నడకకి చాలా అనుకులంగా ఉంటాయి.&nbsp; కాలనీలో ఉన్న రెండు పార్కులు కూడా నడకకి బాగుంటాయి. కాకపోతే ఈ పార్కులు 5:30 దాటితే&nbsp; భ్రమరి...భస్త్రిక...ఉజ్జయ్..<wbr></wbr>అనులోమ విలోమాలు....మొదలగు నానారకాల ప్రాణాయామాల&nbsp; ఉచ్వాస..నిశ్వాసలతో వేడెక్కి పోతాయి. ఓ నాలుగు రోజులు వరుసగా పార్కుకి వెళ్ళామంటే అన్ని రకాల ప్రాణాయామాలు నేర్చేసుకోవచ్చు.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-UiCSIYxbMSs/TXdhjugHTtI/AAAAAAAACuU/ToF6HsPTC7I/s1600/trees1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://lh5.googleusercontent.com/-UiCSIYxbMSs/TXdhjugHTtI/AAAAAAAACuU/ToF6HsPTC7I/s1600/trees1.jpg" /></a></div>చల్ల చల్లటి గాలులతో పాటు సువాసనభరిత నడక కావాలంటే మా కాలనీ రోడ్డు మీద నడిస్తేనే బాగుంటుంది.&nbsp; రోడ్డుకి రెండువైపులా&nbsp; చెట్లు..వాటినుండి వచ్చే చల్ల గాలి..అందులోనూ మాఘ..ఫాల్గుణ మాసాల్లో ఉండీ లేనట్టు ఉండే చిరు..చిరు చలిలో ఉదయపు చల్ల గాలుల మధ్య నడవడం చాలా బాగుంటుంది.&nbsp; 4:30 కి రోడ్డు మీదకి వస్తే ఒక్క నర, వస్తు, వాహన, జంతు సంచారం కూడా ఉండదు.&nbsp; అంతా అందమైన నిశ్శబ్ధం..నిన్న చూసిన రోడ్డు ఇదేనా అనిపిస్తుంది.&nbsp; 4:45కి అక్కడొక మనిషి..ఇక్కడొక మనిషి కనిపిస్తే...&nbsp; 5 గంటలయ్యేటప్పటికల్లా ఒక్కసారిగా&nbsp; రోడ్డంతా నడిచే మనుషులతో నిండిపోతుంది. వీళ్లకి తోడు పాలవాళ్ళు..పేపరు వాళ్ళు...రోడ్లు ఊడ్చే వాళ్ళు..అప్పుడే వచ్చే మొదటి బస్సు ...ఉదయం రైల్వే స్టేషనులకి ఎయిరుపోర్టులకి వెళ్ళేవాళ్లని..వచ్చేవాళ్ళని మోస్తూ రయ్యిమంటూ దూసుకొచ్చే కార్లు..ఇక రణగొణ ధ్వనులు మొదలవుతుంటాయి.&nbsp; శబ్దకాలుష్యానికి తొలి చిరునామాలు అన్నమాట!<br /><br />అన్నిటికన్నా ఈ సమయంలో నాకు అమితంగా నచ్చేది..చెట్ల నుండి..వాటి పూల నుండి వచ్చే వింత వింత పరిమళాలు.&nbsp; మా ఇంటిముందు వేప చెట్టుతో మొదలుపెడితే తిరిగి వచ్చేటప్పటికి మధ్యలో ఎన్నెన్ని పరిమళాల సొగసులో.&nbsp; ఆ సమయంలో నడిస్తే మనిషికి ఇక వేరే ఆరోమా థెరపీలు ..ఫ్లవర్ థెరపీలు అవసరంలేదేమో!<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-6X4ejcFruDg/TXdoGvjfCkI/AAAAAAAACuo/QIFWYC2zHy8/s1600/neem.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://lh5.googleusercontent.com/-6X4ejcFruDg/TXdoGvjfCkI/AAAAAAAACuo/QIFWYC2zHy8/s1600/neem.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-px7xyJoT9hU/TXdmpXG6AiI/AAAAAAAACuk/nkm87DTZ6K4/s1600/night+queen.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://lh3.googleusercontent.com/-px7xyJoT9hU/TXdmpXG6AiI/AAAAAAAACuk/nkm87DTZ6K4/s1600/night+queen.jpg" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />మా ఇంటి ముందు ఇప్పుడిప్పుడే పూస్తున్న లేలేత వేప పూ వాసనలు... కొంచం రెండడుగులు ముందుకు వేయగానే మత్తెంక్కించే నైట్ క్వీను గుభాళింపులు...ఇంకాస్త ముందుకి వెళితే పారిజాత పరిమళాలు...మరో రెండడుగులు వేస్తే రాజుగారి బాల్కనీ మీది నుండి తొంగిచూసే సన్నజాజి సువాసనలు...అలా మరో నాలుగడుగులు వేయగానే&nbsp; సీతమ్మ గారి ఇంటి మామిడిపూత వింత పరిమళాలు...రోడ్డుకి ఈ పక్క తురాయి పూలు..ఆ పక్క మోదుగ .. ఆ గేటులో నిద్ర గన్నేరు...ఈ వాకిట్లో మల్లె పాదు....ఓ ఇంటి బాల్కనీలో అపురూపంగా పెంచుకుంటున్న పరిమళాలు వెదజల్లే గులాబీలు.... లిల్లీలు....మద్యలో రోడ్డు మీద రాలిన పున్నాగ పూలు...శివలింగ పూలు..ఇంకా పేరు తెలియని పూలు....అన్నీ కలగలిసి మైమరిపించే మధుర సువాసనలు. వాసనలేని పూలు కూడా&nbsp; వీటి వాసనలు పీల్చి తాము కూడా వాసనలు వెదజల్లే స్వచ్చమైన సమయం.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-YPboQiwDKv4/TXdkVQG2aCI/AAAAAAAACug/X1rX82CCYFw/s1600/flowers.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://lh3.googleusercontent.com/-YPboQiwDKv4/TXdkVQG2aCI/AAAAAAAACug/X1rX82CCYFw/s1600/flowers.jpg" /></a></div><br />ఈ పూల వాసనలకి నేనెంతగా అలవాటు పడ్డానంటే కళ్ళు మూసుకునే వాటి వాసన బట్టి నేను ఎక్కడ ఉన్నానో&nbsp; చెప్పగలిగేంత. <br /><br />చెట్లన్నీ హాయిగా ప్రశాంతంగా శ్వాస తీసుకునే వేళ మన అడుగుల శబ్దాలతో వాటి ప్రశాంతతకి భంగం కలిగిస్తున్నామేమో అని ఓ పక్క సంకోచం...ఇన్ని పరిమళాల మధ్య నడిచే అదృష్టానికి మరో పక్క ఆనందం. ఓ గంట పోయాక వెళితే ఆ చెట్లు..పూలు అన్నీ అక్కడే ఉంటాయి..వాటి పరిమళాలు మాత్రం ఉండవు.<br /><br />&nbsp;ఆ సమయంలో కాకుల అరుపులు కూడా ఎంత శ్రవాణానందంగా ఉంటాయో! సరిగ్గా 4:45 కి ఓ చెట్టు మీద కాకులు అరిస్తే 5 గంటలకి మరో చెట్టు మీదవి కావు కావుమని మనకి స్వాగతం పలుకుతుంటాయి.&nbsp; వాటి తొలి అరుపులకి రోజూ ఒకటే సమయం.. ఎంత సమయపాలనో .... భలే ముచ్చటేస్తుంది<br /><br />మా కాలనీలో కోళ్ళు కూడ ఉన్నాయి.&nbsp; ఐదు గంటలకల్లా తొలి కోడి కూస్తే 5:30 కి మలి కోడి కూస్తుంది.&nbsp; నేనయితే టైమెంతయ్యిందో వీటి అరుపులని బట్టే చెప్తా.&nbsp; చిన్నప్పుడు మా నాయనమ్మ చుక్కని చూసి టైము చెప్పేది.&nbsp; ఇప్పుడు నేను కోడి అరుపులు..కాకి అరుపులు బట్టి టైము చెప్తున్నా:)<br /><br />ఇంటికి తిరిగివచ్చాక ప్రాణాయామం చేసుకున్నంతసేపూ ఆ పూల పరిమళాలే నా చుట్టూ పరిభ్రమిస్తుంటాయి..అందుకే ఉదయపు నడకంటే నాకంత ఇష్టం.<br /><br />నడకలందు ఏ నడక మేలయ్యా అంటే నా ఓటు ఉదయపు నడకకే! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-2342066704212436893?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-697703013248154622011-03-04T11:04:00.003+05:302011-03-04T11:09:12.817+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">మార్చి 10 హైదరాబాదు దిగ్భంధనం అని TRS ఏ ఎత్తుగడతో పిలుపునిచ్చిందో కాని అదొక మతిలేని చిత్తశుద్ధి లేని ఎత్తుగడ.&nbsp; ప్రభుత్వాన్ని ఇరుకున పెట్టాలంటే ఇంకా&nbsp; చాలా మార్గాలున్నాయి...పోయి పోయి అభం శుభం తెలియని పిల్లల మీదా తమ ప్రతాపం.&nbsp; ఉస్మానియాలో పిల్లలకి తెలంగాణా వచ్చేదాకా తరగతులు... పరీక్షలు అక్కర్లేదని ఇక మిగతావాళ్లకి కూడ అక్కర్లేదు అనటానికి వీళ్లెవరు!<br /><br />తను స్వయానా ఓ అధ్యాపకుడు అయిన కోదండరాం గారి మాటలు వింటుంటే నవ్వాలో ఏడవాలో కూడా తెలియటంల.&nbsp; ఈ దిగ్భంధనం మార్చి 10 న అని ఎప్పుడో నిర్ణయం జరిగిపోయింది అందుకని ఇక దానిని మార్చటం కుదరదు ఇంటరు పరీక్షే వాయిదా వేసుకోండి అని బహు తేలికగా సెలవిచ్చారు ఈ ప్రొఫెసరు గారు.&nbsp; అంతకు ఒక్క రోజు ముందరే ఇంటరు పరీక్షలకి ఆటంకం లేకుండా మార్చి 10 న జరపతలపెట్టిన దిగ్భంధనాన్ని&nbsp; గురించి ఆలోచిస్తున్నాం అని ఆయనే సెలవిచ్చారు..మరి ఒక్కరోజులో ఏ రాజకీయ సమీకరణలు మారాయో మరి ఈయన మాటలు కూడా మారిపోయాయి.<br /><br />ఇంటరు పరీక్షల టైం టేబుల్ రెండు నెలలముందే విడుదల చేసారు.&nbsp; మరి తెలిసి తెలిసీ ఆ రోజే ఈ నిరసన కార్యక్రమం పెట్టటం వెనుక ఉన్న రాజకీయం చిన్న పిల్లలకి కూడా అర్థం అవుతుంది...నిజంగా వీళ్లకి ఉద్యమం పట్ల కాని అభం శుభం తెలియని చదువుకునే విద్యార్థుల పట్ల కాని ఏమాత్రం చిత్తశుద్ధి ఉన్నా 10 న ఈ కార్యక్రమం పెట్టి ఉండేవాళ్లే కాదు.&nbsp; ఒకవేళ పెట్టినా పిల్లలు పరీక్షలకి వెళ్ళటానికి ఎలాంటి ఆటంకం కలిగించం పరీక్ష నిర్వహించుకోండి అని అని ఉండుంటే వాళ్ళ ఉద్యమానికి.... ఈ నిరసనకి&nbsp; గౌరవం దక్కేది..<br /><br />ఇంటరు విద్యార్థులు ఇంటరు పరీక్షల తరువాత ఎన్ని పోటీ పరీక్షలు వ్రాస్తారో వీళ్లకి తెలుసు..ఒక్క పరీక్ష అటూ ఇటూ అయినా ఇప్పుడు ఉన్న పోటీ ప్రపంచంలో పిల్లలు ఎంత మానసిక ఆందోళనకి గురవుతారో వీళ్లకి తెలియనిదా? అందులోనూ 10 న ఇంటరు ద్వితీయ సంవత్సరం పిల్లలకి పరీక్ష. అది రద్దుచేసి ఇంకొక రోజు పెట్టటమంటే అంత తేలిక కాదు.&nbsp;&nbsp; ఎంతోమంది పిల్లలు అహోరాత్రులు కష్టపడి తమ జీవితలక్ష్యంగా చదివే IIT పరీక్ష ఏప్రియల్ 10 నే! ఇప్పటికే ఇంటరు పరీక్షలు అయ్యాక మధ్యలో సమయం తక్కువ ఉంది అనుకుంటుంటే మళ్లీ ఇది ఒకటి!<br /><br />ఇంకొక తెలంగాణా వాది అయితే అసలు ఎప్పుడూ మార్చి మూడవవారంలో మొదలయ్యే పరీక్షలు ఈ సారి తెలంగాణా ఉద్యమాన్ని దెబ్బ తీయటానికే ముందు పెట్టారు అని గగ్గోలు చేస్తున్నాడు! బట్టతలకి మోకాలుకి ముడిపెట్టటంలో వీరిన మించిన వారు లేరు మరి!&nbsp; అసలు ఆయన పిల్లలు ఎక్కడ చదువుకుంటున్నారో! చాలామంది తెలంగాణా వారు&nbsp; బందులతో గొడవలతో గత విద్యా సంవత్సరం తెలంగాణాలో ముఖ్యంగా హైదరాబాదులో కాలేజీలు సరిగ్గా జరగలేదని ఈ సంవత్సరం తమ పిల్లలని విజయవాడ గుంటూర్లలో చేర్చుకున్నారు! మరి అంత ముందుచూపు వాళ్లకి!<br /><br />సరే మన చేతకాని ప్రభుత్వం వీళ్లకి భయపడి ఆ రోజు పరీక్ష ఇంకొక రోజుకి మారిస్తే మార్చొచ్చు..కానీ అదే రోజు CBSE, ICSE 10..11 తరగుతుల వాళ్లకి కూడా పరీక్షలు ఉన్నాయి..మరి వాటినేం చేస్తారు! ఎవరు వ్రాసినా వ్రాయకపోయినా వాళ్ళ పరీక్షలు అదే రోజు జరుగుతాయి..వాటిని ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ వాయిదా వెయ్యరు మరి!<br /><br />ఇంటరు పరీక్ష ఉదయం 8 నుండి 11 గంటల వరకు కాబట్టి&nbsp; ఇప్పటికయినా పరీక్షలు నిర్వహించటానికి ఎలాంటి ఆటంకం కలిగించం అని ఒక్క మాట చెప్తే చాలా గౌరవంగా ఉంటుంది.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/220028383264624108-69770301324815462?l=vareesh.blogspot.com' alt='' /></div>సిరిసిరిమువ్వhttp://www.blogger.com/profile/16805502563450905210noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-220028383264624108.post-3364626729526936912011-02-24T15:38:00.018+05:302011-03-04T17:59:33.989+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div>&nbsp;ఈ రోజు రమణ గారు లేరని తెలిసాక మన తెలుగ బ్లాగర్ల స్పందనలు..(బ్లాగుల్లో ...బజ్జులో ....జాల పత్రికల్లో వచ్చినవి)&nbsp; ఇక్కడ పెడుతున్నాను.&nbsp; అన్నీ ఒక చోట ఉంటే బాగుంటుందన్న ఉద్దేశ్యంతో పెడుతున్నాను. ఎవరికయినా అభ్యంతరం ఉంటే చెప్తే తీసివేయగలను.</div><div></div><div></div><div></div><div><br /><b><span style="font-size: large;">వేణూ శ్రీకాంత్ (బజ్జులో)</span></b></div>ప్రముఖులు చనిపోయినపుడు టివిల్లో గుండెలవిశేలా రోధిస్తున్నవాళ్ళని చూసి మాస్ హిస్టీరియానే కానీ ఎంత అభిమానముంటే మాత్రం ఇంత ఏడుపు ఎలావస్తుంది అనుకునేవాడ్ని. <br /><br />ముళ్ళపూడివారు ఇకలేరని ఒకగంట క్రితం తెలిసిన దగ్గర నుండీ ఎంతప్రయత్నించినా ఆగకుండా నిశ్శబ్దంగా కారుతున్న కన్నీళ్ళని చూస్తే ఇపుడు అర్ధమవుతుంది. ఎవరో మన నట్టింట్లోమనతో తిరుగుతూ కబుర్లు చెప్పే మన మనిషి పోయినంత బాధ. అయినా రమణ గారు ఇకలేకపోవడమేమిటి ఆయన సృష్టించిన బుడుగు నిక్కర్ వేసుకుని అల్లరిచేస్తూ మనమధ్యే తిరుగుతుంటాడు. ఇంకా రమణగారు తన రచనల రూపంలో మన నట్టింటే ఎప్పుడూ తిరుగుతూనే ఉంటారు. <br /><br />రమణ గారి ఆత్మకు శాంతిని... బాపుగారికి మనశ్శాంతినీ.. ఇంతటి కష్టాన్ని తట్టుకునే&nbsp;&nbsp;ధైర్యాన్నీ ప్రసాదించమని ఆభగవంతుడిని వేడుకోవడం తప్ప ఏంచేయగలం.<br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /><span style="font-size: large;"><b>పప్పు నాగరాజు (బజ్జులో)</b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: small; font-weight: normal;"></span></b></span><br /><div class="nH"><div class="Iz" style="padding: 6px 6px 10px 10px; position: relative;"><div class="YK Ix" style="font-size: 13px; margin-left: 55px;"><div><div class="YJ" style="margin-top: 0.25em; max-width: 50em;"><span style="font-size: large;"><span class="z19Dle" id="col-z13njnba2qzcxpbg104ci3hr3nbduljxs3c"><span class="zo" style="margin-bottom: 0.4em;">అమరణీయం - రమణీయం<br />Death doesn't separate a fellowship forged with love, friendship and mutual respect.<br /><br />When Dave Packard (the founder of Hewlett &amp; Packard) passed on in 1996, the San Jose Mercury News ran a full length obituary -- which ran into more than 40 pages. Many people - his friends, employees, associates and eminent people from all over America wrote about their association with him, their memories and how he made a difference to them. It was 40 pages of emotionally charged eloquent tribute to a great man.<br /><br />But, his legendary partner and best friend Bill Hewlett didn't say anything - not even a word. His silence was not simply eloquent, it was ineffable<b>.</b></span></span></span></div><div class="YJ" style="margin-top: 0.25em; max-width: 50em;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div></div></div><div class="Iw" style="clear: both; font-size: 0px; height: 0px; line-height: 0pt;"></div></div></div><div class="nH"><div class="H2 xw" id="z13njnba2qzcxpbg104ci3hr3nbduljxs3c#1298530893480000" style="padding: 5px 0px; position: relative;"><div class="Iw" style="clear: both; font-size: 0px; height: 0px; line-height: 0pt;"></div></div></div></div><div><br /><br /></div><div><b><span style="font-size: large;">రమణి (బజ్జులో)</span></b></div><div><span style="display: block;">బాపురమణీయం<br />బాపు ఒంటరివారయ్యారు.. ముళ్ళపూడి వెంకటరమణగారు ఇక లేరు. <br />బాపు.......(రమణీయం)?? :(<br />రమణ చిన్నతనంలోనే తండ్రి మరణించారు. కుటుంబం ఇబ్బందులలో పడింది. సాహసం చేసి అతని తల్లి కుటుంబంతో మద్రాసు వెళ్ళింది. మద్రాసులో అక్కా బావల వద్ద చదువు మొదలుపెట్టిన రమణ 5, 6 తరగతులు మద్రాసు పి.ఎస్.స్కూలులో చదివారు.<br /><br />తర్వాత 7,8 తరగతులు రాజమండ్రి వీరేశలింగం హైస్కూలులోను, ఎస్సెల్సీ ఆనర్స్ దాకా కేసరీ స్కూలులోను చదివాడు. పాఠశాల విద్యార్ధిగానే లెక్కలలోను, డిబేట్లు, వ్యాస రచనలోను ప్రతిభ చూపించారు. హాబీగా పద్యాలు అల్లేవారు. నాటకాలలో వేషాలు వేసేవారు.<br /><br />1945లో బాల పత్రికలో రమణ మొదటి కథ 'అమ్మ మాట వినకపోతే' అచ్చయ్యింది. అందులోనే బాల శతకం పద్యాలు కూడా అచ్చయ్యాయి. ఆ ఉత్సాహంతోనే ఉదయభాను అనే పత్రిక మొదలెట్టి తనే ఎడిటర్ అయిపోయారు. మిత్రులతో కలిసి ఒక ప్రదర్శన నిర్వహించి, వచ్చిన డబ్బులతో సైక్లోస్టైల్ మెషిన్ కొన్నారు.<br /><br />ఆ పత్రికకు రమణ ఎడిటర్. చిత్రకారుడు బాపు. విషయ రచయిత మండలీకశాస్త్రి. ఆర్ధిక ఇబ్బందుల వలన ఎస్సెల్సీతో చదువు ఆపిన రమణ చిన్నా చితకా ఉద్యోగాలు చేశారు. 1954లో ఆంధ్ర పత్రిక డైలీలో సబ్ ఎడిటర్‌గా చేరారు. ఆంధ్రపత్రికలో పని చేసేటపుడే బుడుగు వ్రాశారు.</span><span style="display: block;"><br /></span><span style="font-size: large;"><b><span style="display: block;">&nbsp;</span><span style="display: block;">&nbsp;</span><span style="display: block;">స్వాతికుమారి (బజ్జులో)</span></b></span><span style="display: block;">తెలుగుతనం మరోసారి తడబడింది. తన మడుసులకు కలాపోసన కనుక గా ఇచ్చిన అందాలరాముడి కోసం కలమెంట నీరెట్టుకుంది. ఐనా చిన్నవాడూ చితకవాడు కానివాడిని కూడా కుంచం బోలెడు బ్బయం లేకుండా తీసుకెళ్ళిన కాలానికి వీపు మీద గఠిగా ప్రైవేటు చెప్పాలనుంది.</span><span style="display: block;"><br /></span><span style="font-size: large;"><b><span style="display: block;">&nbsp;</span><span style="display: block;">వరూధిని </span><span style="display: block;"></span><span style="display: block;">http://vareesh.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html</span><span style="display: block;">&nbsp;</span></b></span><span style="display: block;">రమణ లేని బాపు<br /><br /><span style="display: block;"></span></span><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;"><div style="clear: both; text-align: center;"></div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">అయ్యో బాపూ! </span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><br /></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">చిన్నీ రమణ గారు పోయారంట!</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><br /></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">పొద్దున్నే టి.వి. లో వార్త చూసి మా ఆయన పెట్టిన కేక వినగానే</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">నాకు నోటివెంట వచ్చిన మొదటి మాట</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">&nbsp;అయ్యో బాపూ! </span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><br /></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">బాపు-రమణ..</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">ఒక్క తెలుగు వారికే సొంతమయిన అరుదయిన జంట!</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">తనువు మనస్సూ ఒకటిగా మెలిగిన అపురూప స్నేహితులు</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">తెలుగు సినిమాకి...తెలుగు సాహిత్యానికి ఓ గుర్తింపు తెచ్చిన మహనుభావులు</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">ఇంతకాలం వాళ్ళిద్దరి పేర్లు కలిపి చదవాటానికి అలవాటుపడ్డ మనం</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">వాళ్ళిద్దరిని జంటగా చూడ్డమే అలవాటయిన మనం</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">ఇకనుండి ఒట్టి బాపు గారినే చూస్తాం అనుకుంటే ఎంత బాధగా ఉందో!</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">మనకే ఇంత బాధగా ఉంటే బాపూ గారికి ఇంకెంత తీరని లోటు!</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">ఆ క్షణం దాకా తనతో ఉన్న తన సహచరుడు</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">ఇక తనతో లేడు అనుకుంటే</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">అయ్యో బాపూ!</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><br /></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">మీ ఇద్దరూ కలిసి తెలుగు వారికి</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">ఓ బుడుగుని... ఓ సీగానపెసూనని</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">ఓ రెండు జళ్ళ సీతని....ఓ గోపాలాన్ని</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">అన్నిటికీ మించి ఓ కోతికొమ్మచ్చిని</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">ఇచ్చినందుకు ఏమిచ్చి</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">మీ ఋణం తీర్చుకోగలం </span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><br /></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">పోయినోళ్ళందరూ మంచోళ్ళూ</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">ఉన్నోళ్ళు పోయినోళ్ల తీపి గురుతులు</span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;">అనుకుని ఊరట చెందటం తప్ప!!&nbsp;</span></span></div><div dir="ltr" style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><br /></span></span></div><div dir="ltr" style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><br /></span></span></div><div dir="ltr" style="text-align: left;"><h3><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-weight: normal;"></span></span><b><span style="font-size: large;"><span style="font-weight: normal;">&nbsp;</span></span></b></span></span></h3><h3><span style="display: block;"><span style="display: block;"><b><span style="font-size: large;"><span style="font-weight: normal;">SHANKAR.S &nbsp;</span><span style="font-weight: normal;"><a href="http://blogavadgeetha.blogspot.com/" target="_blank">http://blogavadgeetha.<wbr></wbr>blogspot.com/</a></span></span></b></span></span></h3><h3><span style="display: block;"><span style="display: block;">సెగట్రీ...ఈ మృత్యువు అడ్రసేటో కనుక్కో డిక్కీలో తొంగోబెట్టేదాం</span></span></h3><div></div><div><div dir="ltr" style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><br /></span></span><br /><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">దీన్సిగతరగా ఎదవ మృత్యువు...అభిమానులందరూ మాంచి నిద్రలో ఉండగా దొంగచాటుగా వచ్చి రమణని తీసుకుపోతుందా. అయినా దానికి లేకపోతే పోయే ఆ పెద్దాయనకైనా&nbsp; ఉండద్దూ..."అప్పు" డే నా అని ఇంకో వందేళ్ళు జీవితాన్ని "ఋణం" గా తీసుకోవచ్చుగా దాన్దగ్గర. బాపు గురించి కాస్తయినా ఆలోచించాడా? లేకపోతే సీరామ రాజ్యం కత . డవిలాగులు మా బాగా రాసేసుంటాడు..ఆ రాములోరికి ముచ్చటేసి ఇలాంటోడు మన ఇలాకాలో ఉండాలి గానీ సీపుగా భూలోకం లో ఏంటి అని రాత్రికి రాత్రి "జనతా ఎక్స్ప్రెస్" లాంటి బండోటి పంపించి పిలిపించేసుకున్నడేమో. అసలే మనోడు ఈ మధ్యే "కోతి కొమ్మచ్చి" ఆడి ఆడి ఉన్నాడేమో ఆ "రాంబంటు" కోతి వచ్చి రాములోరు రమ్మంటున్నారు అని చెప్తే&nbsp; గెంతుకుంటూ బండెక్కేసుంటాడు. సమయానికి బుడుగ్గాడు ఉన్నా బావుణ్ణు బాపు-రమణ ల "స్నేహం" గురించి చెప్పి ఠాట్ వెళ్ళడానికి&nbsp;వీల్లేదంటూ అడ్డేసేవాడేమో. అయినా ఎక్కడికి పోతాడ్లే...తెలుగోళ్ళు ఉన్నంత వరకూ మారేసం లో మన చుట్టూనే ఉంటాడు. మనమూ అక్కడికి వెళ్ళకపోతామా, అప్పుడు ఏటీ పని అని నిలదీసి ప్రైవేట్ చెప్పెయమూ.</span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">అయినా ఆయన్లేడంటే మనసులో ఏదో మడతడిపోయినట్టు, గుండెలో గుండు సూది గుచ్చినట్టు ఎక్కడో ఏదో నొప్పి. అవున్లే సడెన్గా దేవుడు రేపట్నించి భూమీద ఉండడు అంటే భక్తులకామాత్రం బాధ ఉండదేంటి? అసలు ఆయన్ని&nbsp;తీసుకెళ్ళిన&nbsp;ఆ&nbsp;మృత్యువు &nbsp;అడ్రసేటో కనుక్కో డిక్కీలో తొంగోబెట్టేదాం .</span></span></span></div></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"></span></span></span><br /><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b>సుజాత (మనసులోమాట)&nbsp;</b></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b>http://manishi-manasulomaata.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html </b></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">రమణ లేని బాపు !&nbsp;</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">&nbsp;అవును, ఇక బాపు .......రమణ లేని బాపు!&nbsp;</span></span></span></div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /><br />పొద్దున్నే ఐదుంపావుకి చల్లని వేళ....పాటలు వింటూ వాకింగ్ కెళ్తుంటే అరిపిరాల గారి నుంచి వచ్చిన మెసేజ్ నిజంగా ఒక్క క్షణం అర్థం కాలేదు. "mullapudi venkata ramana no more" అని కనపడుతోంది ఫోన్లో! అర్థమైన మరుక్షణం మనసులోకొచ్చిన ఆలోచన<br /><br />"మరి బాపు...? బాపుకెలా ఇప్పుడు? బాపు... బాపు"<br /><br />ఎంతమంది అదృష్టవంతులుంటారిలా? బాపులా?.....రమణలా......!</span></span></span><br /><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">సృష్టిలో తీయనిది స్నేహమే నని (ఆ మాటంటే వాళ్ళొప్పుకోరు.."తీయనిడి&nbsp;ఎందు<wbr></wbr>కైందీ? మేం తీసేశాం" అంటారు) నిరూపించిన సజీవ సాక్ష్యాలు వాళ్ళు!</span></span></span></div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br />చిన్న నాటి స్నేహాన్ని ఎన్నాళ్ళయినా ఎన్నేళ్ళయినా నిలుపుకునేవారుంటారేమో!<br /><br />కాని&nbsp;ఒకటే మాటగా, ఒకటే జీవితంగా, ఒకటే ఆలోచనగా ఒకే చోట ఒకే వూర్లో కుటుంబాలతో సహా కల్సిపోయి విడదీయలేని జంటగా బ్రతికిన అరుదైన మనుషులు వాళ్ళు.<br /><br />బుడుగు, రాధ, గోపాలం,బామ్మ, పంచవటి కాలనీ,.........మధ్య తరగతి సౌందర్యాన్ని తన కళ్ళతో....&nbsp;బాపు కుంచెతో ఆవిష్కరించిన వాడు, ఏడుపదులు దాటిన వయసులో హైస్కూలు కుర్రాడిలా &nbsp;కోతికొమ్మచ్చి ఆడుతున్నవాడు,ఎంత ఎదిగినా మధ్యతరగతిలో ఒదిగిన వాడు....<br /><br />ఒక్కోసారి కొన్ని సంఘటనలు అలా జరిగిపోతుంటాయి. జీవితకాలం లేటైపోతుంటాయి. ఈ మధ్య శంకర్ గారి బ్లాగులో చదివినపుడు "అవును, ఇప్పటికే ఆలస్యం చేశా! ఈ సారి చెన్నై వెళ్ళినపుడు వీళ్ళిద్దరినీ చూడాలి" అనుకున్నాను!<br /><br />చాలా చాలా ఆలస్యమైపోయింది. ఇక కలవాలని లేదు. రమణ లేని బాపునీ, బాపు లేని రమణ నీ ఊహించుకోలేం కదా!<br /><br />మనం సరే,&nbsp;&nbsp;బాపు?<br /><br />ఏదో ఆలోచన బుర్రలో మెరిసిన క్షణాన "అది కాదు రమణా." అంటూ పక్కకి చూస్తారేమో!<br /><br />రమణ గారి ఫోన్ కి రింగ్ చేసి "అరె....ఇక రమణ లేడుగా"అని ఉస్సురని కూలబడతారేమో! <br /><br />అయ్యో, బాపు గారూ , ఎలా? ఎలా? ఎలా మీ బాధను పంచుకోవడం? <br /><br />&nbsp;వాళ్ళిద్దరినీ , ఒకే చోట వాళ్ళిద్దరినీ చూసినపుడు &nbsp;నాకు <a href="http://www.chimatamusic.com/telugu_songs/playiphone.php?plist=4825" target="_blank">ఈపాట.</a>గుర్తొస్తూ ఉండేది<br /><br />రమణ ఇక లేరు<br /><br /><span style="font-size: medium;">బాపు మనసుకు శాంతి లభించు గాక !</span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: medium;"></span></span></span></span><br /><h1><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: medium;">&nbsp;</span></span></span></span></h1><h1><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: medium;"><a href="http://godavariyouth.blogspot.com/" target="_blank">గోదావరి యూత్</a></span></span></span></span></h1></div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ప్ర‌ముఖ సినీ ర‌చ‌యిత ముళ్ల‌పూడి వెంక‌ట‌ర‌మ‌ణ క‌న్నుమూశారు. బాపు- ర‌మ‌ణ జోడీ గా సుప్ర‌సిద్దులైన ర‌మ‌ణ‌.. కొంత కాలంగా అనారోగ్యంతో బాధ ప‌డుతున్నారు. చెన్నై లో స్థిర‌ప‌డిన ర‌మ‌ణ‌- స్వ‌స్థ‌లం తూర్పు గోదావ‌రి జిల్లా లోని ధ‌వ‌ళేశ్వ‌రం. మొద‌ట పాత్రికేయునిగా జీవితాన్ని ప్రారంభించి ఆ త‌ర్వాత సినీ ర‌చ‌యిత గా ఆయ‌న ఎదిగారు. ఆ త‌ర్వాత బాపు తో జ‌త క‌లిసిన త‌ర్వాత ఆయ‌న ప్ర‌స్థానం అద్భుతంగా సాగింది. సాక్షి సినిమా ఆయ‌న‌కు మొద‌టి సినిమా అంటున్నారు.</span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br />బుడుగు ర‌చ‌న‌ల‌తో ఆయ‌న సునిశిత హాస్యాన్ని జ‌నం మీద చిల‌క‌రించారు. ర‌ఘుప‌తి వెంక‌య్య అవార్డు ఆయ‌న అందుకొన్నారు. ప్ర‌స్తుతం ఆయ‌న శ్రీ‌రామ‌రాజ్యం సినిమాకు ర‌చ‌న చేస్తున్నారు. ఆయ‌న‌కు గోదావ‌రి యూత్‌.. విన‌యంగా నివాళి అర్పిస్తోంది.</span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><br /></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: large;"><b>ప్రసీద (సుభద్ర వేదుల)<br />&nbsp; <a href="http://praseeda1.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html" target="_blank">http://praseeda1.blogspot.<wbr></wbr>com/2011/02/blog-post_24.html</a></b></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"></span></span></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ముళ్ళపూడి వెంకట రమణ గారు ఇక లేరు.. మరి తిరిగి రారు.. నిజమేనా? తెల్లవారుతూనే ఎంత విషాదకరమైన వార్త వినవలసి వచ్చింది.. పొద్దున్నే ఒకటో రెండో తెలుగు బ్లాగ్లలో తప్ప మరెక్కడా కనిపించలేదు చాలా సేపు.. అబద్ధమైతే బావుండును అని ఒక ఆశ మనసులో అన్నిమూలలా.. ఆశ, దోశ అన్నారు ఆయన.. .</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">&nbsp; ఇలా మీ దారిన మీరు హాయిగా వెళ్ళిపోతే&nbsp; ..అరుదైన శైలికీ , ఆరోగ్యమైన హాస్యానికీ , అందమైన తెలుగు సాహిత్యానికీ ,&nbsp; వీటన్నింటికీ చిరునామా రమణ గారే అని ఆరాధించే&nbsp;&nbsp; ఆశేషాంధ్ర సాహితీప్రియుల మాట ఏమిటి? వారు&nbsp; సరే.. </span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">&nbsp; &nbsp;&nbsp; పిల్లపిడుగులు బుడుగులూ, చిన్నారి సీగాన పెసూనాంబ లూ, రాధా గోపాళాలూ, లావుపాటి పక్కింటి పిన్నిగార్లూ, రెండు జెళ్ళ సీతలూ, వాళ్లకి ఈలలు వేసే బాబాయిలూ&nbsp; ఏమయిపొతారు? హలో ఓ ఫైవుందా? అని అప్పారావులు ఎవరిని అడుగుతారు? ఇప్పుడు ఫైవు కూడా రూపాయి బిళ్ళలా నాణెం అయిపోయిది కదా, కనీసం ఓ టెన్ ఉందా అని వారు అడగాలన్నా, ఆ డైలాగ్ మార్చి రాయాలన్నా ఎవరి దగ్గరకి వెళతారు ? పాపం వాళ్లనోసారి చూడండి సార్! </span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">మూగమనసులూ, పూలరంగడూ, భార్యా భర్తలూ అంటూ ప్రేక్షకుల మనసులతో&nbsp; మీ కలంతో దాగుడు మూతలాడి ఇక ఇప్పటికింతే అని ఇప్పుడు తీరిగ్గా దానికి కేప్ పెట్టేస్తే&nbsp; ఎలాగండీ&nbsp; ?</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; మేమిద్దరం తూగోజీ, పగోజీ అని చెప్పి,&nbsp; ఇప్పుడు ఆయన్నీ, ఆయనతో పాటు తెలుగువారినీ ఒంటరిగా వదిలేస్తే అర్ధం ఏమిటి రమణాజీ? భట్టు గారి అట్టు మీద వొట్టు, ఎన్నో తెలుగు కళ్ళల్లో తిరిగిన కన్నీరు మీద ఒట్టు... మీరు లేక మా&nbsp; అందరి మనసులూ మూగపోవూ.. మనసుల దాకా ఎందుకు? ఈ వార్త విని మనుషులే మూగపోయారు..నిజంజీ.</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">&nbsp;&nbsp; తెలుగు వాకిట మీరిద్దరూ వేసిన&nbsp; "ముత్యాల ముగ్గులు', పెట్టిన 'గోరంత దీపాలు, బుద్ధిమంతులుగా మారిన బుడ్డిమంతులు,&nbsp; వారు 'అందాల రాముళ్లై' తరుణి సీతమ్మను చేపట్టినప్పుడు మీరు చేయించిన 'సీతాకళ్యాణాలు' ( మామూలు భాషలో సీతమ్మ పెళ్ళిళ్ళూ&nbsp; ), రాధా కళ్యాణాలు.. పెళ్లీడు పిల్లలతోనూ, నవదంపతులతోనూ&nbsp; మీరు చదివించిన పెళ్లి పుస్తకాలు, మిస్టర్ మొగుడా? మిసెస్ పెళ్ళామా ? అన్నది కాదు ప్రశ్న, భర్త కొంచం ఎక్కువ సమానం అని నువ్వనుకున్నా&nbsp; కావలసినది సమానత్వమే, తెలుసుకోరా మొగుడా అని మెత్తగా చివాట్లు పెట్టిన&nbsp; మిస్టర్ పెళ్ళాలూ .. ఒకరా ఇద్దరా.. చిట్టా రాస్తే&nbsp; సంపూర్ణ రామాయణమంత పెద్ద గ్రంధం నిండే మీ&nbsp; చిత్రాలూ, పాత్రలు . చిత్రసీమనూ, మంచి తెలుగు చిత్రాభిమానులనూ ఎన్నో ఏళ్ళు ఏలిన జంట రాజాదిరాజుల్లో ఒకరు లేక&nbsp; అనాధలై తల్లడిల్లి పోవూ? </span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; ఆత్మ కధంటే&nbsp; కేవలం ఆత్మ స్తుతీ,&nbsp; పరనిందా నూ.. అందుకే నేను రాయనన్నాను అన్నారు. అయినా స్వాతీజీ మాట కాదనలేక రాసానన్నారు. ఎంత మంచి పని చేసారు.. కోతి కొమ్మచ్చి, కో.కొ.. కొహొతి కొమ్మ్మచ్చి అని మొదటా, ఇంకోతి కొమ్మచ్చి అంటూ పిమ్మటా,&nbsp; సరదాగా, గడుసుగా, గబా గబా&nbsp; ఎన్నో కొమ్మలు ఎక్కించారు.. మధ్య మధ్యలో 'శాఖా చంక్రమణం' చేస్తున్నాను.. అయ్యా క్షమించండి అంటూ ఎన్నో విషయాలు తమాషాగా చెప్పారు, మురిపించారు.. మమ్మల్ని మరిపించారు.. ముక్కు గోక్కుంటున్న బొమ్మ వేసి 'ముక్కోతి కొమ్మచ్చి'&nbsp; త్వరలో అని ఊరించారు. ఇంతలోకే ఏమంత తొందర వచ్చిందని చిటారు కొమ్మనేక్కేసారు ?&nbsp; ఇక్కడ పంచిన సాహితీ పరిమళాలు చాలు , ఇంక అక్కడ కూడా ఇదే పని చెయ్యి అంటూ&nbsp; ఓ ఆర్డర్ పారేసి&nbsp; అక్కడ దేవుడేం మిఠాయి పొట్లం పెట్టాడో మరి.. </span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;సౌమ్య ఆలమూరు</b></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b>&nbsp; <a href="http://vivaha-bhojanambu.blogspot.com/2011/02/blog-post.html" target="_blank">http://vivaha-bhojanambu.<wbr></wbr>blogspot.com/2011/02/blog-<wbr></wbr>post.html</a></b></span></span></span></span><br /><h3><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><a href="http://vivaha-bhojanambu.blogspot.com/2011/02/blog-post.html" target="_blank">చీకటి రోజు :(</a> </span></span></span></h3><div></div><div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఈరోజు ఎంతటి అశుభదినం...నాకు కన్నీళ్ళు ఆగట్లేదు. మా అభిమాన రచయిత ముళ్ళపూడి వారు ఇక లేరనే నిజం నన్ను వణికిస్తోంది. ఇన్నాళ్లు మనల్ని ఆయన కోతికొమ్మచ్చి ఆడించి ఇప్పుడేమో జాటర్ డమాల్ అనేసారు. నాకే ఇలా ఉంటే బాపూగారికి ఎలా ఉంటుండో ఊహించడం కూడా కష్టంగా ఉంది. అప్పుడెప్పుడో ఒకసారి "నా తెగులు" మృత్యుంజయ్ గారు బాపూ గారి బొమ్మ వేసి బ్లాగులో పెడితే సరిగ్గా రాలేదండీ...బహుసా బాపూగారిని ఒంటిరిగా వేసారు కదా రమణ గారిని పక్కనబెట్టకుండా అందుకే బాగా రాలేదేమో" అని నేను వ్యాఖ్య రాసాను. ఆయన కూడా దానికి ఒప్పుకున్నారు. బాపూ-రమణలని విడదీసి చూడడం మన కళ్ళకి అలవాటు లేదు. మనకే అలవాటు లేకపోతే బాపూగారికి ఎలా ఉంటుంది! ఈ కష్టాన్ని తట్టుకునే ఆత్మస్థైర్యాన్ని బాపూగారికి కలగాలని మనస్పూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను.</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">క్రితసారి చెన్నై వెళ్ళినప్పుడు వారిరువురినీ కలవాలని ప్రయత్నించాను. వారు బిజీగా ఉండడం, నాకు టైం కుదరకపోవడంతో కలవలేకపోయాను.వచ్చేసారి వెళ్ళినప్పుడు తప్పకుండా కలవాలని ఒట్టుపెట్టుకున్నాను....ఇప్పుడి<wbr></wbr>లా...మాటలు రావట్లేదు, దుఖం తన్నుకుని వస్తోంది. గుండెకోత కోసినట్టుగా ఉంది. అభిమాన ఉంటే ఇంత దుఖం వస్తుందా....నాకు తెలీదు. ఆయన నా మనసుకి ఇంత దగ్గరవారని....ఇంత అనురాగాన్ని నింపుకున్నానని నాకు ఈరోజు బాగా తెలుస్తోంది. భానిమతిగారు చనిపోయినప్పుడు ఏడ్చాను, మళ్ళీ ఇప్పుడు ఏడుపు ఆగట్లేదు. అసలు నాకే ఎందుకు ఇలా జరుగుతుందో అర్థం కావట్లేదు. మొదటిసారి భానుమతిగారిని కలుసుకోవాలని తీవ్ర నిర్ణయం తీసుకున్న ఒక నెల రోజులకే ఆవిడ పోవడం, ఇప్పుడు ఏప్రిల్ లో చెన్నై వెళ్ళేటప్పుడు బాపు-రమణలని కలవాలని ఒట్టుపెట్టుకోవడం...ఇలా జరగడం. నాకే ఎందుకు ఇలా జరుగుతుందో...ఇంక నేను వారిని చూడలేను కదా.</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">రమణగారి మీద ఉన్న ప్రేమతో ఆయన పుట్టినరోజునాడు ఒక టపా కూడా రాసాను. ఆయన రమణీయాలు చదివి ఎంత ఉత్సాహాన్ని పొందానో నాకే తెలీదు. ఆయన రచనాశైలి అద్వితీయం. ఆ శైలికే నేను కట్టుబడిపోయాను. నేను ఈ సమయంలో చెయ్యగలిగినది ఒక్కటే ఆయన రచనలను చదవడం, వీలైతే కొందరిచేతైనా చదివించగలగడం. రమణ గారి ఆత్మకి శాంతి చేకూరాలని మనస్పూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. బాపూ గారికి మనశ్శాంతి చేకూరాలని ఆకాంక్షిస్తున్నాను.</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఆయన గురించి నేను రాసిన పోస్ట్ మళ్ళీ ఇక్కడ పెడుతున్నాను.</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">ముళ్ళపూడి వెంకట రమణ గారి గురంచి తెలియనివారు ఆంధ్రదేశంలో ఉండరు. ఆయన గురించి అందరు అన్ని రకాలుగా చెప్పేసారు, పొగిడేసారు. ఇహ నేను కొత్తగా చెప్పాల్సిందేమీలేదు. ఈరోజు ఆయన జన్మదినం...ఆయనకెలాగూ ముఖాముఖి జన్మదిన శుభాకాంక్షలు తెలుపలేము కాబట్టి ఆయన కలము నుండి జాలువారిన హాస్య చతురోక్తులలో కొన్నింటిని తలుచుకోవడమే ఆయనకు నేను చెప్పగల జేజేలు.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">రమణగారి భాష గురించి ఎవరూ ప్రత్యేకంగా చెప్పక్కర్లేదు, ఆయన రచనలే అందుకు సాక్ష్యాలు. ఆయన జీవితం ఒక ముళ్ళబాట, జీవితంలో కష్టాలను అలవోకగా అవేమీ పట్టనట్టు అలా అలా రాసేస్తారు, చదువుతున్న మనకే కన్నీళ్ళు ధారలా కారిపోతాయి. ఆయన గురించి ఒకచోట శ్రీరమణ అంటారూ...</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"పచ్చని గోరింటలో అరుణిమలు దాగినట్లు</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">ముళ్ళపూడి నవ్వుల్లో ముళ్ళలాంటి వేదన"</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">బాపు-రమణ అంటే స్నేహం అని మనం నిర్వచనం చెప్పుకోవచ్చు.</span></span></span></span></div></div><div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">రమణగారి మానసపుత్రుడు బుడుగు గురిచి తెలియనిదెవరికి?</span></span></span></span></div></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">రమణగారు బోలెడు రమణీయాలు రచించారు....సినీరమణీయం, కదంబరమణీయం, ఇలా ఎన్నో....వాటిల్లో కొన్ని రమణీయమైన గుళికలు......</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">ఒకసారి ముళ్ళపూడి వారికి అప్పు అవసరమై ఒక స్నేహితుడికి ఫోన్ చేసి అడిగారట.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">రమణ: ఓయ్ కాస్త అప్పు కావాలోయ్</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">స్నేహితుడు: అలాగా, ఎప్పటికి కావాలి?</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">రమణ: మొన్నటికి</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">....ఇలా ఉంటుంది వీరి వ్యవహారం</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">..............................<wbr></wbr>.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">రచయితల మీద వేసిన జోకు:</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"నా కొత్త నవల మీద పత్రికలో విమర్శ వేయించండి" అంటూ రచయిత ఒక పుస్తకం అందించాడు. పుస్తకం బాగా నలిగి చిరిగిపోయింది.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"పబ్లిషర్ నాకు ఒక్కటే కాపీ ఇచ్చాడండీ, మా అబ్బాయి దాన్ని నలిపి చింపేశాడు, మరోలా అనుకోకండి," అన్నాడు రచయిత.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"అయితే ఇంకా విమర్శ ఎందుకు? మీ అబ్బాయి అభిప్రాయం తెలుస్తూనే ఉందిగా" అన్నాడు సంపాదకుడు.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">1960 లో తన ఋణానందలహరి పుస్తకం ఫస్ట్ ఎడిషన్ వెలువడింది. ఆ కాపీని ఇచ్చేటప్పుడు</span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">దానిపై అచ్చుతప్పులతో, అభినందనలతో అని రాసి మరీ సంతకం చేసి ఇచ్చారట ఆ </span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">గ్రంధకర్త శ్రీ ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ-కొంత వరకైనా పాప పరిహారం అవుతుందని."<span style="font-size: medium;"></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">..............................<wbr></wbr>......</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">ఎత్తిపొడుపులలో రమణ గారి చమత్కారం:</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"ఆహా కోట్లార్జించినా మీలో ఆవగింజంత మార్పు కూడా లేదండీ, నాడెంతో నేడూ అంతే" అన్నడొక స్నేహితుడు.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"మార్పులేకేం. పూర్వం నేను పొగరుబోతుని, ఇప్పుడు నాది ఆత్మవిశ్వాసం. లోగడ మొండి రాస్కెల్ ని, ఇప్పుడు చిత్తశుద్ధి-దృఢసంకల్పం కలవాడిని. ఆ మధ్య జడ్డివెధవని, ఇప్పుడు సజ్జనుణ్ణి. లోగడ నోరు విప్పితే అవాకులు -చవాకులు దొర్లేవి, ఇప్పుడు చమత్కారంగా.....సరసంగా మాట్లాడుతున్నాను అంటున్నారు" అన్నాడు శ్రీమంతుడు.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">..............................<wbr></wbr>....</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">దృష్టిలోపం:</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">ఒక కళాసృష్టి జరిగినప్పుడు</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">రసికుడు: అందులో మంచినీ, అందాన్ని వెతుకుతాడు</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">విమర్శకుడు: అచ్చుతప్పుల్నీ-తతిమా దోషాల్ని వెతుకుతాడు.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">సెన్సారువాడు: బూతునే వెతుకుతాడు</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">..............................<wbr></wbr>...............</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">జోస్యం</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"మీరు డెబ్బైయేళ్ళు బతుకుతారండీ"</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"ఏడిసినట్టే ఉంది, నాకు ఇప్పుడు డెబ్బైయేళ్ళే"</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"చూసారా, నే చెప్పలే!"</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">..........................</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">ప్రముఖుల గురించి రమణగారి మాటల్లో</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">అమరావతి కథల గురించి చెప్తూ...</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"అమరావతి కథలు ప్రేమతో, భక్తితో, ఆవేశంతో సత్యంగారి హృదయం లోంచి ఉప్పొంగాయి. జలపాతంలా ఉరికాయి. బాలకృష్ణవేణిలా పరిగెత్తాయి. స్వామి కోవెల దగ్గర కృష్ణలా భయభక్తులతో తలవంచుకుని నడిచాయి" అన్నారు.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">సాలూరి రాజేశ్వరరావుగారి గురించి....</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"నిఘంటువులో 'శ్రావ్యసంగీతం' అనే మాటకి అర్థం రాయటానికి మాటలు వెతికి చేర్చేబదులు రాజేశ్వరరావు అని టూకీగా రాస్తే చాలు"</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">యెస్.వి.రంగారావు గురించి....</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"వెండితెరకి రాకుంటే రంగారావు ఏం చేసేవాడు? ఎప్పుడో అప్పుడు ఝామ్మని వచ్చేసేవాడు, అందుకు సందేహమేమిటి!"</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">కె.వి.రెడ్డి గురించి.....</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">కృతకమైన సాంఘికం కన్నా సహజమైన జానపదం లక్షరెట్లు మెరుగు. కె.వి. దగ్గర ఉంటే పది లక్షలు మెరుగు. దైవమిచ్చిన జానపదానికి మకుటంలేని రాజు కె.వి.</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">భానుమతి గురించి.....</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">చలనచిత్ర ధరిత్రి చరిత్ర ముఖపత్రాన్ని గర్వకారణాల తోరణాలతో అలంకరించడానికి అక్షర క్రమాన పేర్లు ఎన్నికచేస్తే "బి" శీర్హిక కింద బహుముఖ ప్రఙ్ఞావతి భానుమతి పేరు చేరుతుంది"</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">రమణగారి గురించి ఇలా రాసుకుంటు, చెప్పుకుంటూ పోతే ఎన్నో ఎన్నెన్నో....ఒక జీవితం చాలదు!</span></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">......... అశృనయనాలతో నివాళులర్పిస్తున్నాను.</span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b><span style="font-size: large;">మల్‌రెడ్డిపల్లి&nbsp;</span></b></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b><a href="http://mallreddypall-sathoshamani.blogspot.com/2011/02/blog-post_23.html" target="_blank">http://mallreddypall-<wbr></wbr>sathoshamani.blogspot.com/<wbr></wbr>2011/02/blog-post_23.html</a></b></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ప్రముఖ సినీ రచయిత ముళ్లపూడి వెంకటరమణ కన్నుమూత </span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ప్రముఖ తెలుగు సినీ రచయిత ముళ్లపూడి వెంకటరమణ చెన్నైలోని అభిరామపురంలో ఉన్న స్వగృహంలో తుదిశ్వాస వదిలారు. ఆయన కొంతకాలంగా అస్వస్థతతో బాధపడుతున్నట్లు కుటుంబసభ్యులు తెలిపారు. రమణ 1931 జూన్‌ 28న ధవళేశ్వరంలో జన్మించారు. ఆయన అసలు పేరు ముళ్లపూడి వెంకటరావు. ప్రముఖ దర్శకులు బాపు, ముళ్లపూడి వెంకటరమణ ప్రాణ స్నేహితులు. <a href="http://draft.blogger.com/post-create.g?blogID=220028383264624108" name="12e56ebf51cd9910_more"></a>వీరిద్దరి సమష్టి కృషి తెలుగు ప్రజలకు పలు విజయవంతమైన చిత్రాలను అందించింది. సాక్షి, పంచదార చిలక, ముత్యాల ముగ్గు, పెళ్లిపుస్తకం, మిస్టర్‌ పెళ్లాం, రాధాగోపాళం తదితర సినిమాలకు రమణ రచయితగా పనిచేశారు. మూగమనసులు సినిమాకు కథాసహకారం అందించారు. రక్తసంబంధం మాటల రచయితగా, అక్కినేని నాగేశ్వరరావు నటించిన బుద్ధిమంతుడు, అందాల రాముడు సినిమాలకు కథారచయితగా పనిచేసిన ముళ్లపూడి సినీ ప్రేక్షకుల మదిలో చెరగని ముద్ర వేశారు. <span style="color: black;">ముళ్లపూడి వెంకటరమణ రాసిన పిల్లల పుస్తకం 'బుడుగు' తెలుగు సాహిత్యంలో విశిష్టమైన స్థానం పొందింది. జర్నలిస్టుగా కెరీర్‌ ప్రారంభించిన రమణ 'దాగుడుమూతలు' సినిమాతో పూర్తిస్థాయి సినీ రచయితగా మారారు. తాజాగా బాపు దర్శకత్వంలో బాలకృష్ణతో రూపొందుతున్న 'శ్రీరామరాజ్యం' సినిమాకు ముళ్లపూడే రచయిత. ఆయన రాసిన ఆత్మకథ 'కోతికొమ్మచ్చి' విశేషంగా పాఠకాదరణ పొందింది.</span> <span style="color: black;">ముళ్లపూడి వెంకట రమణ మృతి పట్ల సినీ పరిశ్రమ దిగ్భ్రాంతికి లోనయింది. ఆయన మరణం పరిశ్రమకు తీరని లోటని పలువురు ప్రముఖులు పేర్కొన్నారు</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"></span></span></span></span><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span"><br /><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;</b></span></span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><br /></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;"><b>వెంకట అప్పారావు<br />http://surekhacartoons.blogspot.com/2011/02/blog-post_103.html</b></span> <br /><br />గతనెల జనవరి 26 న ఆయన పెళ్ళిరోజుకు శుభాకాంక్షలు పంపితే</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">వెంటనే ఫొను చేసి ఆయన అన్న మాట " నేనంటే మీకెంత ప్రేమండి"</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">అదే ఆయన దగ్గరనుంచి వచ్చే ఆఖరి ఫోనని నేననుకోలేదు. బాపురమణ</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">లంటె కవలలుకాని కవలలు. ఏ పని చేసినా ఇద్దరూ చేయవలసినదే.</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">ఓ పెర్సనల్ పని పై రాజమండ్రి వచ్చి మేం ఫలానాచోట వున్నాం అంటూ</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">ఆప్యాయతగా ఫోను చేసేవారు. ఈ ఉదయాన్నే బి.విజయవర్ధన్ గారి</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">మెయిల్ చూడగానే పెద్దగా ఏడ్చేశాను. భగవంతుడు ఇలా ఎందుకు</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">చేశాడా అనిపించింది. ఈ రోజు నేను కోటిఅందాల కోనసీమ గురించి</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">నా బ్లాగులో వ్రాస్తూ అంతర్వేది అన్న మాట రాగానే ముత్యాలముగ్గులో</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">కాంట్రాక్టరుకు ఆయన వ్రాసిన డైలాగు గుర్తువచ్చింది.</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">ఆయన ఇంటికి వెళ్ళితే ఆయన చూపే ఆప్యాయత ఎలా మర్చిపోగలను.</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">నాకు కానుకగా ఇచ్చే ఏ పుస్తకాన్నైనా బాపుగారు సంతకంచేసి, రమణ</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">గారిని సంతకం చేయమనేవారు. మొదటిసారి బాపురమణ గార్లను కలసి</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">నప్పుడు ఆయన సాహితీసర్వస్వం పుస్తకం పై సంతకం చేసి, క్రింద</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">బాపు సంతకంకూడా ఆయనే చేసి బ్రాకెట్లో ఆధరైజ్డు ఫోర్జరీ అని వ్రాసారు.</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">తరువాత ఆ పుస్తకాన్ని పోగొట్టుకున్నాను. ఆ విషయం ఆయనకు చెబితే</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">వెంటనే కోరియర్లో సంతకంచేసి మరోటి పంపిచారు. ఫోను చేయగానే ఆయనే</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">ముందు నమస్కారమండీ అంటు పలకరిస్తుంటే చాలా ఇబ్బందికరంగా</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">వుండేది.</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">.నా కార్టూన్ పుస్తకానికి ముందుమాట వ్రాయమని కోరగానే వ్రాసి పంపి.,</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">అది అంత తృప్తిగా లేదంటూ మరోటి వ్రాసి పంపిన రమణగారి మంచి మనసును</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">నాలాటి సామాన్యుడు ఎలా వర్ణించగలడు. భాపుగారికి ఆ శ్రీరాముడు ఈ విషాదాన్ని</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">తట్టుకొనే శక్తినిచ్చి మాలాటి అభిమానులకు ధైర్యాన్ని ఇవ్వాలని ప్రార్ధిస్తూ, రమణగారి</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">కుటుంబానికి నా సానుభూతిని తెలియ జేస్తున్నాను</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">అవును రమణ గారూ, మేమంటే మీకెంత ప్రేమండీ ? !</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">.అశృధారలతో, మీ అభిమాన అభిమాని అప్పారావు ( మీరు సృష్టించిన పాత్ర పేరు</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">కూడా అప్పారావే అవడం నే చేసుకొన్న అదృష్టం!) రమణగారు ఇక మన మధ్యలేరు</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">అన్నమాటను వ్రాయలేక ఈ రచన మొదలు పెట్టినప్పుడు నా చేతులు వ్రాయలేక</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">పోయాయి. ఆయన రచనలు చదివినప్పుడు ప్రతిసారి, నవ్వితేనవ్వండిలోని జోకులు</span></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span">గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా ఆయన మన చెంతనే వుంటారు.<br /><br /><b><span style="font-size: large;">&nbsp;</span></b></span></span></span></span></span></span></span></div><div></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><br /></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="Apple-style-span"><b><span style="font-size: large;">సనత్ శ్రీపతి<br />http://raata-geeta.blogspot.com/2011/02/blog-post_23.html</span></b></span></span></span></span></span></span></span><br /><h3 class="post-title entry-title"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">రమణకు ఎటులొప్పజేతు "రాత-గీత" ? </span></span></span></span></span></span></h3><div class="post-header"></div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-s72xLkFty0E/TWYOQfLl-FI/AAAAAAAAAlQ/a9vGaS9yIW4/s1600/Ramana.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="224" src="http://1.bp.blogspot.com/-s72xLkFty0E/TWYOQfLl-FI/AAAAAAAAAlQ/a9vGaS9yIW4/s320/Ramana.jpg" width="320" /></a></span></span></span></span></span></span></div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">మీకిది భావ్యమా? రమణ ! మీకయి మీరిటు నిశ్చయించినన్</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">మాకెవరయ్య దిక్కు యని మారము చేయరొ బుంగమూతితో </span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">మాకతి ప్రీతిపాత్రులగు మీ బుడుగున్, మరి బాపు బొమ్మలునున్!</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">శ్రీ కరమైన ధామమును జేరగ మీకిటు తొందరేలనో?</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">కమ్మగ కధలను జెప్పగ</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">రమ్మని పిలుపొచ్చెనేమొ రమణకు బాపూ</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">కొమ్మల నూగెడు కోయిల</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఇమ్మహి విడి నాకమునకు ఇటజనె నకటా !! </span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">వెళ్ళక తప్పదొ? హాస్యపు</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">త్రుళ్ళింతకు మనసుపడిరొ తుహినగవాసుల్?</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">మళ్ళీ జన్మొకటుంటే</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">వెళ్ళొచ్చెయ్ ముళ్ళపూడి వెంకట రమణై !!</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">మా తండ్రిగారికి బాబాయి వరస ఔతారు శ్రీ ముళ్ళపూడి వారు (పెత్తల్లి, పినతల్లి బిడ్డలు). ఎప్పుడు మద్రాసు వెళ్ళినా కక్కిగారిని (ముళ్ళపూడి వారి తల్లిగారిని) కలవకుండా వచ్చేవారు కాదు నాన్నగారు. రాముడూ - స్ఫూర్తి అని నేన్రాసుకున్న పద్యాలు విన్న మొదట్లో నాన్నగారు బాపు రమణలకు వీలైనప్పుడు చూపిస్తే సంతోషిస్తారు అన్నారు. అది కాస్తా తీరకుండానే వీరు విజయం చేయటం.... &nbsp;వేటూరివారు, ముళ్లపూడి వారు మొదలైన హేమాహేమీలు, జగజ్జెట్టీలు ఇట్లా తెలుగు ప్రియులను వదిలి సుదూర తీరాలకు వెళ్ళిపోవటం అత్యంత దురదృష్టకరం....</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">వారి రచనలద్వారా, వారి బుడుగుద్వారా, బాపూ బొమ్మలద్వార వారు మన్లకు స్ఫూర్తి కలిగించాలని ఆకాంక్షిస్తూ...</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div></div><div></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;చిలమకూరు విజయమోహన్<br />http://vijayamohan59.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html</b></span></span></span></span></span></span></span><br /><h3 class="post-title entry-title"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">రాత గీతల్లో చెరగిపోయిన రాత -ముళ్ళపూడి వారికి అశ్రునివాళి </span></span></span></span></span></span></h3><div class="post-header"></div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-oOPqjpJNSYo/TWX9PJuWd_I/AAAAAAAAGY0/RJEjTmJm_FY/s1600/%25E0%25B0%25AE%25E0%25B1%2581%25E0%25B0%25B3%25E0%25B1%258D%25E0%25B0%25B3%25E0%25B0%25AA%25E0%25B1%2582%25E0%25B0%25A1%25E0%25B0%25BF%2B%25E0%25B0%25B5%25E0%25B1%2586%25E0%25B0%2582%25E0%25B0%2595%25E0%25B0%259F%2B%25E0%25B0%25B0%25E0%25B0%25AE%25E0%25B0%25A3.%25E0%25B0%25B5%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%259C%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%25AE%25E0%25B1%258B%25E0%25B0%25B9%25E0%25B0%25A8%25E0%25B1%258D.PNG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5577142150318422002" src="http://2.bp.blogspot.com/-oOPqjpJNSYo/TWX9PJuWd_I/AAAAAAAAGY0/RJEjTmJm_FY/s320/%25E0%25B0%25AE%25E0%25B1%2581%25E0%25B0%25B3%25E0%25B1%258D%25E0%25B0%25B3%25E0%25B0%25AA%25E0%25B1%2582%25E0%25B0%25A1%25E0%25B0%25BF%2B%25E0%25B0%25B5%25E0%25B1%2586%25E0%25B0%2582%25E0%25B0%2595%25E0%25B0%259F%2B%25E0%25B0%25B0%25E0%25B0%25AE%25E0%25B0%25A3.%25E0%25B0%25B5%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%259C%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%25AE%25E0%25B1%258B%25E0%25B0%25B9%25E0%25B0%25A8%25E0%25B1%258D.PNG" style="cursor: pointer; display: block; height: 316px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a>మీ నుదుటి పుస్తకాన విధాత రాసిన రాత చెరగిపోయినా,</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఆంధ్రుల హృదయ పుస్తకాన మీరు రాసిన రాత ఎన్నటికీ చెరగదు.</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-LJuxZwMX_78/TWX9Gp68eRI/AAAAAAAAGYs/jFMlUqOL9t4/s1600/%25E0%25B0%2586%25E0%25B0%2597%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%25AA%25E0%25B1%258B%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%25A8%2B%25E0%25B0%25B0%25E0%25B0%25BE%25E0%25B0%25A4.%25E0%25B0%25B5%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%259C%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%25AE%25E0%25B1%258B%25E0%25B0%25B9%25E0%25B0%25A8%25E0%25B1%258D.PNG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5577142004342356242" src="http://2.bp.blogspot.com/-LJuxZwMX_78/TWX9Gp68eRI/AAAAAAAAGYs/jFMlUqOL9t4/s320/%25E0%25B0%2586%25E0%25B0%2597%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%25AA%25E0%25B1%258B%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%25A8%2B%25E0%25B0%25B0%25E0%25B0%25BE%25E0%25B0%25A4.%25E0%25B0%25B5%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%259C%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%25AE%25E0%25B1%258B%25E0%25B0%25B9%25E0%25B0%25A8%25E0%25B1%258D.PNG" style="cursor: pointer; display: block; height: 320px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 241px;" /></a>నిలిచిపోయిన రాత</span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-DytdIo2KXHw/TWX9AJYyx8I/AAAAAAAAGYk/1Srk1uHzOFw/s1600/%25E0%25B0%25AA%25E0%25B0%2597%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%25B2%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%25A8%2B%25E0%25B0%25A4%25E0%25B1%2586%25E0%25B0%25B2%25E0%25B1%2581%25E0%25B0%2597%25E0%25B1%2581%2B%25E0%25B0%25AA%25E0%25B0%25BE%25E0%25B0%25A0%25E0%25B0%2595%2B%25E0%25B0%25B9%25E0%25B1%2583%25E0%25B0%25A6%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%2582.%25E0%25B0%25B5%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%259C%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%25AE%25E0%25B1%258B%25E0%25B0%25B9%25E0%25B0%25A8%25E0%25B1%258D.PNG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5577141892529964994" src="http://2.bp.blogspot.com/-DytdIo2KXHw/TWX9AJYyx8I/AAAAAAAAGYk/1Srk1uHzOFw/s320/%25E0%25B0%25AA%25E0%25B0%2597%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%25B2%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%25A8%2B%25E0%25B0%25A4%25E0%25B1%2586%25E0%25B0%25B2%25E0%25B1%2581%25E0%25B0%2597%25E0%25B1%2581%2B%25E0%25B0%25AA%25E0%25B0%25BE%25E0%25B0%25A0%25E0%25B0%2595%2B%25E0%25B0%25B9%25E0%25B1%2583%25E0%25B0%25A6%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%2582.%25E0%25B0%25B5%25E0%25B0%25BF%25E0%25B0%259C%25E0%25B0%25AF%25E0%25B0%25AE%25E0%25B1%258B%25E0%25B0%25B9%25E0%25B0%25A8%25E0%25B1%258D.PNG" style="cursor: pointer; display: block; height: 178px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a>పగిలిన తెలుగు పాఠక హృదయం. </span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b><span style="font-size: large;">రాఘవ<br />http://vaagvilaasamu.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html</span></b></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">వేడ్కఁ దెలుఁగుహాస్యము నీ</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">మాడ్కి రచించెడిదెవరయ మా బాపు సఖా</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">వీడ్కోలోయ్ బుకురుకుగుకు</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">వీడ్కోలిక ముళ్లపూడి వేంకటరమణా </span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b>చిత్రమాలికలో సౌమ్య వ్రాసినది<br />http://chitram.maalika.com/%E0%B0%AC%E0%B0%BE%E0%B0%AA%E0%B1%82-%E0%B0%97%E0%B0%BE%E0%B0%B0%E0%B0%BF-%E0%B0%95%E0%B1%8B%E0%B0%B8%E0%B0%82/</b></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b>బాపు-రమణ: అందమైన ద్వంద్వ సమాసంట…ఎంత చక్కని ఉపమానం! </b></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">హాయిగా కోతికొమ్మచ్చిలాడుతూ అకారణంగా జాటర్ డమాల్ అనేస్తే ఎలా? కోతికొమ్మచ్చి ఆడడానికి అంతదూరం ఎందుకు వెళ్ళిపోవాలి, ఏం ఇలలో మేము చాలలేదూ!</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఏం కొంప మునిగిపోయిందని…అడిగితే మా జీవితాలు ఇచ్చేయమూ! మేమెంత బుద్దిమంతులమో మీకు తెలీదా? మాతో ఈ దాగుడుమూతలెందుకు?</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఒహో హాస్యం వెనకాల చిప్పిల్లిన కన్నీరు ఉండడం మీకు తెలుసు కదూ, మేము నవ్వుతూ ఎలా ఏడుస్తామో చూడాలనుకున్నారా! పోనీ మా సంగతి వదిలేయండి….మీ గీతని వదిలేససెళ్ళారు కదూ…మీ రాత లేని గీత ఎలా ఉంటుందనుకున్నారు? ఇద్దరుమితృలం, రక్తసంబంధాన్ని కాలదన్నేటంత ప్రాణమితృలం అని గొప్పగా చెప్పుకున్నారే, ఆ మూగమనసు ఎంతగా రోదించి ఉంటుందో మీకు కనబడలేదూ? ఎన్నో కష్టాలు పడి గోరంతదీపంతో జీవనజ్యోతిని వెలిగించుకున్న మీరు, పూలరంగడిలా మా తెలుగువారికి నవ్వు నేర్పించింది చాలు…ఇక ఏడుపు నేర్పింద్దామనుకున్నారేం! మడిసన్నాక కూసింత కలాపోసన ఉండాల…</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">నిజమే కానీ మా నవ్వులను ఎత్తుకెళ్ళిపోతానంటే ఎలా! సరేలెండి మీ ఆశలు అడియాశలే….మేమేమీ తక్కువవారం కాము….మీరెంత దూరం వెళ్ళినా వెనక్కి లాగి మా గుండెలకు హత్తుకోమూ! మీ బుడుగు మా చేతిలో ఉన్నాడు…నిండు నూరేళ్ళు వాడిని కాపు కాస్తాం. వాడిచేత ముందు తరాలవారికి ప్రైవేటు చెప్పించే బాధ్యత మాది. మీ మాటల చమత్-కారాల ఘాటుని మా పిల్లలకి పప్పన్నంతో కలిపిపెడతాం. గిరీశం లెక్చర్లు అనుకున్నారేమో, గుడిగంటల సాక్షి గా చెబుతున్నాం సీతాకల్యాణంలో వేసిన ముత్యాలముగ్గులా ఎంతో రమణీయంగా మీరు అందించిన సాహితీ సర్వస్వాన్ని మా నెత్తిన పెట్టుకుని ఊరేగుతాం. గుండెల్లో ముళ్ళలాంటి వేదనని దిగమింగుకుంటూ మమ్మల్ని నవ్వించి, కవ్వించారు కదూ! మేము మీకు అప్పుపడిపోయాం….ఎన్ని జన్మలైనా ఆనందంగా ఆ రుణానందలహరిలో తేలియాడుతాం. పైనుండి మమ్మల్ని చూసి మీరు నవ్వితేనవ్వండి, మాకేం పట్టదు. మేము చాలా మొండివాళ్ళం…మీరెంత దూరం, ఎంత తొందరగా పారిపోవాలని చూసినా మా జనతాఎక్స్‌ప్రెస్స్ ని దాటి పోలేరు. కానీ ఇప్పుడు మా బెంగంతా&nbsp; గీత గురించే.</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><i><b>మీలో సగభాగంగా రాజాధిరాజులా సిగార్ గొట్టం లో నుండి విలాసంగా పొగ వదులుతూ ప్రేమించిచూడు అంటూ అందాలరాముడిని ఉసిగొలిపిన మా గీత కి ఇప్పుడు ఏ విధంగా సానుభూతి తెలుపగలం! ఏమైనా సరే రాంబంటుల్లా మేమున్నాం….మేము మా గీతని ఒరిగిపోనివ్వం, ఆ కుంచెని విరిగిపోనివ్వం. మీ జ్ఞాపకాలను మాలో పదిలపరుచుకుని, నలుగురికీ పంచుతూ ఇంకోతికొమ్మచ్చి ఆడుతూనే ఉంటాం. </b></i></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఇట్లు</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">మీ తెలుగువారు</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b>విజయభారతి</b></span></span></span><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b>http://vijayasribharathi.blogspot.com/2011/02/aagindi.html</b></span></span></span><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b> </b></span></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">కలం గుండె ఆగింది అక్షరాలని అలవోకగా రంగరించి తెలుగువాడి గుండెలలో రసరమ్య కావ్యాలని అందించిన కలం పాళి ములుకు విరిగిపోయింది, అయితే మనదందరం కుంచె వైపు దిగాలుగా చూస్తున్నాం, కలంతో స్నెహం చెసిన కుంచె ఆ కావ్యాలకి రంగులద్దిన కుంచె, కలం లొంచి జాలువారిన అలొచనలకు ఆక్రుతి నిచ్చిన కుంచె ఇప్పుడెం చెస్థుంది అన్నదె ప్రతి తెలుగువాడి భాధ.బాపురే అంటే కడురమణీయం. అని ఆస్వాదించే తెలుగు ప్రజలకి అన్యాయం చెసాడా దేముడు.</span></span></span></span></span></span></div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b>సంహిత ...కలం కలలు<br />http://loveforletters.blogspot.com/2011/02/blog-post_23.html</b></span></span></span></span></span></span></span><br /><h3 class="post-title entry-title"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఆయన కలం "అక్షరం" - ఆ స్నేహం అమరం </span></span></span></span></span></span></h3><div class="post-header"></div><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">అక్షరం అంటే eternal.&nbsp; వారిది బాల్య స్నేహం,&nbsp; కళా సహవాసం, బడలిక లేక సాగిన పయనం.&nbsp; చరితగ మిగిలిన సాంగత్యం.&nbsp; ఒకరిది స/చలనచిత్ర చిత్రాల వైనం.&nbsp; మరొకరిది అక్షరపొది.&nbsp; హాస్య రస వల్లరి.&nbsp; నవ్వుల జాజిపందిరి.&nbsp; ఆయన అక్షరాల అక్షయజీవి.&nbsp; అమరుడు.&nbsp; </span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">బాపు-రమణ&nbsp; కవలలు కారన్న అమాయకత్వపు రోజుల నుంచి,&nbsp; వారి పట్ల ఆసక్తి మీదగా గౌరవాభిమానాలుగా ఎదిగిన ఎరుక.</span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">బాపు దర్శకత్వం లో వచ్చిన "స్నేహం" లో అంధుడైన బాలుని పాట, అతని ఆప్త మిత్రునికి - </span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">"నిన్న రాతిరి ఓ కల వచ్చింది,&nbsp; ఆ కలలో ఒక దేవత దిగివచ్చింది </span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">చందమామ కావాలా</span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఇంద్రధనుస్సు కావాలా</span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">అమ్మ నవ్వు చూడాలా</span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">అక్క ఎదురురావాలా</span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">అని అడిగింది, దేవత అడిగింది. అపుడు నేనేమన్నానో తెలుసా.. 'నీవుంటే వేరే కనులెందుకు'"</span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">స్నేహానికి ప్రతీకగా మెలిగిన వారిరువురికీ ధన్యవాదాలు.&nbsp;</span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">బాపు గారికి ప్రగాఢ సానుభూతి. ముళ్ళపూడి వారికి శ్రద్ధాంజలి.&nbsp; </span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">స్నేహం అన్న అంశం మీద ఎన్నో చదివినా, ఈ చిరు వచనం నాకు నచ్చి పదిలపరుచుకున్నది.&nbsp; మరణాన విడిపోవాల్సివచ్చినా మళ్ళీ కలుద్దామని నొక్కి చెప్పే ప్రమాణం.&nbsp; వారి చెలిమికి సమర్పిస్తూ... </span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">Written with a pen</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">Sealed with a kiss</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">If you are my friend,</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">Please answer this:</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">Are we friends or are we not?</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">You told me once, but I forgot.</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">So tell me now and tell me true,</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">So I can say, I am here for you.</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">Of all the friends I've ever met,</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">You're the one I won't forget.</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">And if I die before you do,</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">I'll go to Heaven (I’m sure I’am)</span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;">And wait for you.</span><span style="font-family: &quot;Comic Sans MS&quot;; font-size: 12pt;"><br /></span></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">స్వర్గాన బహుశా సమరం జరుగుతుందేమో,&nbsp; ఈ నవ్వుల విరించి మావాడంటే మా వాడని!!!</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b>పుస్తకం&nbsp; http://pustakam.net/?p=6603</b></span></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">తరాల అంతరం లేకుండా, ప్రతి తెలుగు సాహిత్యాభిమానీ, సినిమా ప్రియుడు అభిమానించే ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ గారు చెన్నైలో నేడు కన్నుమూశారు. వారి కుటుంబానికి, బాపు గారి కుటుంబానికి పుస్తకం.నెట్ సంతాపం తెలియజేస్తోంది.</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b>&nbsp;</b></span></span><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b>&nbsp;</b></span></span><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b>SR Rao<br />http://sirakadambam.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html</b><br /><br />హాస్య ప్రవాహం ఆగింది</span></span></span></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">నిరంతర జల ప్రవాహం గోదావరిది&nbsp; </span></span></span></span></span></span><br /><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">సజీవ హాస్య ప్రవాహం ముళ్ళపూడిది&nbsp;</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">గోదావరి ప్రవాహం నిలిచిపోయిందా&nbsp; </span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">హాస్య ప్రవాహం ఆగిపోయిందా&nbsp;</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">తెలుగు సాహిత్య చరిత్రలో ఒక అపురూప జంట బాపు రమణ&nbsp;</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">తెలుగు చలన చిత్ర చరిత్రలో ఒక సువర్ణాధ్యాయం బాపు రమణ&nbsp;</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఇప్పుడు బాపు గీతకు ముళ్ళపూడి రాత ఏది ?</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఇప్పుడు బాపు బొమ్మకు ముళ్ళపూడి పూత ఏది ?&nbsp;</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">బాపు రమణ జంట పేరు ఇక వినబడదా ?</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఎందుకు వినబడదు ? వినబడుతూనే వుంటుంది </span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">తెలుగు ప్రజల గుండెల్లో ఎప్పటికీ నిలిచే వుంటుంది.</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">బాపు ఎప్పటికీ ఒంటరి కారు&nbsp;</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఆయన ఆలోచనల్లో... ఆయన గీతల్లో.... ఆయన చిత్రాల్లో ......&nbsp;</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">అన్నిటిలోనూ ముళ్ళపూడి నిలిచి వున్నారు.... వుంటారు&nbsp;</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఇది సత్యం..... ఇదే సత్యం.....</span></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"></div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><h2><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">&nbsp;</span></span></span></span></span></span></h2><h2><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">శివరామప్రసాదు కప్పగంతు</span></span></span></span></span></span></h2><h2><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">&nbsp;http://saahitya-abhimaani.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html</span></span></span></span></span></span></h2><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: 180%;">"నవతరంగం" బ్లాగులో 'బాపు ఇక ఒంటరి వారు' అన్న కాప్షన్ చూడంగానే మనసు కీడు శంకించింది. ఎక్కడో ఒక చిరు ఆశ బాపు గారు తానూ తియ్యబోయే కొత్త సినిమాకి కథ సంభాషణలు మరేవరికన్నా ఇచ్చారా? (ఎలా ఇస్తారు ఒక భయంకర నిజాన్నించి తప్పించుకోవటానికి వచ్చిన వెర్రి ఆలోచన కాకపొతే). కాని, విషయం చదివి పూర్తి విషాదంలోకి కూరుకుపోయ్యాను.</span><span style="font-size: 180%;">తెలుగు సాహిత్యంలో ఒక శకం ముగిసింది. హాస్యాన్ని ఇంత అద్బుతంగా అందించవచ్చా అని అందరూ అపురూపంగా చూసుకునే రచనలు చేసి, హాస్య రచనకే కాదు, తెలుగు కథా రచనకే అనితర సాధ్యమైన గౌరవాన్ని తీసుకొచ్చినవారు శ్రీ ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ గారు. ఆయన ఇక లేరన్న ఆలోచన చాలా బాధ కలిగిస్తున్నది.</span><span style="font-size: 180%;">వారి కుటుంబ సభ్యులకు నా ప్రగాఢ సానుభూతి. </span><span style="font-size: 180%;">నా అభిమాన రచయిత ముళ్ళపూడి వారికి శ్రద్ధాంజలి.</span></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: 180%;">==================================<br />ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ గారి అభిమానులను ఎవరు ఓదార్చగలరు? </span></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: large;"><b>నవతరంగం<br />http://navatarangam.com/2011/02/ramana_no_more/</b></span></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ప్రముఖ రచయిత, నిర్మాత శ్రీ ముళ్ళపూడి వెంకట రమణగారు గత రాత్రి చెన్నైలో పరమపదించారు.</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">కొన్ని దశాబ్దాలుగా బాపురమణ అంటే ఒకటే పేరుగా చెలామణి అయిన ఈ జంట ఇక జంట కాదు. సీగానపెసూనాంబ లేని బుడుగులా, సీత జాడ తెలియని రాముడిలా, రెండుజళ్ళసీత లేని గోపాలంలా బాపు ఇప్పుడు ఒంటరివాడు. ఒక మంచి కవి, తెలుగువాడు అని గర్వంగా చెప్పుకోదగిన రచయిత, నిర్మాత ఇక లేకపోవటం దురదృష్టం.</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">ఇది “తెలుగు సినిమా” అని చెప్పుకోదగ్గ చిత్రాలు “ముత్యాలముగ్గు”, “మనవూరి పాండవులు”, “సీతాకల్యాణం”, “మిస్టర్ పెళ్ళాం”,”పెళ్ళిపుస్తకం” లాంటి ఎన్నో చిత్రాలు, ఇది తెలుగు పుస్తకం అని చెప్పుకోదగ్గ పుస్తకాలు “బుడుగు”, “జనతా ఎక్స్ ప్రెస్”, “కోతికొమ్మచ్చి” వంటివి ఎన్నో రమణగారు సృజించారు. బాలకృష్ణ రాముడిగా బాపు దర్శకత్వంలో రూపొందుతున్న శ్రీ రామరాజ్యం” ఆయన ఆఖరు చిత్రం.</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">నవతరంగం రమణగారి శ్రద్ధాంజలి, బాపుగారికి సానుభూతి ప్రకటిస్తోంది.</span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">&nbsp;<b>&nbsp;</b></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b>నామాల నాగమురళీధర్ (బజ్జులో)</b></span></span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="z19Dle" id="col-z12jvjybwmnyy5r0u22twxrhjyizwxbov04"><span class="zo">కాలం మారింది కలం పాతబడిపోతుంది. మధ్యతరగతి జీవితాల్లో అందాన్ని ఆవిష్కరించటానికి ఆ తరగతి లేదు. తరగతిలో అందరూ పాసయ్యి మాష్టార్ని వదిలి వెళ్ళిపోయారు. ఆలుమగల మధ్య అలకలని కలంతో అలంకరిద్దామంటే గిల్లికజ్జాల్లేవక్కడ కోర్టు వ్యాజ్యాలే. బుడుగు సీగేన పసూనాంబల్లా ముద్దు ముద్దు ఆరిందాల్లేరు అందరూ ముదురులే. చిన్నబుచ్చుకున్న పెద్దాయన అలిగి వెళ్ళిపోయాడు.<br />బాపు శ్రీరామపట్టాభిషేకం పటంలో ఆంజనేయునికి అటుగా చేరిపోయాడు.</span></span></span></span><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="z19Dle" id="col-z12jvjybwmnyy5r0u22twxrhjyizwxbov04"><span class="zo">&nbsp;</span></span></span></span><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="z19Dle" id="col-z12jvjybwmnyy5r0u22twxrhjyizwxbov04"><span class="zo"> </span></span></span></span><b><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="z19Dle" id="col-z12jvjybwmnyy5r0u22twxrhjyizwxbov04"><span class="zo">పొద్దు పత్రిక</span></span></span></span><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="z19Dle" id="col-z12jvjybwmnyy5r0u22twxrhjyizwxbov04"><span class="zo">http://poddu.net/?q=node/799</span></span></span></span></b></span>అనుబంధాలు</span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #000066;"><span style="font-family: &quot;trebuchet ms&quot;,sans-serif;">ఋణానుబంధాలు<br />రమణీయానాందాలు<br />నేత్రానంద సినీ కావ్యాలు<br />అన్నిటినీ మనకిచ్చేసి<br /><br />తేట తెలుగు పట్టుగొమ్మల మీద ఆజన్మాంతమూ బుడుగాటల కోతికొమ్మచ్చులాడి..<br />కన్నీళ్లని చక్కిలిగింతలుగా మార్చగల రసవిద్యని మాత్రం తనతో అట్టేపెట్టుకుని<br />అమాంతంగా, అందర్నీ వదిలేసి నవ్వుకుంటూ వెళ్ళిపోయిన<br /><br />ముళ్ళపూడి వెంకట రమణ గారికి<br />పొద్దు అశృనివాళి..</span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b><span style="color: #000066;"><span style="font-family: &quot;trebuchet ms&quot;,sans-serif;">భమిడిపాటి ఫణిబాబు</span></span></b></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: #000066;"><span style="font-family: &quot;trebuchet ms&quot;,sans-serif;">http://harephala.wordpress.com/2011/02/24/baataakhaani-439/ </span></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: green; font-size: small;">ఈవేళ ప్రొద్దుట హారం లో నవతరంగం లో ‘బాపు ఇక వంటరి వారు…’ అనే శీర్షిక చూసి, ఏమిటీ బాపూ రమణల జంట విడిపోయి, వారు తీసే కొత్త సినిమాకి రచయితని మార్చారా ఏమిటీ అనే అనుకున్నాము కానీ, తెలుగువారి అభిమాన రచయిత శ్రీ ముళ్ళపూడి వారు ఇకలేరని, అసలు తల్చుకోడానికే అవలేదు.అప్పటికే, శ్రీ ఎం.వి.అప్పారావుగారి దగ్గరనుండి నా సెల్లులో ఓ మిస్స్డ్ కాల్ ఉంది. ఆయనకు తిరిగి ఫోను చేసి మాట్లాడదామంటే అసలు మాటలే రాలేదు.గొంతుక పూడుకుపోయింది.ఎవరో మన <b>ఆత్మ బంధువే ఆ భగవంతుడి దగ్గరకు వెళ్ళిపోయారా అన్నంతగా ఏడుపొచ్చేసింది.</b> </span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: green; font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;ప్రొద్దుటినుండీ వివిధ చానెల్స్ లోనూ ప్రసారం చేస్తున్న శ్రధ్ధాంజలి కార్యక్రమాలూ, బ్లాగుల్లో వ్రాస్తున్న టపాలూ చూసిన తరువాత, ఇదిగో ఇప్పటికి తేరుకుని వ్రాయడం మొదలెట్టాను. కీ బోర్డ్ మీద వేళ్ళు నడవ్వే.ఎలా వ్రాయాలో, ఎక్కడ మొదలెట్టాలో కూడా తెలియని అయోమయ పరిస్థితి.అసలు వ్రాయకపోతే ఏమౌతుందీ? నేను వ్రాయకపోతే, ఆయనమీద ఉన్న నాకున్న భక్తి, ఆరాధన,ఎవరికి ఎలా చెప్పుకోనూ? స్వయంగా <b>అనుభవించిన ఆనందం, అదీ ఇంకా ఆరు నెలలేనా అవలేదు.ఇంతలోనే ఏం తొందరొచ్చేసిందీ ఆయనకి? అక్కడేం రాచకార్యాలు వెలగబెట్టాలిటా?అక్కడే చిర్రెత్తుకొస్తుంది</b> ఇలాటి వారితో, గత నలభై ఏళ్ళనుండి ప్రయత్నిస్తున్నా వీలు పడని <b>ఆ అవకాశం, నాకోసమే అన్నట్లుగా రావడం ఏమిటీ, నేనూ మా ఇంటావిడా చెన్నై వెళ్ళడమేమిటీ, అక్కడ ఆయనతో ఫోనులో దెబ్బలాడేసి, ఆయన్ని కలిసి ఒకటా రెండా, మూడున్నర గంటలు ఆయన సముఖంలో కూర్చోడమేమిటీ, ఏమిటో అంతా కలగానే మిగిలిపోయింది.</b></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: green; font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;అదంతా కల కాదూ నిజం గానే జరిగిందీ అనడానికి, ఆయన <b>మా టెండర్ లీవ్స్ కి ఇచ్చిన పాతిక పుస్తకాలూ పక్కనే ఉన్నాయే, పోనీ ఆ సంగతి వదిలేయండి, మా టెండర్ లీవ్స్ కి ఒక సందేశం పంపించగలరా అని, చేత్తో వ్రాయలేక( ఎందుకంటే వ్రాసేటప్పుడు నా చేతులు వణుకుతాయి!), కంప్యూటరు లో వ్రాసే ధైర్యం చేసి, ఆ తప్పిదానికి కారణాలు వివరిస్తూ క్షమాపణ చెప్పుకుంటూ, ఓ ఉత్తరం మళ్ళీ దానికీ ప్రింటౌట్టోటీ,ఎందుకంటే, ఆయనకి ఇ కంప్యూటరు తో పరిచయం లేదని, ముందుగానే చెప్పారు.ఇన్ని హడావిళ్ళు చేసి నేను పోస్ట్ చేసిన పది రోజుల్లో, ఓ ఇన్లాండ్ ఉత్తరం మీద స్వయంగా వ్రాసి నా ఎడ్రెస్ కూడా స్వయంగానే వ్రాయగా, నాకొచ్చిన అమూల్య కానుక ఎప్పుడూ కనిపిస్తూనే ఉంది.</b></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: green; font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;పోనీ ఈ విషయం పక్కకి పెడదాము.క్రిందటి నెల 26 న అప్పారావుగారి బ్లాగులో శ్రీ ముళ్ళపూడి వారి వివాహ వార్షికోత్సవమూ అని చదివి, అక్కడికి ఆయనేదో మన దగ్గర బంధువులా, మేము శుభాకాంక్షలు చెబ్దామనుకుని ఫొను చేయగానే, ముందుగా శ్రీదేవి గారూ, శ్రీ రమణగారూ, ఇలా నేనూ పూణె నుంచి ఫణిబాబూ అనగానే ‘ హల్లో మీ అబ్బాయి లైబ్రరీ ఎలా ఉందీ’ అని వాళ్ళిద్దరూ అడగడమెమిటండి బాబోయ్! అసలు ఆ దంపతుల గురించి ఏమనుకోవాలో తెలియడం లేదు. అసలు చుట్టాలే మొహం చాటేస్తున్న ఈ రోజుల్లో ఏ బంధుత్వమూ లేని, <b>మాలాటి అర్భకుల మీద అసలు అంత అభిమానం ఎందుకండి బాబూ?</b></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: green; font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;పోనీ ఈ అభిమానమైనా నాలుగు కాలాల పాటు ఆస్వాసిద్దామా అనుకుంటే, ఎవరికీ <b>చెప్పా పెట్టకుండా వెళ్ళిపోవడం.అసలు ఆ భగవంతుణ్ణనాలి,శ్రీ ముళ్ళపూడి వంటి వారిని పుట్టించడం ఎందుకూ, పోనీ పుట్టించాడే,ఆ కోతికొమ్మచ్చి మూడో భాగం కూడా వ్రాయనీయొచ్చుకదా</b>. అప్పుడు కలిసినప్పుడు అడిగితే, ఇంకా తొంభై పేజీలు తక్కువయిందీ, ఎప్పుడో తీరిక చేసికుని వ్రాస్తానూ అన్నారు. <b>ఇంకెక్కడి తీరిక?</b>మా స్నేహితులడిగారు ఆయనతో మూడున్నర గంటలు ఏం మాట్లాడారూ అని.కావలిసినన్ని( జీవితం అంతా గుర్తుంచుకోకలిగినన్నీ) కబుర్లు చెప్పుకున్నాం. అన్నీ అందరికీ చెప్పాలా ఏమిటీ? మా పిల్లలూ అడిగారు, మీరింతసేపు అక్కడేం చేశారూ అని,నేను మాట్లాడినదెంతా, <b>ఆయన మొహంలోకి చూడ్డంతోనే సరిపోయింది.</b></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: green; font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;నేను కూడా కంప్యూటరులో తెలుగులో వ్రాయగలనూ అనే ఆత్మ విశ్వాసం, మొట్టమొదటి సారి, రాజమండ్రీ కాపరం లో ‘ <a href="http://harephala.wordpress.com/2009/04/23/baataakhaani-179/">స్వాతి’</a> వార పత్రికలో ‘కోతొకొమ్మచ్చి’ మీద నేను వ్రాయగా ప్రచురించబడ్డ ఉత్తరం ద్వారానే కదా!అప్పుడు నాకు తోచినదేదో వ్రాసేశాను, ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే అనిపిస్తోంది, అంత ధైర్యం అసలు ఎలా చేయగలిగానా అని.<br />చెన్నైలో శ్రీ ముళ్ళపూడి వెంకట రమణ గారితో నేనూ, మా ఇంటావిడా అనుభవించిన అలౌకికానందం గురించి <a href="http://harephala.wordpress.com/2010/08/18/baataakhaani-301/">ఇక్కడ</a> చదవండి.</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: green; font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;అసలు ఆ భగవంతుడేమిటో, మనతో ఎందుకు ఆడుకుంటాడో ఎవరికీ అర్ధం అవదు. రేపు ఆ ‘బుడుగు’ వచ్చి మా నాన్నెక్కడా అంటే ఏం చెప్తాం?</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: green; font-size: large;"><b>ఆత్రేయ</b> </span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="color: green; font-size: small;">http://lipilenibasha.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html </span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: 130%;">గతం లో ఎప్పుడో ఒక రోజు , రాత్రి ఒంటి గంట నా ఫోన్ ట్రింగ్ ట్రింగ్ .... చేసింది మా ఉయ్యూరోడు ప్రెబాకరు.<br />నేను " హలో ..... ఏరా పక్కా !!"<br />"ఏమి చేస్తున్నావురాండి ? "<br />" ఏమీ లేదు రమణీయం నూట తొమ్మిదో సారి చదువు తున్నాన్రాండ్రి"<br />ఎరా ఒరేయ్ అనుకునే మా మధ్య అండి ( రా + అండి ) రాండి లు చొప్పించిన చిలిపి రమణ గారు లేరుట.<br />నా ఆరో ఏట నుంచి నుంచి బుడుగు తో మొదలెట్టి, అయన రాసిన వన్నీ చదివి చదివి ఆయనకి పెద్ద పంఖా లా</span> <span style="font-size: 130%;">తయారయ్యి.. నా వయసు తో బాటు పెరుగు తున్న శరీరం తో బాటు అయన మీద ( అయన సహచరుడు బాపు గారి తో</span> <span style="font-size: 130%;">కలిపి) <br />విపరీత మైన ప్రేమ అభిమానం గౌరవం పెంచుకొని,<br />సొంత బంధువు లా,<br />మరింత దగ్గరి చుట్టం లా,<br />ఎంతెంతో కుటుంబ సభ్యునిలా....<br />చేస్కున్న అయన ఇక లేరు<br />అయన లాంటి ఒక పెదనాన్న, ఒక బాబాయి, ఒక తాత, ఒక అన్న, మేన మామ , తమ్ముడు , చివరాకరికి ఒక బుడుగు</span> <span style="font-size: 130%;">లాంటి కొడుకు ఉంటె బాగుండనిపించే విశిష్ట వ్యక్తిత్వం <b>"ముళ్ళపూడి " </b>గారిది.<br />కస్టాలకేం పని లేదు వాటికేం తోచక మనకొస్తాయి,<br />ఇష్టాలతో పనిలేకుండా వాటిని ఆహ్వానించు, ఆస్వాదించు ,<br />ఆనక ఆనందంగా సాగ నంపు అనే అయన జీవిత వేదాంతం అయన రచనల్లో చదివి నిజం గా ఒంట పట్టించుకున్నా..<br />కేవలం నవ్వుకుంటే వచ్చే కంటి తడే కాదు<br />తవ్వుకుంటే వచ్చే బాధ తడి కూడా నవ్వుతూ తుడిచేసుకునే నేర్పు నేర్పారు.<br />అయన కేమిచ్చి తెలుగు సాహితీ ప్రియులు <b>ఋణం </b>మాఫీ చేయించుకో గలరు ?? ( ఇవ్వాలంటే ఆయనేరి ?)<br />జీవితం లో నేను చూసిన అతి కొద్ది అద్భుతాలలో బాపు రమణ గారు ఒకళ్ళు ( అవును వాళ్ళు ఒకళ్లె )<br />ఇది రాస్తుంటే పక్కాగాడి ఫోన్ ఎంటిరా ఇలా జరిగింది అంటూ..<br />భోరు మని ఏడిచే వయసు కాక పోయినా<br />హోరున తుళ్ళి పడుతున్న మనసుల అలల చెమ్మ ఇరు వైపులా తెలుస్తోంది.<br />అయన లేక పోతే మనకే ఇలా ఉంటె ఇంకా బాపుగారికెలా ఉంటుందో.<br />ఏమైనా మన ఏడుపు మనమే ఏడవాలి<br />మన కంటి తడి మనమే తుడవాలి<br />బాపు గారి కి<br />వెంకట రమణ గారి కుటుంబానికి<br />రమణ గారి అభిమానులందరికీ<br />ప్రగాఢ సంతాపం.. తో ...<br />ఏమి రాయాలో తోచని దిక్కులేని మనసు తో !!</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: 130%;"><b>శుభకరుడు</b>&nbsp;</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: 130%;">http://subhakarudu.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html </span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: 130%;"></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Gautami,sans-serif;">ఎంతపని చేశావయ్యా రమణా... అప్పుడే అంత తొందరేం వచ్చిందని...</span></span></span></span><br /><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span lang="TE" style="font-family: Gautami,sans-serif;">నాలాంటి నీ అభిమానుల కోసమో.. నీలాంటి నీ ప్రాణమిత్రుడు బాపూ కోసమో.. &nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><span lang="EN-US"></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span lang="TE" style="font-family: Gautami,sans-serif;">తెలుగు తనం కోసమో.. గిలిగింతలు పెట్టే హాస్యం కోసమో.. వ్యంగ్యం కోసమో.. </span><span lang="EN-US"></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span lang="TE" style="font-family: Gautami,sans-serif;">మరికొన్నాళ్ళుంటే నీ సొమ్మేం పోయింది... </span><span lang="EN-US"></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span lang="TE" style="font-family: Gautami,sans-serif;">ఆ పై వాడు కబురంపగానే లగెత్తుకుని వెళ్ళిపోవడమేనా !! </span><span lang="EN-US"></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span lang="TE" style="font-family: Gautami,sans-serif;">“ఝాఠర్ ఢమాల్ !! నేనప్పుడే రాను.. తెలుగు పాఠకులకు అందించాల్సిన అమృత గుళికలు ఇంకా చాలా ఉన్నాయ్ నువ్వు ఇప్పుడెళ్ళి మళ్ళీ ఒక ఫ్ఫదీ ముఫ్పై ఏళ్ళ తర్వాతెప్పుడైనా రా పో !! అని అంటే ఆ దేవుడు మాత్రం కిమ్మనకుండా వెనుదిరిగి వెళ్ళిపోయుండేవాడు కాదూ... &nbsp;</span><span lang="EN-US"></span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span lang="TE" style="font-family: Gautami,sans-serif;">ఓహో కష్టాలను కూడా ఇష్టాలుగా నవ్వుతూ అలవోకగా భరించేయండిరా అని నువ్వు నేర్పిన నీతిని మేమెంత బాగా పాటిస్తున్నామో పైనుండి చూడాలని వెళ్ళిపోయావా.. మాకు నీ అంత గుండెధైర్యమెక్కడిదయ్యా... నువ్వు లేవని ఇక పై రాయలేవనీ.. గుండె చెరువయ్యేలా తెలుగు తెలిసిన ప్రతిఒక్కరూ కంటికీ మంటికీ ఏకధారగా ఏడుస్తూనే ఉన్నారే రాత్రినుండీ :-( మా ఈ దుఃఖ్ఖం ఆగేదెపుడు.. నీ ప్రాణ స్నేహితుడు బాపూను ఓదార్చగలిగేదెవరు..</span></span></span></span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b><span class="post-author vcard"><span class="fn">ధరణీరాయ్ చౌదరి</span></span></b></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b><span class="post-author vcard"><span class="fn">http://dharaniartbeats.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html&nbsp;</span> </span><span class="post-timestamp"></span><span lang="TE" style="font-family: Gautami,sans-serif;"></span></b></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span lang="TE" style="font-family: Gautami,sans-serif;"></span><a href="http://dharaniartbeats.blogspot.com/2011/02/blog-post_24.html">నా అభిమాన రచయిత ముళ్లపూడి వారికి శ్రద్ధాంజలి</a></span></span></span><br /><h3 class="post-title entry-title"></h3><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Eaq4Zwb4gJY/TWZALjGkgLI/AAAAAAAABQk/amXVpMkjVIQ/s1600/Mullapoodi.png"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5577215755690475698" src="http://3.bp.blogspot.com/-Eaq4Zwb4gJY/TWZALjGkgLI/AAAAAAAABQk/amXVpMkjVIQ/s400/Mullapoodi.png" style="display: block; height: 400px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 274px;" /></a><span lang="TE" style="font-family: Gautami,sans-serif;"> </span><span lang="EN-US"></span></span></span></span></div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="post-author vcard"></span><span style="font-size: 130%;">&nbsp;</span> </span></span></span><br /><div class="post-footer"><div class="post-footer-line post-footer-line-1"><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="post-author vcard"></span></span></span></span></div></div><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><b><span style="color: green; font-size: small;">http://24gantalu.blogspot.com/2011/02/blog-post_4849.html</span></b></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-weight: bold;">సెగట్రీ! ! పైనేదో మర్డరు జరిగినట్టు లేదూ ఆకాసంలో!....సూరీడు నెత్తుటి గడ్డలా లేడూ?, ఎప్పుడూ యదవ బిగినెస్సేనా. మడిసన్నాక కూసంత కలాపోసనుండాల.ఉత్తినే తిని తొంగుంటే మడిసికీ గొడ్డుకూ తేడా ఏటుంటది?</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;">తెలుగునాట ఈ డైలాగ్ ఓ సంచలనం. విలనిజానికే సరికొత్త భాష్యాన్ని చెప్పింది. తెలుగు సినిమాలో విలన్ అంటే కరుడుగట్టి ఉండక్కర్లేదని నిరూపించింది. దాన్ని నిరూపించిన వ్యక్తి ముళ్లపూడి వెంకటరమణ. సంభాషణలను ఎంత బాగా రాయగలడో చెప్పడానికి ఇదో మచ్చుతునక మాత్రమే.<span class="fullpost">&nbsp;</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="fullpost">తెలుగంటే రమణకు ప్రాణం. అందుకే... ఆయన రాసే ప్రతీ సంభాషణలో తెలుగుదనం పరిమళిస్తుంటుంది. కఠిన పదాలు వాటిల్లో ఉండనే ఉండవు. సామాన్యుడు మాట్లాడే భాషే ముళ్లపూడి రచనలో కనిపిస్తుంది. తెలుగు సినిమా కథలు ఎన్నో రమణ చేతిలో పడి జీవం పోసుకున్నాయి. సినిమాలకు పనికిరాదని తేల్చిసిన కథలను సైతం రమణ, తన కలం పదునుతో రక్తికట్టించారు. తెలుగు సినీ చరిత్రలో చిరకాలం నిలిచిపోయే మూగమనసులు ఇలా తయారయ్యిందే. <br />తాను రచయితను కాబట్టి ఏది రాసినా చెల్లుబాటు అవుతుందని ముళ్లపూడి ఎప్పుడూ అనుకోలేదు. సినిమా విజువల్ మీడియం కాబట్టి.. సంభాషణలు ఎంత పొదుపుగా ఉంటే అంత మంచిదనేవారు. అన్నట్లే... తన సినిమాల్లో డైలాగ్స్‌ను పొదుపుగానే రాసేవారు. అందుకే.. రమణ రచనలో వచ్చిన సినిమాలు ఎప్పుడూ ఎక్కడా బోరు కొట్టించవు. <br />సినిమాల్లో సహజంగానే నాటకీయత ఎక్కువ. కానీ రమణ సినిమాల్లో మాత్రం నాటకీయత ఓ పాలు తగ్గి.. సహజత్వం పాలు ఎక్కువవుతుంది. సన్నివేశానికి తగ్గట్లుగానే మాటలు ఉంటాయి తప్ప.. మాటల కోసం సన్నివేశాలు ఎక్కడా ఉండవు. అదే రమణ ప్రత్యేకత.&nbsp;</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="fullpost"><span style="font-weight: bold;">అస్తమించిన అక్షరశిల్పి</span><br />బాపు బొమ్మ గీయాలి... రమణ దానికి రాతలు రాయాలి. అప్పుడు దానికి పరిపూర్ణత్వం వస్తుంది. అది ఒక్క కార్టూన్ అయినా... సిరీస్ అయినా.. కార్టూన్ కథ అయినా... సరే. బాపూ బొమ్మ ఎంత అందంగా ఉంటుందో... దానికి రమణ వేసే చమక్కు అంతే ఆకర్షణీయంగా ఉంటుంది. రమణ రాతల్లో ఏదో మహత్యం ఉంది. లేకపోతే.. తెలుగు ప్రపంచమంతా ఆయన కథలను ఎందుకు చదవాలనుకుంటుంది. ఎప్పుడో యాభై ఏళ్లక్రితం ఆయన రాసిపాడేసిన కథలను ఇప్పటికీ చదివి మురిసిపోతుంటుంది.. ఎందుకంటే.. ఆయనలా మరొకరు రాయరు.. రాయలేరు. కథను చెప్పే తీరులోనూ రమణ మార్క్ ప్రత్యేకం.<br />హాస్య కథకుడిగా రమణకు పేరుపడ్డప్పటికీ, నవరసాలను పండించడంలో ఆయన నైపుణ్యం వర్ణించలేనిది. సెంటిమెంట్‌ను కూడా ఎంతో చక్కగా ఆయన పండించగలరు. అంతేస్థాయిలో విషాధాన్ని పలికించగలరు. అందుకే.. హాస్యకథలు రాసేవాడంటూ ఎద్దేవా చేసినా.. రక్తసంబంధం సినిమా కథతో అందరికీ తన రచనా సామర్థ్యాన్ని చాటిచెప్పారు ముళ్లపూడి.<br />&nbsp;</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="fullpost">రమణ రచనాశైలి ఎంతో విలక్షణం. ఆయనలా ఆలోచించడం ఎవరికీ సాధ్యం కాదు. తెలుగు పదాలతో ఆడుకోవడమూ ముళ్లపూడికి చెల్లినంతగా ఎవరికీ చెల్లకపోవచ్చు. రమణ అందించినంత వైవిధ్యభరిత సాహిత్యాన్ని తెలుగుభాషకు ఎవరూ ఇవ్వకపోవచ్చు. రమణలా రాయాలని ఎంతో మంది ప్రయత్నించారు. సినిమాలను విమర్శించడానికి ముళ్లపూడి పాటించిన విధానం ఇప్పటికీ అందరికీ ఆదర్శనీయం. <br />సాక్షి సినిమాతో మొదలైన బాపూ,రమణల ప్రస్థానం ఇప్పుడు శ్రీరామరాజ్యంగా ఆగిపోయింది. బాపూను ఒంటరిని చేసి, రమణ ఈ లోకాన్ని వదిలి వెళ్లిపోయారు. ఇప్పుడు బాపూ గీతలకు మాటలు నేర్పేది ఎవరు..? నిజమే.. రమణ లోటును బాపూ తట్టుకోలేకపోవచ్చు. బాపూనే కాదు.. తెలుగు సాహితీ పిపాసులెవరైనా సరే.. ముళ్లపూడి వెంకట రమణ ఇక లేరన్న విషయాన్ని జీర్ణించుకోలేరు.</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="fullpost"><b>ఆవకాయ.కామ్</b> </span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="fullpost">http://www.newaavakaaya.com/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=157:kalaaposana-mallinkeppudo&amp;catid=52:cinema-chitra-varta-chitraavalokanam-tit-bits </span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span class="fullpost"></span><span style="font-size: small;">"ఉత్తినే తిని తొంగుంటే మడిసి గొడ్డుకి తేడా ఏటుంటదని" విడమర్చి చెప్పిన బాపూ మాటల కాంట్రాక్టర్ ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ నిదురించే ఏ తోటలోకో పాటలా వెళ్ళిపోయారు. రేవు బావురుమంటోదని బాపూ గుండె అంటూనే ఉంటుందిప్పుడు.</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">&nbsp;పాపం&nbsp;బుడుగు, సీగానపెసూనాంబ, దీక్షితులు లాంటి ఎవర్ గ్రీన్ అల్లరి పిల్లలు ఇంక మీదట మౌనంగా అల్లరి చేస్తారా? చెయ్యగలరా? చేసినా మనం ఆస్వాదించగలమా?</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">"వచ్చినవాడు ఫల్గుణుడు.." అంటూ బుడుగు బాణం వేస్తే "వీచింది ఎదురుగాలి!" అని పెసూనాంబ తలతిప్పకుండా చెబితే...ముక్కు మీదికి దూసుకొస్తున్న బాణాన్ని విస్తుబోయి చూస్తున్న బుడుగును మరువగలమా? బాపూ గీతలకు రమణ రాతలు సహజ కవచ కుండలాల్లాంటివి.</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">పింగళి నాగేశ్వర రావు తర్వాత మాటలను శాసించిన సినీ రచయితల్లో రమణగారు ప్రథమ పంక్తిలో ఉంటారు. "వీరే పంచాయితీ స్వరూపులు" అని పొగిడినా, "మగాడిదలు" అని తిట్టినా, "అపార్థసారథమ్మా!" అని ఆప్యాయంగా దెప్పిపొడిచినా, కోలాకు ప్రతిసృష్టి "ఇంకోలా"&nbsp;చేసినా&nbsp;అవి రమణ మార్కు మంత్రాలయ్యాయి.</span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<b>కన్నుల్లో నీళ్ళు నిండె మా అల్లరి బుడుగుకు</b></span></span></span></span><br /><span style="display: block;"><span style="display: block;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: small;"><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&am